C-388/08 PPU
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że zmiana rodzaju środka odurzającego w europejskim nakazie aresztowania nie stanowi automatycznie „innego przestępstwa” wymagającego zgody państwa wydającego, a ściganie za takie przestępstwo jest możliwe przed uzyskaniem zgody, jeśli nie stosuje się środków ograniczających wolność.
Sprawa dotyczyła wykładni zasady szczególności w ramach europejskiego nakazu aresztowania, która zakazuje ścigania osoby za inne przestępstwo niż to, w związku z którym została przekazana, bez zgody państwa wydającego. Sąd krajowy pytał, czy zmiana rodzaju środka odurzającego (z amfetaminy na haszysz) w opisie przestępstwa stanowi „inne przestępstwo” i czy można ścigać za nie przed uzyskaniem zgody, jeśli nie stosuje się środków ograniczających wolność. Trybunał wyjaśnił, że kluczowa jest zgodność znamion przestępstwa i opisów, a sama zmiana rodzaju środka odurzającego nie jest wystarczająca do uznania „innego przestępstwa”, jeśli kwalifikacja prawna i inne istotne okoliczności pozostają zgodne. Podkreślono również, że ściganie za takie przestępstwo jest dopuszczalne przed uzyskaniem zgody, o ile nie stosuje się środków ograniczających wolność.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 27 ust. 2–4 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania. Sprawa dotyczyła postępowania karnego przeciwko Arturowi Leymannowi i Aleksiejowi Pustovarovowi, oskarżonym o ciężkie przestępstwa związane z obrotem środkami odurzającymi. Po przekazaniu do Finlandii na podstawie europejskich nakazów aresztowania, oskarżeni zostali ścigani za czyny, których opis (rodzaj środka odurzającego) różnił się od pierwotnie podanego w nakazach. Sąd krajowy pytał, czy taka zmiana kwalifikuje czyn jako „inne przestępstwo” w rozumieniu zasady szczególności, co wymagałoby zgody państwa wydającego (Polski i Hiszpanii). Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując sprawę w trybie pilnym, wyjaśnił, że aby stwierdzić, czy mamy do czynienia z „innym przestępstwem”, należy zbadać, czy znamiona przestępstwa i opis czynu w nakazie aresztowania są wystarczająco zgodne z opisem w późniejszej czynności procesowej. Zmiany dotyczące czasu i miejsca są dopuszczalne, o ile nie zmieniają charakteru przestępstwa. Sama zmiana rodzaju środka odurzającego (np. z amfetaminy na haszysz) nie stanowi automatycznie „innego przestępstwa”. Ponadto, Trybunał orzekł, że ściganie lub skazanie za takie „inne przestępstwo” jest możliwe przed uzyskaniem zgody państwa wydającego, pod warunkiem, że w toku postępowania nie stosuje się środków ograniczających wolność osobistą. Wyjątek ten nie stoi na przeszkodzie zastosowaniu środka ograniczenia wolności, jeśli jest on uzasadniony innymi zarzutami objętymi pierwotnym nakazem aresztowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Aby stwierdzić, że rozważane przestępstwo nie jest „innym przestępstwem” niż to, które stanowiło podstawę przekazania, należy zbadać, czy znamiona przestępstwa według opisu prawnego tego przestępstwa w wydającym nakaz państwie członkowskim są takie same jak te, ze względu na które nastąpiło przekazanie osoby, i czy istnieje wystarczająca zgodność pomiędzy danymi widniejącymi w nakazie aresztowania a danymi wymienionymi w późniejszej czynności procesowej. Zmiany dotyczące okoliczności czasu i miejsca są dozwolone, o ile wynikają z zebranych informacji, nie zmieniają charakteru przestępstwa i nie pociągają za sobą spełnienia przesłanek odmowy wykonania nakazu.
Uzasadnienie
Cel decyzji ramowej to ułatwienie i przyspieszenie współpracy. Zasada szczególności ma chronić osobę przed ściganiem za inne czyny, ale nadmierne wymaganie zgody na drobne zmiany w opisie czynu naruszałoby cel decyzji. Kluczowa jest zgodność znamion prawnych i wystarczająca zgodność danych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Artur Leymann | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Aleksej Pustovarov | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Rząd fiński | inne | interwenient |
| Rząd hiszpański | inne | interwenient |
| Rząd niderlandzki | inne | interwenient |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (10)
Główne
Decyzja ramowa art. 27 § 2-4
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW
Zasada szczególności zakazuje ścigania, skazania lub pozbawienia wolności za inne przestępstwo niż to, w związku z którym osoba została przekazana, bez zgody państwa wydającego, chyba że zachodzą wyjątki przewidziane w art. 27 ust. 3 lub 1.
Pomocnicze
Decyzja ramowa art. 2 § 1-2, 4
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW
Definiuje przestępstwa, które mogą stanowić podstawę europejskiego nakazu aresztowania, w tym handel środkami odurzającymi.
Decyzja ramowa art. 8 § 1
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW
Określa wymagane informacje w europejskim nakazie aresztowania, w tym charakter i kwalifikację prawną przestępstwa oraz opis okoliczności jego popełnienia.
TUE art. 35 § 2-3
Traktat o Unii Europejskiej
Określa właściwość Trybunału Sprawiedliwości do orzekania w sprawach dotyczących współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych.
Rikoslaki art. 50 § 1-2
Kodeks karny
Fińskie przepisy dotyczące przestępstw związanych ze środkami odurzającymi, w tym kwalifikacji „ciężkiego” przestępstwa.
Laki 1286/2003 art. 14
Ustawa o wydawaniu pomiędzy Finlandią a innymi państwami członkowskimi UE
Fińskie przepisy transponujące decyzję ramową, określające wymogi dotyczące wniosku o zatrzymanie i przekazanie.
Laki 1286/2003 art. 58 § 1-2
Ustawa o wydawaniu pomiędzy Finlandią a innymi państwami członkowskimi UE
Fińskie przepisy dotyczące zasady szczególności i jej wyjątków.
Konwencja z 1957 r.
Europejska konwencja o ekstradycji
Wspomniana jako jedna z konwencji zastępowanych przez decyzję ramową.
Konwencja z 1995 r.
Konwencja sporządzona na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury ekstradycyjnej
Wspomniana jako jedna z konwencji zastępowanych przez decyzję ramową.
Konwencja z 1996 r. art. 10 § 1 lit. a)-c)
Konwencja sporządzona na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej dotycząca ekstradycji
Wspomniana jako podstawa dla niektórych wyjątków od zasady szczególności w decyzji ramowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zmiana rodzaju środka odurzającego w opisie przestępstwa nie stanowi automatycznie „innego przestępstwa” wymagającego zgody państwa wydającego, jeśli znamiona prawne i ogólny opis czynu pozostają zgodne. Ściganie lub skazanie za „inne przestępstwo” jest dopuszczalne przed uzyskaniem zgody państwa wydającego, jeśli nie stosuje się środków ograniczających wolność osobistą w odniesieniu do tego przestępstwa. Ograniczenie wolności uzasadnione innymi zarzutami objętymi pierwotnym nakazem aresztowania jest dopuszczalne przed uzyskaniem zgody na ściganie za „inne przestępstwo”.
Godne uwagi sformułowania
„inne przestępstwo” niż to, w związku z którym została przekazana zasada szczególności postępowanie w sprawie wyrażenia zgody środki ograniczające wolność osobistą wystarczająca zgodność pomiędzy danymi widniejącymi w nakazie aresztowania a danymi wymienionymi w późniejszej czynności procesowej
Skład orzekający
J. Mazák
rzecznik generalny
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady szczególności w ramach europejskiego nakazu aresztowania, zwłaszcza w kontekście zmian w opisie czynu i dopuszczalności ścigania przed uzyskaniem zgody."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany rodzaju środka odurzającego; ogólne zasady dotyczące zgodności opisu czynu i stosowania środków ograniczających wolność mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kluczowego aspektu współpracy sądowej w sprawach karnych – zasady szczególności w ramach ENA. Wyjaśnia, kiedy zmiana opisu przestępstwa wymaga zgody, co ma praktyczne znaczenie dla organów ścigania i obrony.
“Czy zmiana zarzutu w ENA wymaga zgody? TSUE wyjaśnia zasadę szczególności.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI