C-387/15 i C-388/15
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że środki planowane w celu ochrony terenów Natura 2000, które mają zostać zrealizowane po ocenie ich wpływu, nie mogą być uwzględniane w tej ocenie, a jedynie jako środki kompensacyjne.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 6 dyrektywy siedliskowej w kontekście rozbudowy portu w Antwerpii, która miała wpłynąć na teren Natura 2000. Sąd odsyłający pytał, czy planowane utworzenie nowych siedlisk, które miało nastąpić po ocenie wpływu planu na istniejący teren, może być uwzględnione w tej ocenie, czy też powinno być traktowane jako środek kompensacyjny. Trybunał orzekł, że takie środki nie mogą być brane pod uwagę w ocenie wpływu, a jedynie jako środki kompensacyjne, jeśli spełnione są warunki z art. 6 ust. 4 dyrektywy.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych. Sprawy połączone C-387/15 i C-388/15 dotyczyły rozbudowy obszaru portowego w Antwerpii, która miała wpłynąć na teren Natura 2000 „Estuarium rzek Escaut i Durme od granicy niderlandzkiej do Gandawy”. Sąd odsyłający (Raad van State) pytał, czy przepisy urbanistyczne zawarte w regionalnym planie zagospodarowania przestrzennego (RPZP), które przewidywały utworzenie nowych siedlisk dopiero po ocenie wpływu planu na istniejący teren, mogą być uwzględnione w tej ocenie, czy też powinny być traktowane jako środki kompensacyjne w rozumieniu art. 6 ust. 4 dyrektywy. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując przepisy dyrektywy, podkreślił, że ocena skutków planu lub przedsięwzięcia na chroniony teren musi być kompletna i precyzyjna, oparta na najnowszej wiedzy naukowej. Stwierdził, że ewentualne pozytywne skutki utworzenia nowego siedliska, które mają zrekompensować negatywne oddziaływanie, są trudne do przewidzenia z pewnością i widoczne dopiero po latach. W związku z tym, środki, które mają zostać zrealizowane w przyszłości i których skutki nie są jeszcze pewne, nie mogą być brane pod uwagę przy ocenie wpływu planu na integralność terenu zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy. Mogą one być uznane jedynie za środki kompensacyjne w rozumieniu art. 6 ust. 4, jeśli spełnione są surowe warunki tego przepisu. Trybunał podkreślił, że zasada ostrożności wymaga, aby nie dopuścić do niekorzystnego wpływu na integralność terenów chronionych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Środki takie nie mogą być brane pod uwagę przy ocenie skutków planu lub przedsięwzięcia dla danego terenu zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej. Mogą być one uznane za „środki kompensujące” w rozumieniu art. 6 ust. 4 dyrektywy, o ile spełnione są przesłanki przewidziane w tym przepisie.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że ocena skutków musi być kompletna i precyzyjna, oparta na aktualnej wiedzy naukowej. Ewentualne pozytywne skutki przyszłego utworzenia nowego siedliska są trudne do przewidzenia i widoczne dopiero po latach, dlatego nie mogą być uwzględniane w ocenie wpływu na integralność terenu. Zasada ostrożności wymaga, aby nie dopuścić do niekorzystnego wpływu na integralność terenów chronionych. Środki te mogą być jedynie środkami kompensacyjnymi, jeśli spełnione są warunki z art. 6 ust. 4.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (w sensie udzielenia odpowiedzi zgodnej z ich argumentacją)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Hilde Orleans | osoba_fizyczna | skarżący |
| Rudi Van Buel | osoba_fizyczna | skarżący |
| Marina Apers | osoba_fizyczna | skarżący |
| Denis Malcorps | osoba_fizyczna | skarżący |
| Myriam Rijssens | osoba_fizyczna | skarżący |
| Guido Van De Walle | osoba_fizyczna | skarżący |
| Vlaams Gewest | organ_krajowy | pozwany |
| Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen | spolka | interwenient |
| Rząd belgijski | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
dyrektywa siedliskowa art. 6 § ust. 3
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Każdy plan lub przedsięwzięcie, które może w istotny sposób oddziaływać na chroniony teren, podlega odpowiedniej ocenie jego skutków. Zgoda na realizację planu lub przedsięwzięcia jest udzielana tylko wtedy, gdy nie wpłynie on niekorzystnie na integralność tego terenu. Środki planowane w przyszłości, których skutki nie są pewne, nie mogą być brane pod uwagę w tej ocenie.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.
Pomocnicze
dyrektywa siedliskowa art. 6 § ust. 1
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Środki ochronne muszą odpowiadać ekologicznym wymaganiom typów siedlisk przyrodniczych i gatunków. Nie mają zastosowania w okolicznościach, gdy planowane przedsięwzięcie powoduje utratę części terenu.
dyrektywa siedliskowa art. 6 § ust. 2
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Państwa członkowskie podejmują odpowiednie działania w celu uniknięcia pogorszenia stanu siedlisk i niepokojenia gatunków. Nie ma zastosowania w okolicznościach, gdy planowane przedsięwzięcie powoduje utratę części terenu.
dyrektywa siedliskowa art. 6 § ust. 4
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Jeśli mimo negatywnej oceny i braku rozwiązań alternatywnych plan lub przedsięwzięcie musi zostać zrealizowane z nadrzędnych względów interesu publicznego, państwo członkowskie stosuje wszelkie środki kompensujące konieczne do zapewnienia ochrony ogólnej spójności sieci Natura 2000. Środki planowane w przyszłości mogą być uznane za środki kompensujące, jeśli spełnione są przesłanki tego przepisu.
dyrektywa siedliskowa art. 1 § lit. e
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Definicja stanu ochrony siedliska przyrodniczego, który powinien być właściwy (stały lub powiększający się zasięg, istnienie struktury i funkcji do długoterminowego zachowania).
dyrektywa siedliskowa art. 2 § ust. 2
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Cel dyrektywy: zachowanie lub odtworzenie, we właściwym stanie ochrony, siedlisk przyrodniczych i gatunków ważnych dla Wspólnoty.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Środki planowane w przyszłości, których skutki nie są pewne i które mają zrekompensować negatywny wpływ na teren Natura 2000, nie mogą być uwzględniane w ocenie wpływu planu na integralność terenu zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej. Takie środki powinny być traktowane jako środki kompensacyjne w rozumieniu art. 6 ust. 4 dyrektywy, jeśli spełnione są odpowiednie warunki.
Odrzucone argumenty
Argumenty strony przeciwnej (Vlaams Gewest, Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen) sugerujące, że planowane utworzenie nowych siedlisk stanowi środek ochronny lub zapobiegawczy, który może być uwzględniony w ocenie wpływu, a nie środek kompensacyjny.
Godne uwagi sformułowania
ocena skutków musi zawierać całościowe, precyzyjne i ostateczne spostrzeżenia i wnioski, które mogłyby rozwiać z naukowego punktu widzenia wszelkie rozsądne wątpliwości zasada ostrożności środki kompensujące integralność danego terenu
Skład orzekający
C. Toader
prezes_izby
A. Prechal
sędzia
E. Jarašiūnas
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy siedliskowej w kontekście oceny wpływu planów i przedsięwzięć na tereny Natura 2000, zwłaszcza gdy planowane są środki kompensacyjne lub środki o niepewnych skutkach."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy planowane środki ochronne mają być realizowane po ocenie wpływu i ich skuteczność jest niepewna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu ochrony środowiska w UE – jak oceniać plany, które mogą negatywnie wpłynąć na cenne obszary przyrodnicze, i jakie środki mogą być uznane za rekompensatę. Jest to istotne dla prawników ochrony środowiska i deweloperów.
“Rozbudowa portu kontra Natura 2000: Kiedy przyszłe działania ratują środowisko, a kiedy są tylko pustymi obietnicami?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI