C-380/19
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przedsiębiorca udostępniający ogólne warunki umów na swojej stronie internetowej musi zamieścić w nich informacje o alternatywnych metodach rozstrzygania sporów (ADR), nawet jeśli nie zawiera umów za pośrednictwem tej strony.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2013/11/UE w sprawie ADR. Sąd krajowy zapytał, czy przedsiębiorca udostępniający ogólne warunki umów na stronie internetowej, ale nie zawierający za jej pośrednictwem umów, musi zamieścić w nich informacje o podmiotach ADR. Trybunał orzekł, że obowiązek ten istnieje i nie wystarczy udostępnienie informacji w innych dokumentach lub przy zawieraniu umowy.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf dotyczył wykładni art. 13 dyrektywy 2013/11/UE w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich (ADR). Spór w postępowaniu głównym dotyczył praktyk Deutsche Apotheker- und Ärztebank eG (DAÄB) w zakresie informowania konsumentów o ADR. DAÄB udostępniał ogólne warunki umów na swojej stronie internetowej, ale nie zawierał za jej pośrednictwem umów. Informacje o ADR były dostępne w stopce strony lub w osobnym dokumencie (wykaz cen i usług) przy zawieraniu umowy. Sąd krajowy pytał, czy obowiązek informacyjny wynikający z art. 13 ust. 2 dyrektywy 2013/11 wymaga umieszczenia informacji o ADR bezpośrednio w ogólnych warunkach umów, nawet jeśli nie są one zawierane za pośrednictwem strony internetowej. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując brzmienie i cel dyrektywy, orzekł, że obowiązek ten istnieje i nie jest spełniony, jeśli informacje te są jedynie dostępne w innych dokumentach na stronie lub przy zawieraniu umowy. Należy je zamieścić bezpośrednio w ogólnych warunkach umów, jeśli są one udostępnione na stronie internetowej przedsiębiorcy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, przedsiębiorca jest zobowiązany do udostępnienia w ogólnych warunkach umów informacji o podmiotach ADR, jeśli są one dostępne na stronie internetowej, nawet jeśli umowy nie są zawierane za jej pośrednictwem.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że brzmienie art. 13 ust. 2 dyrektywy 2013/11/UE oraz cel tej dyrektywy wskazują na konieczność zamieszczenia informacji o ADR bezpośrednio w ogólnych warunkach umów, jeśli są one dostępne na stronie internetowej. Nie wystarczy udostępnienie tych informacji w innych miejscach na stronie lub w odrębnym dokumencie przy zawieraniu umowy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (Bundesverband)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband eV | organ_krajowy | skarżący |
| Deutsche Apotheker- und Ärztebank eG | spolka | pozwany |
| rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd portugalski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Dyrektywa ADR art. 13 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE
Państwa członkowskie zapewniają, by przedsiębiorcy informowali konsumentów o podmiocie ADR lub podmiotach ADR, które są właściwe dla tych przedsiębiorców, w przypadkach gdy zobowiązują się oni lub są zobowiązani do korzystania z tych podmiotów, do celów rozstrzygania sporów z konsumentami. Informacje te powinny obejmować adres strony internetowej stosownego podmiotu ADR lub podmiotów ADR.
Dyrektywa ADR art. 13 § 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE
Informacje, o których mowa w ust. 1, należy udostępniać w sposób jasny, zrozumiały i łatwo dostępny na stronie internetowej przedsiębiorcy, jeśli taka strona istnieje, i, w stosownych przypadkach, w ogólnych warunkach umów sprzedaży lub umów świadczenia usług między przedsiębiorcą a konsumentem.
Pomocnicze
Dyrektywa ADR art. 3 § 3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE
Artykuł 13 niniejszej dyrektywy pozostaje bez uszczerbku dla zawartych w innych aktach prawnych Unii przepisów dotyczących informowania konsumentów o procedurach pozasądowego dochodzenia roszczeń, które stosuje się niezależnie od niniejszego artykułu.
Dyrektywa o prawach konsumentów art. 6 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE
Przedsiębiorca w jasny i zrozumiały sposób udziela konsumentowi informacji o możliwości skorzystania z pozasądowych mechanizmów rozpatrywania reklamacji i dochodzenia roszczeń, którym podlega przedsiębiorca, oraz możliwości dostępu do tych procedur, zanim konsument zostanie związany umową zawieraną na odległość lub umową zawierana poza lokalem przedsiębiorstwa.
VSBG art. 36 § 1
Ustawa o alternatywnych metodach rozstrzygania sporów konsumenckich
Przedsiębiorca powinien przekazać konsumentom informacje o udziale w postępowaniach ADR.
VSBG art. 36 § 2
Ustawa o alternatywnych metodach rozstrzygania sporów konsumenckich
Informacje, o których mowa w ust. 1, podlegają publikacji na stronie internetowej przedsiębiorcy lub udostępnieniu wraz z ogólnymi warunkami umów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek informacyjny wynikający z art. 13 ust. 2 dyrektywy 2013/11/UE wymaga umieszczenia informacji o ADR bezpośrednio w ogólnych warunkach umów, jeśli są one dostępne na stronie internetowej przedsiębiorcy. Cel dyrektywy ADR, jakim jest zapewnienie konsumentom łatwego dostępu do informacji o ADR, nie jest spełniony, jeśli informacje te są ukryte w innych dokumentach lub przekazane dopiero przy zawieraniu umowy.
Odrzucone argumenty
Wystarczające jest udostępnienie informacji o ADR w innych dokumentach na stronie internetowej przedsiębiorcy lub w odrębnym dokumencie przy zawieraniu umowy, nawet jeśli nie są one zawarte w ogólnych warunkach umów.
Godne uwagi sformułowania
Informacje te powinny być podane w sposób jasny, zrozumiały i łatwo dostępny na stronie internetowej przedsiębiorcy, jeśli ona istnieje, i, w stosownych przypadkach, w ogólnych warunkach umów sprzedaży lub umów o świadczenie usług między przedsiębiorcą a konsumentem. Brzmienie tego przepisu jest jednoznaczne, i przewiduje on, że informacje, o których mowa w powyższym punkcie, należy udostępniać „w” ogólnych warunkach umów, jeżeli są one zamieszczone na stronie internetowej przedsiębiorcy, a nie w innych dokumentach dostępnych na tej stronie lub w innych zakładkach na niej.
Skład orzekający
M. Safjan
prezes_izby
C. Toader
sędzia
N. Jääskinen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązku informacyjnego przedsiębiorców w zakresie ADR w kontekście udostępniania ogólnych warunków umów na stronach internetowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego obowiązku informacyjnego wynikającego z dyrektywy ADR, ale może mieć szersze zastosowanie do innych obowiązków informacyjnych w prawie konsumenckim UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu ochrony konsumentów w erze cyfrowej – sposobu przekazywania informacji o alternatywnych metodach rozstrzygania sporów. Jest to istotne dla prawników specjalizujących się w prawie konsumenckim i e-commerce.
“Czy Twoja strona internetowa zawiera wszystkie wymagane informacje o ADR? TSUE wyjaśnia obowiązki przedsiębiorców.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI