C-379/11
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy krajowe uzależniające pomoc na zatrudnienie od rejestracji w krajowym urzędzie pracy, która jest dostępna tylko dla rezydentów, naruszają zasadę swobodnego przepływu pracowników (art. 45 TFUE).
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania pomocy na zatrudnienie bezrobotnych w starszym wieku przez luksemburski urząd pracy (ADEM) z powodu braku rejestracji osoby zatrudnionej w ADEM. Osoba ta, będąca obywatelem Luksemburga, mieszkała w Niemczech i tam była zarejestrowana jako bezrobotna, kontynuując pracę w Luksemburgu. Sąd odsyłający pytał, czy takie uzależnienie pomocy od rejestracji dostępnej tylko dla rezydentów jest zgodne z prawem UE. Trybunał uznał, że stanowi to dyskryminację naruszającą art. 45 TFUE, ponieważ zniechęca pracodawców do zatrudniania pracowników przygranicznych.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative w Luksemburgu dotyczył wykładni art. 21 i 45 TFUE w związku z odmową przyznania pomocy na zatrudnienie bezrobotnych w starszym wieku przez luksemburski urząd pracy (ADEM). Pomoc ta była uzależniona od warunku zarejestrowania bezrobotnego w ADEM jako osoby poszukującej pracy od co najmniej miesiąca. Spółka Caves Krier Frères Sàrl ubiegała się o pomoc na zatrudnienie obywatelki Luksemburga, która mieszkała w Niemczech, ale pracowała w Luksemburgu. ADEM odmówił pomocy, ponieważ osoba ta nie była zarejestrowana w ADEM, a jedynie w niemieckim urzędzie pracy. Sąd odsyłający powziął wątpliwość, czy takie uregulowanie, które faktycznie ogranicza dostęp do pomocy dla pracodawców zatrudniających nierezydentów, jest zgodne z prawem Unii, w szczególności z zasadą swobodnego przepływu pracowników. Trybunał uznał wniosek za dopuszczalny, mimo zastrzeżeń niektórych rządów co do jego hipotetycznego charakteru lub błędnej wykładni prawa krajowego. Rozpatrując sprawę co do istoty, Trybunał stwierdził, że art. 45 TFUE chroni nie tylko pracowników, ale także pracodawców w zakresie zatrudniania pracowników zgodnie z zasadami swobodnego przepływu. Uregulowanie krajowe uzależniające pomoc od rejestracji w krajowym urzędzie pracy, która jest dostępna tylko dla rezydentów, stanowi ograniczenie swobody przepływu pracowników. Trybunał podkreślił, że państwa członkowskie mają pewien zakres uznania w polityce zatrudnienia, ale nie może on prowadzić do naruszenia praw wynikających z traktatu. W tej sprawie rząd luksemburski nie przedstawił uzasadnienia dla warunku miejsca zamieszkania, a pracownik przygraniczny, mimo braku rezydencji, jest zintegrowany z rynkiem pracy. W związku z tym Trybunał orzekł, że art. 45 TFUE stoi na przeszkodzie takiemu uregulowaniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, takie przepisy stanowią ograniczenie swobody przepływu pracowników.
Uzasadnienie
Uregulowanie krajowe, które uzależnia przyznanie pomocy na zatrudnienie od rejestracji w krajowym urzędzie pracy, dostępnej tylko dla rezydentów, traktuje mniej korzystnie pracowników tylko z tego powodu, że zamieszkują w innym państwie członkowskim. Może to zniechęcać pracodawców do zatrudniania pracowników przygranicznych. Taki środek można uzasadnić jedynie nadrzędnymi względami interesu ogólnego, które muszą być właściwe i proporcjonalne. Rząd luksemburski nie przedstawił takiego uzasadnienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Caves Krier Frères Sàrl | spolka | skarżący |
| Directeur de l’Administration de l’emploi | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd luksemburski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd austriacki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (4)
Główne
TFUE art. 45
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Zakazuje dyskryminacji ze względu na przynależność państwową w zakresie zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy. Obejmuje również prawo pracodawców do zatrudniania pracowników zgodnie z zasadami swobodnego przepływu.
code du travail art. L. 541-1 § akapit pierwszy
Luksemburski kodeks pracy
Przepis uzależniający pomoc na zatrudnienie od rejestracji w ADEM od co najmniej miesiąca. W praktyce dostępny tylko dla rezydentów.
Pomocnicze
TFUE art. 21
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Formułuje ogólne prawo do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich, uszczegółowione przez art. 45 TFUE w odniesieniu do pracowników.
code du travail art. L. 622-6 § 1
Luksemburski kodeks pracy
Obowiązek rejestracji każdego bezrobotnego poszukującego pracy w ADEM.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uregulowanie krajowe uzależniające pomoc na zatrudnienie od rejestracji w krajowym urzędzie pracy, dostępnej tylko dla rezydentów, stanowi dyskryminację naruszającą art. 45 TFUE. Pracodawca może powoływać się na prawa przyznane pracownikom w art. 45 TFUE. Warunek miejsca zamieszkania jest co do zasady niewłaściwy dla pracowników migrujących i przygranicznych, którzy są zintegrowani z rynkiem pracy.
Odrzucone argumenty
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest niedopuszczalny z powodu braku jasności co do istotnych faktów i przepisów krajowych. Pytanie przedłożone przez sąd odsyłający ma charakter hipotetyczny. Uregulowanie krajowe nie narusza swobody przepływu pracowników, ponieważ każdy bezrobotny może zarejestrować się w ADEM, a warunek rejestracji nie jest dyskryminujący. Trybunał nie jest właściwy do orzekania w przedmiocie wykładni prawa krajowego.
Godne uwagi sformułowania
„Sytuacja pracownika przygranicznego takiego jak M. Schmidt-Krier [...] wchodzi w zakres zastosowania art. 45 TFUE.” „Żeby bowiem prawo pracowników do pozbawionego dyskryminacji nawiązywania i wykonywania zatrudnienia było skuteczne i użyteczne, musi mu towarzyszyć prawo pracodawców do zatrudniania ich zgodnie z zasadami rządzącymi swobodnym przepływem pracowników.” „Uregulowanie krajowe, które przewiduje mniej korzystne traktowanie pracowników niebędących rezydentami w porównaniu z traktowaniem przewidzianym dla pracowników zamieszkałych w Luksemburgu, stanowi ograniczenie swobody przyznanej pracownikom w art. 45 TFUE.” „Warunek miejsca zamieszkania jest co do zasady niewłaściwy w przypadku pracowników migrujących i przygranicznych, ponieważ pracownicy ci [...] wystarczająco mocno zintegrowali się ze społecznością tego państwa [...]”
Skład orzekający
A. Rosas
pełniący obowiązki prezesa drugiej izby
U. Lõhmus
sędzia
A. Ó Caoimh
sprawozdawca
A. Arabadjiev
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie ograniczeń w dostępie do świadczeń socjalnych lub pomocy państwa dla pracowników przygranicznych lub migrujących, naruszenie zasady swobodnego przepływu pracowników."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pomocy na zatrudnienie uzależnionej od rejestracji w krajowym urzędzie pracy, który wymaga rezydencji. Interpretacja art. 45 TFUE w kontekście pracodawców.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak pozornie neutralne przepisy krajowe mogą dyskryminować pracowników przygranicznych i naruszać fundamentalne zasady UE. Jest to przykład praktycznego zastosowania prawa UE w codziennych sytuacjach.
“Pracujesz w jednym kraju, mieszkasz w drugim? Uważaj na pomoc państwa – może Cię ominąć przez przepisy UE!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.