Orzeczenie · 2022-05-12

C-377/20

Sąd
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Data
2022-05-12
cjeukonkurencjanadużycie pozycji dominującejWysokatrybunal
konkurencjapozycja dominującanadużyciewykluczenierynek energiiliberalizacjainformacje handlowegrupa kapitałowaTSUE

Podsumowanie

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 102 TFUE w sprawie praktyki wykluczającej stosowanej przez grupę ENEL na włoskim rynku sprzedaży energii elektrycznej. Włoski organ ochrony konkurencji (AGCM) nałożył grzywnę na spółki ENEL, SEN i EE za nadużycie pozycji dominującej poprzez dyskryminacyjne przekazywanie informacji o klientach rynku chronionego spółce EE działającej na wolnym rynku. Sąd odsyłający (Consiglio di Stato) zwrócił się do Trybunału z pytaniami dotyczącymi kryteriów oceny nadużycia pozycji dominującej, w szczególności czy praktyka zgodna z prawem poza prawem konkurencji może być uznana za nadużycie, czy wystarczające są potencjalne skutki antykonkurencyjne, czy należy badać konkretne skutki i zamiar, oraz jak oceniać odpowiedzialność grupy spółek. Trybunał orzekł, że praktyka wykluczająca może być uznana za nadużycie, jeśli może naruszyć strukturę konkurencji i opiera się na środkach innych niż konkurencja pozacenowa. Wystarczy potencjalna zdolność do wywołania skutków wykluczających, a niekoniecznie ich faktyczne wystąpienie. Dowód na istnienie antykonkurencyjnego zamiaru nie jest wymagany, ale może być uwzględniony. Odpowiedzialność grupy spółek wynika z istnienia jednostki gospodarczej, a spółka dominująca jest domniemanie odpowiedzialna, jeśli posiada prawie cały kapitał spółki zależnej, chyba że udowodni brak wpływu na jej zachowanie. Trybunał podkreślił, że celem art. 102 TFUE jest ochrona konkurencji i dobrobyt konsumentów, a przedsiębiorstwo dominujące może uniknąć odpowiedzialności, jeśli wykaże, że skutki antykonkurencyjne są równoważone przez korzyści dla konsumentów.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

interpretacja art. 102 TFUE w kontekście praktyk wykluczających, oceny nadużycia pozycji dominującej, odpowiedzialności grup kapitałowych oraz kryteriów odróżnienia konkurencji normalnej od zakłóconej.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyfiki rynku energii elektrycznej i praktyk stosowanych w fazie liberalizacji, ale jego zasady są szeroko stosowalne do oceny praktyk wykluczających w innych sektorach.

Zagadnienia prawne (5)

Czy praktyka zgodna z prawem poza ramami prawa konkurencji może być uznana za nadużycie pozycji dominującej na podstawie samych potencjalnie antykonkurencyjnych skutków?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli praktyka może wywołać skutek w postaci wykluczenia i opiera się na środkach innych niż konkurencja pozacenowa. Przedsiębiorstwo dominujące może uniknąć odpowiedzialności, jeśli udowodni obiektywne uzasadnienie lub korzyści dla konsumentów.

Uzasadnienie

Trybunał wyjaśnił, że ocena nadużycia pozycji dominującej opiera się na zdolności praktyki do wywołania skutków antykonkurencyjnych i stosowaniu środków innych niż konkurencja pozacenowa. Nawet praktyka zgodna z prawem poza prawem konkurencji może być uznana za nadużycie, jeśli spełnia te kryteria. Kluczowe jest, czy praktyka utrudnia konkurencję lub jej rozwój.

Czy dla stwierdzenia nadużycia pozycji dominującej wystarczy udowodnienie, że praktyka może naruszyć strukturę skutecznej konkurencji, czy też należy udowodnić wpływ na dobrobyt konsumentów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Wystarczy udowodnić, że praktyka może naruszyć strukturę konkurencji, chyba że przedsiębiorstwo dominujące wykaże, iż skutki antykonkurencyjne są równoważone przez korzyści dla konsumentów.

Uzasadnienie

Trybunał podkreślił, że celem art. 102 TFUE jest ochrona konkurencji i dobrobyt konsumentów. Naruszenie struktury konkurencji jest wystarczające do stwierdzenia nadużycia, ale przedsiębiorstwo dominujące może się bronić, wykazując korzyści dla konsumentów, które przeważają nad negatywnymi skutkami.

Czy dowód na brak konkretnych skutków ograniczających jest wystarczający do wykluczenia nadużycia pozycji dominującej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sam dowód na brak konkretnych skutków nie jest wystarczający. Może stanowić wskazówkę, ale musi być uzupełniony innymi dowodami wykazującymi brak zdolności do wywołania skutków antykonkurencyjnych.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że art. 102 TFUE ma na celu ukaranie faktu wykorzystywania pozycji dominującej w sposób stanowiący nadużycie, niezależnie od tego, czy okazało się ono skuteczne. Brak konkretnych skutków może wynikać z innych przyczyn niż brak zdolności do ich wywołania.

Czy ocena nadużycia pozycji dominującej powinna opierać się wyłącznie na skutkach antykonkurencyjnych, czy należy uwzględnić zamiar ograniczenia konkurencji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Ocena opiera się na zdolności praktyki do wywołania skutków antykonkurencyjnych. Dowód na istnienie antykonkurencyjnego zamiaru nie jest wymagany, ale może być uwzględniony jako okoliczność faktyczna.

Uzasadnienie

Trybunał podkreślił obiektywny charakter zakazu nadużywania pozycji dominującej. Chociaż zamiar nie jest konieczny do stwierdzenia naruszenia, może być pomocny w ocenie, czy doszło do nadużycia.

Czy w przypadku nadużycia pozycji dominującej przez grupę spółek, wystarczy istnienie jednostki gospodarczej, czy potrzebny jest dowód koordynacji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Istnienie jednostki gospodarczej jest wystarczające do przypisania odpowiedzialności spółce dominującej, jeśli posiada ona prawie cały kapitał spółki zależnej. Domniemanie to jest wzruszalne.

Uzasadnienie

Trybunał wyjaśnił, że pojęcie 'przedsiębiorstwa' obejmuje jednostkę gospodarczą. Spółka dominująca jest domniemanie odpowiedzialna za naruszenia popełnione przez spółkę zależną, jeśli posiada jej kapitał. Może obalić to domniemanie, wykazując brak wpływu na zachowanie spółki zależnej.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odpowiedz na pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Servizio Elettrico Nazionale SpAspolkaskarżący
ENEL SpAspolkaskarżący
Enel Energia SpAspolkaskarżący
Autorità Garante della Concorrenza e del Mercatoorgan_krajowypozwany
Green Network SpAspolkainterwenient
Associazione Italiana di Grossisti di Energia e Trader – AIGETinneinterwenient
Ass.ne Codici – Centro per i Diritti del Cittadinoinneinterwenient
Associazione Energia Liberainneinterwenient
Metaenergia SpAspolkainterwenient

Przepisy (6)

Główne

TFUE art. 102

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Pomocnicze

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej art. 56

Karta Praw Podstawowych art. 8 § 1

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Karta Praw Podstawowych art. 41

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Karta Praw Podstawowych art. 47

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Praktyka wykluczająca stosowana przez przedsiębiorstwo dominujące może być uznana za nadużycie, jeśli może naruszyć strukturę konkurencji i opiera się na środkach innych niż konkurencja pozacenowa. • Wystarczająca jest potencjalna zdolność do wywołania skutków wykluczających, a niekoniecznie ich faktyczne wystąpienie. • Ocena nadużycia opiera się na obiektywnych kryteriach, a nie na zamiarze. • Grupa spółek tworząca jednostkę gospodarczą jest odpowiedzialna za nadużycie pozycji dominującej. • Przedsiębiorstwo dominujące może uniknąć odpowiedzialności, jeśli wykaże obiektywne uzasadnienie lub korzyści dla konsumentów.

Odrzucone argumenty

Praktyka zgodna z prawem poza prawem konkurencji nie może być uznana za nadużycie. • Konieczne jest udowodnienie konkretnych skutków ograniczających i antykonkurencyjnego zamiaru. • Odpowiedzialność grupy spółek wymaga dowodu aktywnej koordynacji.

Godne uwagi sformułowania

środki inne niż te wchodzące w zakres konkurencji pozacenowej • zdolność wywołania skutku w postaci wykluczenia • dobrobyt konsumentów jako ostateczny cel • jednostka gospodarcza • domniemanie decydującego wpływu

Skład orzekający

E. Regan

sprawozdawca

K. Lenaerts

prezes piątej izby

C. Lycourgos

prezes czwartej izby

I. Jarukaitis

sędzia

M. Ilešič

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "interpretacja art. 102 TFUE w kontekście praktyk wykluczających, oceny nadużycia pozycji dominującej, odpowiedzialności grup kapitałowych oraz kryteriów odróżnienia konkurencji normalnej od zakłóconej."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyfiki rynku energii elektrycznej i praktyk stosowanych w fazie liberalizacji, ale jego zasady są szeroko stosowalne do oceny praktyk wykluczających w innych sektorach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy kluczowych zasad prawa konkurencji UE i praktyk stosowanych przez duże grupy kapitałowe na zliberalizowanym rynku. Wyjaśnia, kiedy legalne działania mogą stać się nadużyciem pozycji dominującej, co jest istotne dla wielu przedsiębiorstw.

Czy legalne działania mogą być nadużyciem? TSUE rozstrzyga o granicach konkurencji na rynku energii.

Sektor

energia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy