C-377/19

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przepisy UE dotyczące redystrybucji nadwyżek opłat wyrównawczych w sektorze mleka nie pozwalają na priorytetowe traktowanie producentów, których skupujący terminowo wpłacali należności.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów UE dotyczących redystrybucji nadwyżek opłat wyrównawczych w sektorze mleka i przetworów mlecznych. Włoskie przepisy krajowe ustanowiły priorytetową kategorię producentów do zwrotu nadpłaconej opłaty, uzależniając go od faktu, czy skupujący terminowo wpłacali należności. Sąd odsyłający zapytał, czy takie uregulowanie jest zgodne z prawem UE. Trybunał orzekł, że przepisy UE (art. 16 rozporządzenia nr 595/2004) nie pozwalają na takie priorytetowe traktowanie, ponieważ kryteria redystrybucji nadwyżek są wyczerpujące i nie obejmują faktu terminowego wpłacania należności przez skupujących.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez włoski Consiglio di Stato w związku ze sporem dotyczącym obliczenia dodatkowej opłaty wyrównawczej od producentów mleka za okres sprzedaży od 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r. Włoskie przepisy krajowe, w szczególności art. 9 dekretu z mocą ustawy nr 49/2003 w związku z art. 2 ust. 3 dekretu z mocą ustawy nr 157/2004, ustanowiły system zwrotu nadwyżki opłaty wyrównawczej, przyznając pierwszeństwo producentom, w odniesieniu do których skupujący regularnie miesięcznie wpłacali należności do AGEA. Skarżący producenci podnieśli, że takie uregulowanie narusza przepisy unijne, w szczególności art. 13 rozporządzenia nr 1788/2003 oraz art. 16 rozporządzenia nr 595/2004. Sąd odsyłający, analizując przepisy, zauważył, że włoski ustawodawca ustanowił priorytetową kategorię producentów na podstawie kryterium, które nie zostało wprost przewidziane w prawie UE. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytanie prejudycjalne, przypomniał, że zgodnie z art. 267 TFUE do sądu krajowego należy ustalenie okoliczności faktycznych i wykładnia prawa krajowego. Trybunał skupił się na wykładni prawa Unii. Analizując art. 13 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1788/2003 oraz art. 16 ust. 1 rozporządzenia nr 595/2004, Trybunał stwierdził, że kryteria redystrybucji nadwyżek opłat wyrównawczych są wyczerpujące i państwa członkowskie mogą dodawać dodatkowe kryteria tylko w ściśle określonych sytuacjach, gdy zastosowanie podstawowych kryteriów nie wyczerpuje dostępnych środków. Trybunał podkreślił, że art. 16 ust. 1 rozporządzenia nr 595/2004 nie wymienia jako kryterium redystrybucji faktu, czy skupujący spełnili obowiązek regularnej miesięcznej wpłaty opłaty wyrównawczej. W związku z tym Trybunał orzekł, że art. 16 ust. 1 rozporządzenia nr 595/2004 stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które skutkuje tym, że zwrot nadpłaty dodatkowej opłaty wyrównawczej powinien przysługiwać priorytetowo producentom, w odniesieniu do których skupujący spełnili ciążący na nich obowiązek miesięcznej wpłaty tej opłaty wyrównawczej.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (21)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy