C-376/15 P i C-377/15 P

Trybunał uchylił wyrok Sądu i stwierdził nieważność rozporządzenia wykonawczego Rady nakładającego cło antydumpingowe na chińskie elementy złączne, uznając, że wykluczenie niektórych transakcji wywozowych przy obliczaniu marginesu dumpingu narusza prawo UE.

Sprawa dotyczyła odwołania od wyroku Sądu, który oddalił skargi chińskich producentów elementów złącznych na rozporządzenie wykonawcze Rady nakładające cło antydumpingowe. Producenci zarzucili, że przy obliczaniu marginesu dumpingu wykluczono transakcje dotyczące typów produktów, które nie były produkowane przez indyjskiego producenta użytego jako punkt odniesienia. Trybunał uznał, że wykluczenie tych transakcji narusza art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, który wymaga uwzględnienia wszystkich transakcji wywozowych. W konsekwencji uchylono wyrok Sądu i stwierdzono nieważność spornego rozporządzenia w części dotyczącej skarżących.

Sprawy połączone C-376/15 P i C-377/15 P dotyczyły odwołań wniesionych przez chińskich producentów elementów złącznych z żeliwa lub stali (Changshu City Standard Parts Factory i Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd) od wyroku Sądu Unii Europejskiej. Sąd oddalił ich skargi o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 924/2012, które zmieniało wcześniejsze rozporządzenie nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz tych produktów z Chińskiej Republiki Ludowej. Wnoszący odwołania zarzucili, że Rada, przy obliczaniu marginesu dumpingu, wykluczyła transakcje dotyczące typów produktu objętego postępowaniem, dla których nie istniał odpowiadający produkt produkowany przez indyjskiego producenta, który został użyty jako punkt odniesienia (tzw. metoda państwa analogicznego). Twierdzili, że narusza to art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego (WE) nr 1225/2009 oraz art. 2.4.2 porozumienia antydumpingowego WTO, które wymagają uwzględnienia wszystkich transakcji wywozowych w celu rzetelnego porównania. Podnosili również zarzuty dotyczące oddalenia wniosków o dostosowania cen. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, analizując brzmienie, kontekst i cel art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, uznał, że przepis ten nie pozwala na wykluczenie transakcji wywozu dotyczących określonych typów produktu objętego postępowaniem przy obliczaniu marginesu dumpingu. Wskazał, że celem tego przepisu jest odzwierciedlenie pełnego zakresu praktyk dumpingowych, a wykluczenie części transakcji uniemożliwia taką ocenę. Trybunał odwołał się również do wcześniejszego orzecznictwa (wyrok Ikea Wholesale, C-351/04), podkreślając, że margines dumpingu powinien być obliczany na podstawie porównania, które w pełni odzwierciedla wszystkie porównywalne ceny eksportowe. Trybunał stwierdził, że Sąd naruszył prawo, uznając, że Rada mogła wykluczyć transakcje wywozu dotyczące określonych typów produktu objętego postępowaniem z powodu braku „porównywalnych cen” lub gdy inna metoda obliczenia wartości normalnej nie gwarantowałaby „bardziej obiektywnego porównania”. Trybunał wyjaśnił, że porównywalność cen jest uwzględniana w ramach art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego poprzez dostosowania, a nie jako podstawa do wykluczenia transakcji z obliczeń marginesu dumpingu. W konsekwencji Trybunał uchylił zaskarżony wyrok Sądu i stwierdził nieważność spornego rozporządzenia wykonawczego Rady w zakresie dotyczącym wnoszących odwołania. Odwołanie w sprawie C-377/15 P zostało odrzucone jako niedopuszczalne z powodu zawisłości sporu. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (11)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy