C-376/14 PPU

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że ocena zwykłego pobytu dziecka w kontekście powrotu do kraju pochodzenia wymaga analizy wszystkich okoliczności faktycznych, uwzględniając tymczasowy charakter orzeczeń zezwalających na zabranie dziecka.

Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz odpowiedzialności rodzicielskiej w kontekście bezprawnego zatrzymania dziecka. Sąd odsyłający z Irlandii pytał, czy francuskie postępowanie dotyczące pieczy nad dzieckiem uniemożliwia powstanie zwykłego pobytu w Irlandii, czy zatrzymanie dziecka w Irlandii jest bezprawne oraz czy sądy irlandzkie mogą badać kwestię zwykłego pobytu. Trybunał wyjaśnił, że ocena zwykłego pobytu dziecka wymaga analizy wszystkich okoliczności faktycznych, w tym tymczasowego charakteru orzeczeń zezwalających na zabranie dziecka i wniesienia od nich apelacji.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni rozporządzenia (WE) nr 2201/2003 w sprawie jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej. Sprawa wywodziła się z konfliktu między rodzicami, obywatelami Francji i Wielkiej Brytanii, dotyczącego powrotu ich małoletniego dziecka z Irlandii do Francji. Sąd odsyłający, Supreme Court w Irlandii, zadał pytania dotyczące możliwości powstania zwykłego pobytu dziecka w Irlandii w obliczu toczącego się francuskiego postępowania dotyczącego pieczy, bezprawnego charakteru zatrzymania dziecka w Irlandii oraz uprawnienia sądów irlandzkich do badania kwestii zwykłego pobytu. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpoznając sprawę w trybie pilnym, podkreślił, że pojęcie „zwykłego pobytu” dziecka, kluczowe dla oceny bezprawnego zatrzymania, nie jest zdefiniowane w rozporządzeniu i wymaga analizy wszystkich istotnych okoliczności faktycznych, w tym długości, regularności, warunków i motywów pobytu, a także integracji dziecka ze środowiskiem społecznym i rodzinnym. Szczególną uwagę zwrócono na sytuację, gdy zabranie dziecka nastąpiło na podstawie orzeczenia sądowego podlegającego tymczasowemu wykonaniu, które zostało następnie uchylone. W takich przypadkach sąd państwa przyjmującego powinien ocenić, czy dziecko bezpośrednio przed zarzucanym zatrzymaniem miało jeszcze zwykły pobyt w państwie pochodzenia, uwzględniając tymczasowy charakter pierwotnego orzeczenia i wniesienie od niego apelacji. Trybunał wyjaśnił również, że zatrzymanie dziecka z naruszeniem prawa do pieczy, wynikającego z prawomocnego orzeczenia sądu państwa pochodzenia, jest bezprawne, a artykuł 11 rozporządzenia ma zastosowanie, jeśli dziecko miało zwykły pobyt w tym państwie. W przypadku braku zwykłego pobytu w państwie pochodzenia, orzeczenie oddalające wniosek o powrót jest wydawane bez uszczerbku dla przepisów dotyczących uznawania i wykonywania orzeczeń.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (12)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy