C-373/08

Trybunał orzekł, że obróbka krzemu w Indiach nie nadaje mu pochodzenia, a rozporządzenie nakładające cło antydumpingowe na chiński krzem jest ważne.

Sprawa dotyczyła określenia pochodzenia niepreferencyjnego krzemu, który został przetworzony w Indiach, a następnie przywieziony do UE. Spółka Hoesch twierdziła, że operacje w Indiach nadały krzemowi pochodzenie indyjskie, co zwolniłoby go z cła antydumpingowego nałożonego na chiński krzem. Trybunał uznał, że operacje takie jak oddzielanie, kruszenie i oczyszczanie bloków krzemu, a także odsiewanie, sortowanie i pakowanie ziaren krzemu, nie stanowią istotnej obróbki lub przetworzenia nadającego pochodzenie w rozumieniu art. 24 kodeksu celnego. Dodatkowo, sąd krajowy zakwestionował ważność rozporządzenia nakładającego cło antydumpingowe, jednak Trybunał nie znalazł podstaw do stwierdzenia jego nieważności.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył interpretacji art. 24 Wspólnotowego kodeksu celnego oraz ważności rozporządzenia Rady (WE) nr 398/2004 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz krzemu pochodzącego z Chin. Sprawa wyłoniła się z postępowania między Hoesch Metals and Alloys GmbH a Hauptzollamt Aachen w przedmiocie określenia niepreferencyjnego pochodzenia krzemu. Spółka Hoesch importowała krzem z Indii, wskazując ten kraj jako pochodzenie, podczas gdy urząd celny uznał, że krzem pochodzi z Chin. Operacje przeprowadzone w Indiach obejmowały sortowanie, kruszenie, oczyszczanie, odsiewanie, sortowanie według rozmiaru i pakowanie. Trybunał, analizując pierwsze pytanie prejudycjalne, stwierdził, że te operacje, w szczególności oddzielanie, odsiewanie, sortowanie i pakowanie, nie zmieniły cech ani składu krzemu, który pozostał krzemem metalurgicznym przeznaczonym do produkcji stopów aluminium. Operacje kruszenia i oczyszczania mogłyby nadać pochodzenie jedynie pod ściśle określonymi warunkami (np. usunięcie 80% zanieczyszczeń lub zamierzona redukcja prowadząca do określonego wyniku), które nie zostały spełnione w tej sprawie. W związku z tym, Trybunał orzekł, że operacje te nie stanowią obróbki lub przetworzenia nadającego pochodzenie w rozumieniu art. 24 kodeksu celnego. W odpowiedzi na drugie pytanie dotyczące ważności rozporządzenia nr 398/2004, Trybunał odniósł się do argumentów sądu krajowego dotyczących błędnej oceny szkody przemysłu wspólnotowego i utrzymania stawki cła. Trybunał wyjaśnił, że procedura przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych (art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego) różni się od procedury pierwotnego dochodzenia i polega na ocenie prawdopodobieństwa kontynuacji lub powrotu dumpingu i szkody. Analiza danych dotyczących sprzedaży i udziału w rynku przemysłu wspólnotowego wykazała, że mimo pewnego wzrostu, od 2000 roku nastąpiła stagnacja, a sytuacja przemysłu pogorszyła się, co uzasadniało utrzymanie środków antydumpingowych. Trybunał nie znalazł również podstaw do kwestionowania utrzymania stawki cła antydumpingowego w wysokości 49%, uznając, że nie narusza to art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego w kontekście procedury przeglądu. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że nie istnieją okoliczności wpływające na ważność rozporządzenia nr 398/2004.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (13)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy