C-370/22 P

Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie Air France-KLM dotyczące decyzji Komisji Europejskiej o nałożeniu grzywny za naruszenie przepisów konkurencji na rynku lotniczego przewozu towarów.

Sprawa dotyczyła odwołania Air France-KLM (AF-KLM) od wyroku Sądu Unii Europejskiej, który oddalił jej skargę na decyzję Komisji Europejskiej stwierdzającą naruszenie art. 101 TFUE, art. 53 Porozumienia EOG i art. 8 Umowy WE-Szwajcaria w sprawie transportu lotniczego. Komisja nałożyła na AF-KLM grzywnę za koordynowanie cen usług lotniczego przewozu towarów (dopłaty paliwowe, bezpieczeństwa, odmowa prowizji). AF-KLM podniosła szereg zarzutów, w tym dotyczących przypisania jej odpowiedzialności, właściwości Komisji do stosowania przepisów do przychodzących usług przewozu towarów, uwzględnienia przepisów państw trzecich oraz czasu trwania naruszenia. Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie, uznając argumenty AF-KLM za bezzasadne lub niedopuszczalne.

Sprawa C-370/22 P dotyczyła odwołania złożonego przez Air France-KLM (AF-KLM) od wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 30 marca 2022 r. (T-337/17), którym Sąd oddalił skargę AF-KLM zmierzającą do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 17 marca 2017 r. (C(2017) 1742 final). Decyzja ta stwierdzała naruszenie art. 101 TFUE, art. 53 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) oraz art. 8 Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego (umowa lotnicza WE-Szwajcaria) przez szereg przewoźników lotniczych, w tym AF-KLM. Naruszenie polegało na koordynowaniu składników ceny usług lotniczego przewozu towarów, takich jak dopłata paliwowa, dopłata z tytułu bezpieczeństwa oraz odmowa zapłaty prowizji od dopłat. Komisja nałożyła na AF-KLM grzywny, uznając ją za odpowiedzialną za jednolite i ciągłe naruszenie przepisów konkurencji. AF-KLM wniosła odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości, podnosząc cztery główne zarzuty. Pierwszy dotyczył błędnego przypisania AF-KLM odpowiedzialności za praktyki spółek zależnych (Air France i KLM). Drugi zarzut kwestionował właściwość Komisji do stosowania art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG do przychodzących usług przewozu towarów. Trzeci zarzut dotyczył naruszenia zasady równego traktowania i obowiązku uzasadnienia w kontekście uwzględnienia uregulowań prawnych obowiązujących w państwach trzecich, w szczególności Tajlandii. Czwarty zarzut dotyczył błędnej oceny czasu trwania uczestnictwa Air France w naruszeniu. Trybunał Sprawiedliwości oddalił wszystkie zarzuty. W odniesieniu do pierwszego zarzutu, Trybunał uznał, że Sąd prawidłowo ocenił dowody dotyczące przypisania odpowiedzialności AF-KLM za działania spółek zależnych. Drugi zarzut dotyczący właściwości Komisji do stosowania przepisów do przychodzących usług przewozu towarów został oddalony, ponieważ Trybunał potwierdził, że rozporządzenie nr 411/2004 rozszerzyło zakres stosowania przepisów konkurencji UE na takie usługi, a kryterium kwalifikowanych skutków zostało spełnione. Trzeci zarzut dotyczący zasady równego traktowania został oddalony, ponieważ AF-KLM nie wykazała, że jej sytuacja była porównywalna do sytuacji innych przewoźników, którzy uzyskali obniżenie grzywny w innych sprawach, a także dlatego, że jej argumentacja opierała się na uzupełniających podstawach uzasadnienia wyroku Sądu. Czwarty zarzut dotyczący czasu trwania naruszenia został oddalony, ponieważ Trybunał uznał, że Sąd prawidłowo ocenił dowody dotyczące ciągłości uczestnictwa Air France w kartelu, nawet w okresach, w których nie uczestniczyła ona bezpośrednio w spotkaniach, a także że nie doszło do naruszenia zasady równego traktowania ani odwrócenia ciężaru dowodu. W konsekwencji, Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie w całości i obciążył AF-KLM kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (4)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (7)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy