C-370/12

Trybunał Sprawiedliwości orzekł o ważności decyzji o zmianie art. 136 TFUE dotyczącej mechanizmu stabilności dla państw strefy euro, stwierdzając, że nie narusza ona kompetencji Unii ani zasad prawa UE.

Sprawa dotyczyła ważności decyzji Rady Europejskiej o zmianie art. 136 TFUE w celu utworzenia mechanizmu stabilności dla państw strefy euro oraz zgodności traktatu EMS z prawem UE. Sąd odsyłający z Irlandii pytał, czy uproszczona procedura zmiany traktatu została zastosowana prawidłowo i czy utworzenie EMS nie narusza kompetencji Unii w zakresie polityki pieniężnej i gospodarczej. Trybunał uznał decyzję za ważną, stwierdzając, że nie zwiększa ona kompetencji Unii i nie narusza prawa UE, w tym zasad lojalnej współpracy, skutecznej ochrony sądowej oraz zakazu przejmowania zobowiązań państw członkowskich.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył ważności decyzji Rady Europejskiej 2011/199/UE, która w trybie uproszczonej procedury zmiany art. 48 ust. 6 TUE zmodyfikowała art. 136 TFUE, dodając ust. 3 zezwalający państwom członkowskim strefy euro na ustanowienie mechanizmu stabilności. Sąd odsyłający pytał również o zgodność traktatu ustanawiającego europejski mechanizm stabilności (EMS) z prawem Unii Europejskiej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) zbadał najpierw ważność decyzji 2011/199. Stwierdził, że choć TSUE co do zasady nie bada ważności prawa pierwotnego, to w przypadku uproszczonej procedury zmiany traktatu, określonej w art. 48 ust. 6 TUE, ma kompetencję do kontroli przestrzegania warunków tej procedury. TSUE uznał, że decyzja 2011/199 nie narusza postanowień części trzeciej traktatu FUE, ani nie zwiększa kompetencji Unii. W szczególności, utworzenie mechanizmu stabilności zostało uznane za element polityki gospodarczej, a nie pieniężnej, co nie narusza wyłącznej kompetencji Unii w tym drugim zakresie. Następnie TSUE rozpatrzył zgodność traktatu EMS z prawem Unii. Stwierdził, że państwa członkowskie strefy euro są uprawnione do zawarcia takiego traktatu, o ile jego postanowienia są zgodne z prawem Unii. TSUE zbadał szereg przepisów, w tym dotyczące wyłącznych kompetencji Unii (polityka pieniężna, zawieranie umów międzynarodowych), polityki gospodarczej, zasady lojalnej współpracy, uprawnień instytucji UE oraz zasady skutecznej ochrony sądowej. Trybunał orzekł, że EMS nie narusza wyłącznej kompetencji Unii w zakresie polityki pieniężnej, ponieważ jego celem jest stabilność finansowa strefy euro, a nie utrzymanie stabilności cen. Nie narusza również kompetencji Unii do zawierania umów międzynarodowych, ani postanowień dotyczących polityki gospodarczej, ponieważ EMS jest mechanizmem finansowania, a nie koordynacji polityki. Warunki udzielania pomocy finansowej w ramach EMS muszą być zgodne z prawem Unii. TSUE stwierdził również, że EMS nie narusza zakazu przejmowania zobowiązań państw członkowskich (art. 125 TFUE), ponieważ państwa beneficjentki nadal ponoszą odpowiedzialność za swoje długi. Powierzone Komisji i EBC zadania w ramach EMS nie wykraczają poza ich kompetencje, a powierzenie jurysdykcji TSUE w zakresie sporów dotyczących EMS jest zgodne z art. 273 TFUE. Zasada skutecznej ochrony sądowej również nie została naruszona, ponieważ Karta Praw Podstawowych ma zastosowanie tylko w sytuacjach stosowania prawa Unii. Na koniec, TSUE orzekł, że prawo państw członkowskich do zawarcia i ratyfikacji traktatu EMS nie jest uzależnione od wejścia w życie decyzji 2011/199.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (11)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy