C-363/19
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przepisy UE dotyczące oświadczeń zdrowotnych na żywności mają pierwszeństwo przed ogólnymi przepisami o nieuczciwych praktykach handlowych, a ciężar dowodu naukowego spoczywa na przedsiębiorcy.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów UE dotyczących oświadczeń zdrowotnych na żywności (rozporządzenie nr 1924/2006) oraz ich relacji do przepisów o nieuczciwych praktykach handlowych (dyrektywa 2005/29/WE). Sąd szwedzki pytał o ciężar dowodu i wymogi dowodowe w przypadku oświadczeń zdrowotnych stosowanych w okresie przejściowym, a także o pierwszeństwo przepisów. Trybunał orzekł, że ciężar dowodu naukowego spoczywa na przedsiębiorcy, a przepisy rozporządzenia nr 1924/2006 mają pierwszeństwo przed dyrektywą o nieuczciwych praktykach handlowych w zakresie oświadczeń zdrowotnych.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności oraz dyrektywy 2005/29/WE dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych. Sprawa wywoływała wątpliwości sądu szwedzkiego co do ciężaru dowodu i wymogów dowodowych w odniesieniu do oświadczeń zdrowotnych stosowanych w okresie przejściowym, a także kwestii pierwszeństwa przepisów w przypadku kolizji między rozporządzeniem nr 1924/2006 a dyrektywą 2005/29/WE. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że zgodnie z przepisami przejściowymi rozporządzenia nr 1924/2006, ciężar dowodu i wymogi dowodowe w zakresie oświadczeń zdrowotnych spoczywają na przedsiębiorcy, który musi uzasadnić stosowane przez siebie oświadczenia ogólnie uznanymi dowodami naukowymi. Oświadczenia te muszą być oparte na obiektywnych dowodach popartych jednoznacznym stanowiskiem naukowym. Ponadto, w przypadku kolizji między przepisami rozporządzenia nr 1924/2006 a dyrektywą 2005/29/WE, przepisy rozporządzenia nr 1924/2006 mają pierwszeństwo i stosuje się je do nieuczciwych praktyk handlowych w odniesieniu do oświadczeń zdrowotnych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, przepisy rozporządzenia nr 1924/2006 regulują ciężar dowodu i wymogi dowodowe. Ciężar dowodu spoczywa na przedsiębiorcy, który musi uzasadnić oświadczenie ogólnie uznanymi dowodami naukowymi.
Uzasadnienie
Rozporządzenie nr 1924/2006, w szczególności jego przepisy przejściowe (art. 28 ust. 5) oraz ogólne zasady (art. 5 i 6), nakładają na przedsiębiorcę obowiązek uzasadnienia stosowanych oświadczeń zdrowotnych. Oznacza to, że przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za udowodnienie rzeczywistego charakteru korzystnego działania substancji, do której odnosi się oświadczenie, opierając się na ogólnie uznanych dowodach naukowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Konsumentombudsmannen | organ_krajowy | skarżący |
| Mezina AB | spolka | pozwany |
| rząd grecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Rozporządzenie nr 1924/2006 art. 5 § 1 lit. a
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności
Stosowanie oświadczenia zdrowotnego jest dozwolone jedynie, gdy obecność lub brak albo obniżona zawartość składnika odżywczego lub innej substancji, do której odnosi się oświadczenie, ma korzystne działanie odżywcze lub fizjologiczne potwierdzone na podstawie ogólnie uznanych dowodów naukowych.
Rozporządzenie nr 1924/2006 art. 6 § 1
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności
Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne muszą się opierać na ogólnie przyjętych dowodach naukowych i być nimi potwierdzone.
Rozporządzenie nr 1924/2006 art. 6 § 2
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności
Podmiot działający na rynku spożywczym, który zamieszcza oświadczenie żywieniowe lub zdrowotne, uzasadnia zastosowanie tego oświadczenia.
Rozporządzenie nr 1924/2006 art. 10 § 1
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności
Oświadczenia zdrowotne są zabronione, o ile nie są zgodne z ogólnymi wymaganiami rozdziału II i wymaganiami szczególnymi rozdziału IV, oraz nie zostały na nie udzielone zezwolenie i nie figurują w wykazie dozwolonych oświadczeń.
Rozporządzenie nr 1924/2006 art. 28 § 5
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności
Oświadczenia zdrowotne, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. a), mogą być stosowane do dnia przyjęcia wykazu, o którym mowa w art. 13 ust. 3, na odpowiedzialność podmiotów działających na rynku spożywczym, pod warunkiem że są zgodne z rozporządzeniem i istniejącymi przepisami krajowymi.
Pomocnicze
Dyrektywa 2005/29/WE art. 3 § 4
Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym
W przypadku kolizji między przepisami dyrektywy 2005/29 a innymi przepisami prawa UE regulującymi szczególne aspekty nieuczciwych praktyk handlowych, te ostatnie mają pierwszeństwo i stosuje się je do tych szczególnych aspektów.
marknadsföringslagen (2008:486) art. 5
Ustawa o praktykach handlowych (Szwecja)
marknadsföringslagen (2008:486) art. 10
Ustawa o praktykach handlowych (Szwecja)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy rozporządzenia nr 1924/2006 regulują ciężar dowodu i wymogi dowodowe w odniesieniu do oświadczeń zdrowotnych stosowanych w okresie przejściowym. Ciężar dowodu naukowego spoczywa na przedsiębiorcy. Oświadczenia zdrowotne muszą być poparte ogólnie uznanymi dowodami naukowymi. Przepisy rozporządzenia nr 1924/2006 mają pierwszeństwo przed dyrektywą 2005/29/WE w zakresie oświadczeń zdrowotnych.
Odrzucone argumenty
Ciężar dowodu lub wymogi dowodowe w odniesieniu do oświadczeń zdrowotnych stosowanych w okresie przejściowym są regulowane wyłącznie prawem krajowym. Przepisy dyrektywy 2005/29/WE mają pierwszeństwo przed rozporządzeniem nr 1924/2006 w zakresie oświadczeń zdrowotnych.
Godne uwagi sformułowania
na odpowiedzialność podmiotów działających na rynku spożywczym ogólnie uznane dowody naukowe jednoznaczne stanowisko naukowe w przypadku kolizji [...] te ostatnie mają pierwszeństwo i stosuje się je do tych szczególnych aspektów
Skład orzekający
J. Kokott
rzecznik generalny
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie ciężaru dowodu i wymogów dowodowych dla oświadczeń zdrowotnych na żywności w UE, a także relacji między przepisami szczególnymi (dotyczącymi żywności) a ogólnymi (dotyczącymi nieuczciwych praktyk handlowych)."
Ograniczenia: Dotyczy głównie okresu przejściowego stosowania przepisów, choć zasady dotyczące dowodów naukowych są uniwersalne. Wymaga analizy konkretnych dowodów naukowych w każdym indywidualnym przypadku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnie stosowanych oświadczeń na produktach spożywczych i wyjaśnia, kto ponosi odpowiedzialność za udowodnienie ich prawdziwości. Jest to istotne dla konsumentów i przedsiębiorców.
“Kto udowodni, że suplement działa? TSUE: ciężar dowodu spoczywa na producencie!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI