C-361/12

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2013-12-12
cjeuprawo_pracyumowy na czas określonyWysokatrybunal
praca na czas określonyzasada niedyskryminacjiodszkodowaniewarunki pracyochrona sądowaprawo włoskieTSUE

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że odszkodowanie za niezgodne z prawem określenie daty końcowej umowy na czas określony jest objęte pojęciem 'warunków pracy' w rozumieniu dyrektywy UE, ale nie wymaga identycznego traktowania jak odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy na czas nieokreślony.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy UE o pracy na czas określony w kontekście włoskiego prawa, które przewidywało niższe odszkodowanie dla pracownika zatrudnionego na czas określony z powodu niezgodnego z prawem określenia daty końcowej umowy, w porównaniu do pracownika zwolnionego z umowy na czas nieokreślony. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że pojęcie 'warunków pracy' obejmuje takie odszkodowanie i że można je dochodzić od organów państwowych. Jednocześnie stwierdził, że dyrektywa nie wymaga identycznego traktowania odszkodowań w obu przypadkach, pozostawiając państwom możliwość wprowadzenia bardziej korzystnych przepisów.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Napoli dotyczył wykładni klauzuli 4 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony (dyrektywa 99/70/WE) oraz zasady skutecznej ochrony sądowej. Sprawa dotyczyła pracownicy Carmeli Carratù, zatrudnionej na czas określony przez Poste Italiane, której umowa została uznana za niezgodnie z prawem zawartą. Włoskie prawo przewidywało odszkodowanie dla takich pracowników w wysokości od 2,5 do 12-krotności ostatniego wynagrodzenia miesięcznego, podczas gdy w przypadku niezgodnego z prawem rozwiązania umowy na czas nieokreślony, odszkodowanie mogło być znacznie wyższe. Sąd odsyłający pytał, czy takie zróżnicowanie jest zgodne z zasadą niedyskryminacji i skutecznej ochrony sądowej. Trybunał Sprawiedliwości UE w swoim wyroku z 12 grudnia 2013 r. orzekł, że klauzula 4 pkt 1 porozumienia ramowego, dotycząca zasady niedyskryminacji, może być powoływana bezpośrednio wobec organu państwowego, jakim jest Poste Italiane. Ponadto, Trybunał uznał, że pojęcie 'warunków pracy' w rozumieniu tej klauzuli obejmuje odszkodowanie należne pracownikowi z powodu niezgodnego z prawem określenia daty końcowej umowy na czas określony. Jednakże, Trybunał stwierdził, że zasada niedyskryminacji nie wymaga identycznego traktowania odszkodowania w przypadku niezgodnie zawartej umowy na czas określony i niezgodnie rozwiązanego stosunku pracy na czas nieokreślony, ponieważ sytuacje te nie są porównywalne. Jednocześnie Trybunał podkreślił, że państwa członkowskie mogą wprowadzać przepisy bardziej korzystne dla pracowników zatrudnionych na czas określony, co pozwala na zrównanie konsekwencji finansowych w określonych sytuacjach.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Tak, pojęcie 'warunków pracy' obejmuje odszkodowanie, do którego zapłaty pracodawca jest zobowiązany na rzecz pracownika z powodu niezgodnego z prawem określenia daty końcowej jego umowy o pracę.

Uzasadnienie

Odszkodowanie jest przyznawane pracownikowi z racji stosunku pracy łączącego go z pracodawcą i jest wypłacane z racji zatrudnienia, co kwalifikuje je jako objęte zakresem pojęcia 'warunków pracy'.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (w zakresie wykładni prawa UE)

Strony

NazwaTypRola
Carmela Carratùosoba_fizycznaskarżący
Poste Italiane SpAspolkapozwany
Rząd włoskiinneinterwenient
Rząd polskiinneinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (11)

Główne

Porozumienie ramowe art. 4 § 1

Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony

Pojęcie 'warunków pracy' obejmuje odszkodowanie za niezgodne z prawem określenie daty końcowej umowy na czas określony. Klauzula może być powoływana bezpośrednio wobec organu państwowego. Nie wymaga identycznego traktowania odszkodowań jak w przypadku umów na czas nieokreślony.

Dyrektywa 99/70/WE

Dyrektywa Rady 99/70/WE

Ustanawia porozumienie ramowe dotyczące pracy na czas określony.

Pomocnicze

Ustawa nr 183/2010 art. 32 § 5

Ustawa nr 183/2010

Przewiduje system odszkodowań dla pracowników zatrudnionych na czas określony z powodu niezgodnego z prawem określenia daty końcowej umowy.

Ustawa nr 604/1966 art. 8

Ustawa nr 604/1966

Dotyczy zwolnień indywidualnych w ramach umów na czas nieokreślony i określa wysokość odszkodowania.

Ustawa nr 300/1970 art. 18

Ustawa nr 300/1970

Reguluje konsekwencje niezgodnego z prawem zwolnienia pracownika na czas nieokreślony.

decreto legislativo nr 368/2001 art. 1

Dekret legislacyjny nr 368/2001

Wykonywał dyrektywę 99/70 we Włoszech, regulując warunki zawierania umów na czas określony.

Karta art. 47

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Gwarantuje prawo do skutecznej ochrony sądowej.

Karta art. 52 § 3

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Dotyczy zakresu i warunków stosowania praw podstawowych.

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.

TFUE art. 252 § 2

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Reguluje rolę rzecznika generalnego.

TFUE art. 6 § 2

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Dotyczy zasad ogólnych prawa Unii.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pojęcie 'warunków pracy' obejmuje odszkodowanie za niezgodne z prawem określenie daty końcowej umowy na czas określony. Klauzula 4 Porozumienia ramowego może być powoływana bezpośrednio wobec organów państwowych. Dyrektywa nie wymaga identycznego traktowania odszkodowań w przypadku umów na czas określony i nieokreślony, ale dopuszcza bardziej korzystne przepisy dla pracowników na czas określony.

Odrzucone argumenty

Przepis krajowy nie jest związany z transpozycją dyrektywy 99/70. Sytuacje pracownika z umową na czas określony i pracownika z umową na czas nieokreślony nie są porównywalne, co uzasadnia różnice w odszkodowaniu.

Godne uwagi sformułowania

zasada niedyskryminacji warunki pracy skuteczna ochrona sądowa organ państwowy porównywalni pracownicy przepisy bardziej korzystne dla pracowników

Skład orzekający

N. Wahl

rzecznik generalny

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia pojęcia 'warunków pracy' w kontekście umów na czas określony, możliwość bezpośredniego powoływania się na przepisy UE wobec organów państwowych, zasada niedyskryminacji w prawie pracy UE."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyfiki włoskiego systemu prawnego i nie przesądza o zgodności konkretnych przepisów krajowych z prawem UE, jeśli nie naruszają one zasady niedyskryminacji w porównywalnych sytuacjach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu umów na czas określony i nierównego traktowania pracowników, co jest istotne dla wielu osób. Wykładnia pojęcia 'warunków pracy' i zasady niedyskryminacji ma szerokie zastosowanie.

Czy niższe odszkodowanie za błąd pracodawcy przy umowie na czas określony jest legalne? TSUE wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI