Orzeczenie · 2020-06-25

C-36/20 PPU

Sąd
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Data
2020-06-25
cjeuazyl_imigracjaprocedury azylowe, zatrzymanieWysokatrybunal
ochrona międzynarodowaazylzatrzymanieprocedury azyloweprawo UETSUEHiszpaniawnioskodawca

Podsumowanie

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 6 ust. 1 akapitu drugiego i art. 26 dyrektywy 2013/32/UE oraz art. 8 dyrektywy 2013/33/UE. Sąd śledczy w Hiszpanii zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE w związku z zatrzymaniem obywatela Mali (VL) i jego wnioskiem o ochronę międzynarodową. Sąd pytał, czy sędzia śledczy może być uznany za „inny organ” mogący przyjmować wnioski o ochronę międzynarodową, nawet jeśli nie jest właściwy do ich rejestracji. Ponadto, czy w przypadku wyrażenia woli ubiegania się o ochronę międzynarodową, sędzia śledczy musi poinformować o procedurze i przekazać wniosek do właściwego organu, a także czy zatrzymanie jest dopuszczalne z innych powodów niż te wymienione w dyrektywie, w szczególności z powodu braku miejsc w ośrodku opieki. Trybunał orzekł, że sędzia śledczy jest „innym organem” w rozumieniu dyrektywy 2013/32 i musi poinformować o możliwości złożenia wniosku oraz przekazać go do rejestracji. Co do zatrzymania, Trybunał stwierdził, że nie może ono nastąpić z powodu braku miejsc w ośrodku, a jedynie z przyczyn wskazanych w art. 8 ust. 3 dyrektywy 2013/33, po indywidualnym zbadaniu sprawy i gdy nie można zastosować łagodniejszych środków.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów UE dotyczących przyjmowania wnioskodawców o ochronę międzynarodową, w szczególności zakresu obowiązków organów przyjmujących wnioski oraz dopuszczalności zatrzymania.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej w UE, z uwzględnieniem hiszpańskiego prawa proceduralnego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sędzia śledczy, prowadzący postępowanie w przedmiocie zatrzymania nielegalnie przebywającego obywatela państwa trzeciego w celu jego odesłania, zalicza się do „innych organów”, o których mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2013/32, które mogą otrzymywać wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej, lecz nie są właściwe na mocy prawa krajowego do ich zarejestrowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sędzia śledczy zalicza się do „innych organów” w rozumieniu art. 6 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2013/32.

Uzasadnienie

Prawo Unii pozostawia państwom członkowskim zadanie wyznaczenia organu właściwego do rejestrowania wniosków, ale pojęcie „innych organów” w art. 6 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2013/32 należy interpretować szeroko, obejmując również organy sądowe, które mogą otrzymywać wnioski, nawet jeśli nie są właściwe do ich rejestracji. Zapewnia to skuteczny dostęp do procedury azylowej.

Czy art. 6 ust. 1 akapity drugi i trzeci dyrektywy 2013/32 należy interpretować w ten sposób, że sędzia śledczy jako „inny organ” musi poinformować nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich o sposobach złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, a w przypadku wyrażenia woli, przekazać wniosek do właściwego organu w celu rejestracji i przyznania świadczeń?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sędzia śledczy musi poinformować o sposobach złożenia wniosku i przekazać go do właściwego organu.

Uzasadnienie

Obowiązek informowania o możliwości złożenia wniosku o ochronę międzynarodową ciąży na każdym organie, który może taki wniosek otrzymać, w tym na sędzim śledczym. Przekazanie wniosku do właściwego organu jest niezbędne dla zapewnienia skuteczności i szybkości postępowania oraz dostępu do świadczeń.

Czy art. 26 dyrektywy 2013/32 i art. 8 dyrektywy 2013/33 należy interpretować w ten sposób, że nielegalnie przebywający obywatel państwa trzeciego, który wyraził wolę ubiegania się o ochronę międzynarodową, nie może zostać zatrzymany z powodów innych niż przewidziane w art. 8 ust. 3 dyrektywy 2013/33?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zatrzymanie jest dopuszczalne wyłącznie z powodów określonych w art. 8 ust. 3 dyrektywy 2013/33.

Uzasadnienie

Obywatel państwa trzeciego nabywa status wnioskodawcy z chwilą wyrażenia woli ubiegania się o ochronę międzynarodową. Zatrzymanie jest dopuszczalne tylko w ściśle określonych przypadkach (np. ryzyko ucieczki, bezpieczeństwo narodowe), a nie z powodu braku miejsc w ośrodku opieki. Brak miejsc nie stanowi podstawy do zatrzymania.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odpowiedz na pytanie
Strona wygrywająca
wnioskodawca (VL)

Strony

NazwaTypRola
VLosoba_fizycznawnioskodawca
Ministerio Fiscalorgan_krajowyinterwenient

Przepisy (6)

Główne

Dyrektywa 2013/32/UE art. 6 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej

Artykuł 6 ust. 1 akapit drugi należy interpretować szeroko, obejmując organy sądowe jako „inne organy” mogące przyjmować wnioski o ochronę międzynarodową. Artykuł 6 ust. 1 akapit trzeci nakłada obowiązek informowania o procedurze składania wniosków.

Dyrektywa 2013/33/UE art. 8 § 1-3

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową

Zatrzymanie wnioskodawcy jest dopuszczalne tylko w ściśle określonych przypadkach wymienionych w art. 8 ust. 3, a nie z powodu braku miejsc w ośrodku.

Dyrektywa 2013/32/UE art. 26 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej

Państwa członkowskie nie zatrzymują żadnej osoby wyłącznie na podstawie faktu, że jest ona wnioskodawcą ubiegającym się o ochronę międzynarodową.

Pomocnicze

Dyrektywa 2008/115/WE art. 2 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich

Dyrektywa nie ma zastosowania do obywatela państwa trzeciego, który złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej.

ustawa organiczna 4/2000 art. 58 § 6

Ustawa organiczna 4/2000 dotycząca praw i swobód cudzoziemców w Hiszpanii i ich integracji społecznej

Przewiduje wniosek o zatrzymanie, jeśli wydalenie nie jest możliwe w ciągu 72 godzin.

Ustawa 12/2009 art. 30

Ustawa 12/2009, regulująca prawo do azylu i ochronę uzupełniającą

Przewiduje dostęp do świadczeń socjalnych i przyjmowania dla wnioskodawców.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sędzia śledczy jest „innym organem” w rozumieniu art. 6 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2013/32. • Obowiązek informowania o procedurze składania wniosków o ochronę międzynarodową ciąży na każdym organie, który może taki wniosek otrzymać. • Zatrzymanie wnioskodawcy jest dopuszczalne tylko z powodów określonych w art. 8 ust. 3 dyrektywy 2013/33, a nie z powodu braku miejsc w ośrodku. • Status wnioskodawcy nabywa się z chwilą wyrażenia woli ubiegania się o ochronę międzynarodową, nawet przed formalnym złożeniem wniosku.

Odrzucone argumenty

Sędzia śledczy nie jest organem właściwym do przyjmowania wniosków o ochronę międzynarodową. • Zatrzymanie VL było uzasadnione brakiem miejsc w ośrodku opieki humanitarnej. • Wniosek o ochronę międzynarodową nie został jeszcze formalnie złożony przez VL.

Godne uwagi sformułowania

pojęcie „innych organów” w rozumieniu art. 6 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2013/32 obejmuje taki sąd. • prawodawca Unii zamierzał przyjąć szeroką koncepcję organów, które nie będąc właściwymi do rejestrowania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, mogą jednak otrzymywać takie wnioski. • obywatel państwa trzeciego nabywa status wnioskodawcy ubiegającego się o ochronę międzynarodową w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy 2013/32 z chwilą „wystąpienia” przez niego z takim wnioskiem. • zatrzymanie, będącego środkiem polegającym na pozbawieniu wolności, nie można uznać za inną formę świadczenia materialnego w ramach przyjmowania.

Skład orzekający

M. Vilaras

prezes izby

S. Rodin

sędzia

D. Šváby

sprawozdawca

K. Jürimäe

sędzia

N. Piçarra

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów UE dotyczących przyjmowania wnioskodawców o ochronę międzynarodową, w szczególności zakresu obowiązków organów przyjmujących wnioski oraz dopuszczalności zatrzymania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej w UE, z uwzględnieniem hiszpańskiego prawa proceduralnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych praw osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i wyjaśnia kluczowe kwestie proceduralne oraz dopuszczalność zatrzymania, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie migracyjnym.

Czy sędzia śledczy może decydować o azylu? TSUE wyjaśnia prawa migrantów i granice zatrzymania.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy