C-36/20 PPU

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2020-06-25
cjeuazyl_imigracjaprocedury azylowe, zatrzymanieWysokatrybunal
ochrona międzynarodowaazylzatrzymanieprocedury azyloweprawo UETSUEHiszpaniawnioskodawca

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że sędzia śledczy może być uznany za organ właściwy do przyjmowania wniosków o ochronę międzynarodową, a zatrzymanie wnioskodawcy jest dopuszczalne tylko w ściśle określonych przypadkach, nie w przypadku braku miejsc w ośrodku.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektyw UE w sprawie procedur azylowych i przyjmowania wnioskodawców. Sąd hiszpański pytał, czy sędzia śledczy może przyjmować wnioski o ochronę międzynarodową i czy zatrzymanie jest dopuszczalne z powodu braku miejsc w ośrodku. Trybunał uznał, że sędzia śledczy jest organem mogącym przyjmować wnioski, a zatrzymanie z powodu braku miejsc jest niedopuszczalne, gdyż musi być oparte na przesłankach określonych w dyrektywie.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 6 ust. 1 akapitu drugiego i art. 26 dyrektywy 2013/32/UE oraz art. 8 dyrektywy 2013/33/UE. Sąd śledczy w Hiszpanii zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE w związku z zatrzymaniem obywatela Mali (VL) i jego wnioskiem o ochronę międzynarodową. Sąd pytał, czy sędzia śledczy może być uznany za „inny organ” mogący przyjmować wnioski o ochronę międzynarodową, nawet jeśli nie jest właściwy do ich rejestracji. Ponadto, czy w przypadku wyrażenia woli ubiegania się o ochronę międzynarodową, sędzia śledczy musi poinformować o procedurze i przekazać wniosek do właściwego organu, a także czy zatrzymanie jest dopuszczalne z innych powodów niż te wymienione w dyrektywie, w szczególności z powodu braku miejsc w ośrodku opieki. Trybunał orzekł, że sędzia śledczy jest „innym organem” w rozumieniu dyrektywy 2013/32 i musi poinformować o możliwości złożenia wniosku oraz przekazać go do rejestracji. Co do zatrzymania, Trybunał stwierdził, że nie może ono nastąpić z powodu braku miejsc w ośrodku, a jedynie z przyczyn wskazanych w art. 8 ust. 3 dyrektywy 2013/33, po indywidualnym zbadaniu sprawy i gdy nie można zastosować łagodniejszych środków.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, sędzia śledczy zalicza się do „innych organów” w rozumieniu art. 6 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2013/32.

Uzasadnienie

Prawo Unii pozostawia państwom członkowskim zadanie wyznaczenia organu właściwego do rejestrowania wniosków, ale pojęcie „innych organów” w art. 6 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2013/32 należy interpretować szeroko, obejmując również organy sądowe, które mogą otrzymywać wnioski, nawet jeśli nie są właściwe do ich rejestracji. Zapewnia to skuteczny dostęp do procedury azylowej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

wnioskodawca (VL)

Strony

NazwaTypRola
VLosoba_fizycznawnioskodawca
Ministerio Fiscalorgan_krajowyinterwenient

Przepisy (6)

Główne

Dyrektywa 2013/32/UE art. 6 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej

Artykuł 6 ust. 1 akapit drugi należy interpretować szeroko, obejmując organy sądowe jako „inne organy” mogące przyjmować wnioski o ochronę międzynarodową. Artykuł 6 ust. 1 akapit trzeci nakłada obowiązek informowania o procedurze składania wniosków.

Dyrektywa 2013/33/UE art. 8 § 1-3

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową

Zatrzymanie wnioskodawcy jest dopuszczalne tylko w ściśle określonych przypadkach wymienionych w art. 8 ust. 3, a nie z powodu braku miejsc w ośrodku.

Dyrektywa 2013/32/UE art. 26 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej

Państwa członkowskie nie zatrzymują żadnej osoby wyłącznie na podstawie faktu, że jest ona wnioskodawcą ubiegającym się o ochronę międzynarodową.

Pomocnicze

Dyrektywa 2008/115/WE art. 2 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich

Dyrektywa nie ma zastosowania do obywatela państwa trzeciego, który złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej.

ustawa organiczna 4/2000 art. 58 § 6

Ustawa organiczna 4/2000 dotycząca praw i swobód cudzoziemców w Hiszpanii i ich integracji społecznej

Przewiduje wniosek o zatrzymanie, jeśli wydalenie nie jest możliwe w ciągu 72 godzin.

Ustawa 12/2009 art. 30

Ustawa 12/2009, regulująca prawo do azylu i ochronę uzupełniającą

Przewiduje dostęp do świadczeń socjalnych i przyjmowania dla wnioskodawców.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sędzia śledczy jest „innym organem” w rozumieniu art. 6 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2013/32. Obowiązek informowania o procedurze składania wniosków o ochronę międzynarodową ciąży na każdym organie, który może taki wniosek otrzymać. Zatrzymanie wnioskodawcy jest dopuszczalne tylko z powodów określonych w art. 8 ust. 3 dyrektywy 2013/33, a nie z powodu braku miejsc w ośrodku. Status wnioskodawcy nabywa się z chwilą wyrażenia woli ubiegania się o ochronę międzynarodową, nawet przed formalnym złożeniem wniosku.

Odrzucone argumenty

Sędzia śledczy nie jest organem właściwym do przyjmowania wniosków o ochronę międzynarodową. Zatrzymanie VL było uzasadnione brakiem miejsc w ośrodku opieki humanitarnej. Wniosek o ochronę międzynarodową nie został jeszcze formalnie złożony przez VL.

Godne uwagi sformułowania

pojęcie „innych organów” w rozumieniu art. 6 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2013/32 obejmuje taki sąd. prawodawca Unii zamierzał przyjąć szeroką koncepcję organów, które nie będąc właściwymi do rejestrowania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, mogą jednak otrzymywać takie wnioski. obywatel państwa trzeciego nabywa status wnioskodawcy ubiegającego się o ochronę międzynarodową w rozumieniu art. 2 lit. c) dyrektywy 2013/32 z chwilą „wystąpienia” przez niego z takim wnioskiem. zatrzymanie, będącego środkiem polegającym na pozbawieniu wolności, nie można uznać za inną formę świadczenia materialnego w ramach przyjmowania.

Skład orzekający

M. Vilaras

prezes izby

S. Rodin

sędzia

D. Šváby

sprawozdawca

K. Jürimäe

sędzia

N. Piçarra

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów UE dotyczących przyjmowania wnioskodawców o ochronę międzynarodową, w szczególności zakresu obowiązków organów przyjmujących wnioski oraz dopuszczalności zatrzymania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej w UE, z uwzględnieniem hiszpańskiego prawa proceduralnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych praw osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i wyjaśnia kluczowe kwestie proceduralne oraz dopuszczalność zatrzymania, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie migracyjnym.

Czy sędzia śledczy może decydować o azylu? TSUE wyjaśnia prawa migrantów i granice zatrzymania.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI