C-36/17
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy dotyczące wtórnego przejęcia w ramach rozporządzenia Dublin III nie mają zastosowania do osób, którym przyznano ochronę uzupełniającą w innym państwie członkowskim.
Sprawa dotyczyła obywatela państwa trzeciego, który złożył wniosek o azyl w Niemczech po tym, jak uzyskał ochronę uzupełniającą we Włoszech. Niemiecki urząd odmówił rozpatrzenia wniosku, powołując się na procedurę wtórnego przejęcia. Sąd odsyłający zapytał Trybunał, czy przepisy rozporządzenia Dublin III dotyczące wtórnego przejęcia mają zastosowanie w takiej sytuacji. Trybunał stwierdził, że nie mają, ponieważ osoba ta już korzysta z ochrony międzynarodowej.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez niemiecki sąd administracyjny w związku ze sprawą obywatela państwa trzeciego, który złożył wniosek o azyl w Niemczech, mimo że wcześniej uzyskał ochronę uzupełniającą we Włoszech. Niemieckie władze odrzuciły wniosek, uznając go za niedopuszczalny i powołując się na procedurę wtórnego przejęcia w ramach rozporządzenia (UE) nr 604/2013 (tzw. rozporządzenie Dublin III). Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy przepisy tego rozporządzenia, w szczególności dotyczące terminów składania wniosków o wtórne przejęcie, mają zastosowanie do osób, które już korzystają z ochrony uzupełniającej w innym państwie członkowskim. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, stosując art. 99 swojego regulaminu postępowania, orzekł, że przepisy rozporządzenia Dublin III dotyczące procedury wtórnego przejęcia nie mają zastosowania w sytuacji, gdy obywatel państwa trzeciego złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej w jednym państwie członkowskim, po tym jak przyznano mu ochronę uzupełniającą w innym państwie członkowskim. Trybunał uzasadnił to tym, że osoba taka już korzysta z ochrony międzynarodowej, a przepisy rozporządzenia mają zastosowanie do wnioskodawców, których wnioski są w toku lub zostały odrzucone, a nie do osób już chronionych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy te nie mają zastosowania w takiej sytuacji.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że przepisy rozporządzenia Dublin III dotyczące wtórnego przejęcia mają zastosowanie do wnioskodawców, których wnioski są w toku lub zostały odrzucone, a nie do osób, którym już przyznano ochronę międzynarodową (w tym uzupełniającą). Osoba korzystająca z ochrony uzupełniającej już posiada status ochrony, co wyłącza zastosowanie procedury wtórnego przejęcia w ramach rozporządzenia Dublin III.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (w postępowaniu głównym)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Daher Muse Ahmed | osoba_fizyczna | skarżący |
| Bundesrepublik Deutschland | panstwo_czlonkowskie | pozwany |
Przepisy (15)
Główne
Rozporządzenie Dublin III art. 18 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Określa kategorie osób, których dotyczą procedury wtórnego przejęcia (wnioskodawca, osoba wycofująca wniosek, osoba, której wniosek odrzucono).
Rozporządzenie Dublin III art. 20 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Postępowanie w sprawie ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego wszczyna się, gdy tylko wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej zostanie po raz pierwszy złożony w państwie członkowskim.
Rozporządzenie Dublin III art. 23 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Możliwość zwrócenia się o wtórne przejęcie osoby, o której mowa w art. 18 ust. 1 lit. b), c) lub d).
Rozporządzenie Dublin III art. 23 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Terminy składania wniosku o wtórne przejęcie (dwa miesiące od trafienia w Eurodac lub trzy miesiące od złożenia wniosku, jeśli nie opiera się na Eurodac).
Rozporządzenie Dublin III art. 23 § 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Przejęcie odpowiedzialności przez państwo składające wniosek w przypadku niezłożenia go w terminie.
Rozporządzenie Dublin III art. 24 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Możliwość zwrócenia się o wtórne przejęcie osoby przebywającej bez dokumentu pobytu.
Rozporządzenie Dublin III art. 24 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Terminy składania wniosku o wtórne przejęcie w przypadku braku nowego wniosku, ale przebywania bez dokumentu.
Rozporządzenie Dublin III art. 24 § 4
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Możliwość zwrócenia się o wtórne przejęcie lub przeprowadzenia procedury powrotu, gdy wniosek został odrzucony.
Dyrektywa Procedury Azylowe art. 33 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE
Uznanie wniosku za niedopuszczalny, gdy inne państwo członkowskie udzieliło już ochrony międzynarodowej.
Dyrektywa Procedury Azylowe art. 33 § 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE
Warunki uznania wniosku za niedopuszczalny (m.in. udzielenie ochrony międzynarodowej przez inne państwo członkowskie).
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.
Regulamin postępowania art. 99
Regulamin postępowania przed Trybunałem
Możliwość orzekania w formie postanowienia z uzasadnieniem w przypadku braku uzasadnionych wątpliwości.
Pomocnicze
Rozporządzenie Dublin III art. 17 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Możliwość skorzystania z prawa do samodzielnego rozpatrzenia wniosku.
Rozporządzenie Dublin III art. 26 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Obowiązek powiadomienia osoby o decyzji o przekazaniu.
Dyrektywa Procedury Azylowe art. 10 § 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE
Kolejność rozpatrywania wniosków: najpierw status uchodźcy, potem ochrona uzupełniająca.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Osoba, której przyznano ochronę uzupełniającą w jednym państwie członkowskim, nie podlega procedurze wtórnego przejęcia w ramach rozporządzenia Dublin III, gdy składa wniosek o azyl w innym państwie członkowskim, ponieważ już korzysta z ochrony międzynarodowej. Artykuł 18 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Dublin III odnosi się do wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, a nie do wniosków o azyl sensu stricto, ani do sytuacji osób już chronionych.
Godne uwagi sformułowania
przepisy te, których celem jest uregulowanie przebiegu przewidzianej w tym rozporządzeniu procedury wtórnego przejęcia poprzez zapewnienie, że wniosek o wtórne przejęcie zostanie złożony w rozsądnym terminie, ze względu na ich charakter znajdują zastosowanie tylko do sytuacji, w których taka procedura może co do zasady zostać skuteczne wszczęta na podstawie wspomnianego rozporządzenia. nie można uznać, że okoliczność, iż obywatel państwa trzeciego korzysta ze statusu ochrony uzupełniającej przyznanego przez państwo członkowskie inne niż to, które dokonuje ustalenia odpowiedzialnego państwa członkowskiego, oznacza, że złożony przez tego obywatela państwa trzeciego wniosek jest w toku lub został wycofany w innym państwie członkowskim. Prawodawca unijny uznał więc, że odrzucenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego przez obywatela państwa trzeciego, takiego jak ten, o którym mowa w postępowaniu głównym, należy dokonać raczej na podstawie decyzji o niedopuszczalności na mocy art. 33 tej dyrektywy niż za pomocą decyzji o przekazaniu lub o nierozpatrywaniu na mocy art. 26 tego rozporządzenia, co prowadzi do szeregu konsekwencji, w szczególności co się tyczy środków odwoławczych od decyzji o odrzuceniu wniosku. Takie rozwiązanie nie utrudnia realizacji wskazanych w motywie 5 wspomnianego rozporządzenia celów, polegających, po pierwsze, na zagwarantowaniu skutecznego dostępu do procedur udzielania ochrony międzynarodowej, a po drugie, na niezagrażaniu szybkiemu rozpatrywaniu wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, ponieważ obywatel państwa trzeciego, taki jak ten, o którym mowa w postępowaniu głównym, korzysta już z ochrony międzynarodowej.
Skład orzekający
L. Bay Larsen
prezes izby
M. Vilaras
sędzia
J. Malenovský
sędzia
M. Safjan
sędzia
D. Šváby
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów rozporządzenia Dublin III w kontekście osób posiadających ochronę uzupełniającą."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji osoby posiadającej ochronę uzupełniającą w jednym państwie członkowskim, która składa wniosek o azyl w innym państwie członkowskim.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa azylowego UE – relacji między ochroną uzupełniającą a procedurami Dublin III, co jest istotne dla prawników i organizacji zajmujących się prawami uchodźców.
“Ochrona uzupełniająca poza zasięgiem procedury Dublin III? TSUE wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI