C-36/11
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że uprawa GMO zatwierdzonych na poziomie UE nie może być uzależniona od krajowych zezwoleń ani zakazana z powodu opóźnień w przyjmowaniu przepisów o współistnieniu upraw.
Sprawa dotyczyła wniosku o wykładnię przepisów UE dotyczących uprawy GMO. Włoski sąd zapytał, czy krajowe zezwolenie na uprawę GMO, które zostały już zatwierdzone na poziomie UE i wpisane do wspólnego katalogu, jest wymagane, oraz czy można zakazać ich uprawy z powodu opóźnień w przyjmowaniu przepisów o współistnieniu upraw. Trybunał stwierdził, że takie krajowe zezwolenia nie są wymagane, a zakaz uprawy z powodu opóźnień legislacyjnych jest niedopuszczalny.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 26a dyrektywy 2001/18/WE w związku z zaleceniami Komisji dotyczącymi współistnienia upraw GMO z uprawami tradycyjnymi i ekologicznymi. Sprawa wyłoniła się z postępowania między Pioneer Hi Bred Italia Srl a włoskim Ministerstwem Polityki Rolnej, które odmówiło rozpatrzenia wniosku o zezwolenie na uprawę genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy MON 810 z powodu zwłoki w przyjęciu przez regiony przepisów umożliwiających współistnienie różnych typów upraw. Pioneer kwestionował wymóg krajowego zezwolenia oraz wykładnię art. 26a dyrektywy 2001/18/WE, która według włoskiego ministerstwa uniemożliwiała uprawę GMO do czasu przyjęcia regionalnych przepisów o współistnieniu. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) stwierdził, że odmiany kukurydzy MON 810 były zatwierdzone do obrotu na podstawie rozporządzenia nr 1829/2003 i wpisane do wspólnego katalogu na podstawie dyrektywy 2002/53/WE. TSUE orzekł, że państwo członkowskie nie może uzależniać uprawy GMO zatwierdzonych na poziomie UE od krajowej procedury wydawania zezwoleń, ani zakazywać takiej uprawy z powodu zwłoki w przyjęciu środków dotyczących współistnienia upraw. Artykuł 26a dyrektywy 2001/18/WE nie pozwala na taki ogólny zakaz. W konsekwencji, uprawa GMO zatwierdzonych na poziomie UE nie może być blokowana przez krajowe procedury lub opóźnienia legislacyjne dotyczące współistnienia upraw.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, państwo członkowskie nie może uzależniać uprawy GMO zatwierdzonych na mocy rozporządzenia nr 1829/2003 i wpisanych do wspólnego katalogu zgodnie z dyrektywą 2002/53/WE od uprzedniego krajowego zezwolenia, opartego na względach ochrony zdrowia lub środowiska naturalnego.
Uzasadnienie
Rozporządzenie nr 1829/2003 i dyrektywa 2002/53/WE mają na celu umożliwienie swobodnego stosowania i wprowadzania do obrotu GMO na całym terytorium Unii, jeśli są one zatwierdzone na poziomie UE. Procedury te uwzględniają wymogi ochrony zdrowia i środowiska. Wymogi te są uznawane za spełnione w ramach procedur unijnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (Pioneer Hi Bred Italia Srl)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Pioneer Hi Bred Italia Srl | spolka | skarżący |
| Ministero delle Politiche agricole alimentari e forestali | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 2001/18/WE art. 26a
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE
Przepis ten uprawnia państwa członkowskie do podjęcia środków zapobiegających niezamierzonemu występowaniu GMO, ale nie pozwala na ogólny zakaz uprawy GMO z powodu zwłoki w przyjęciu tych środków.
Dyrektywa 2002/53/WE art. 16
Dyrektywa Rady 2002/53/WE
Państwa członkowskie nie mogą nakładać ograniczeń rynkowych na materiał siewny odmian zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą, po ich publikacji we wspólnym katalogu.
Rozporządzenie nr 1829/2003 art. 20
Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady
Produkty (GMO) legalnie wprowadzone do obrotu przed datą stosowania rozporządzenia mogą być nadal wprowadzane do obrotu, używane i przetwarzane, pod warunkiem spełnienia określonych warunków, w tym zgłoszenia i ewentualnego wniosku o odnowienie zezwolenia.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 1829/2003 art. 34
Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady
Środki nadzwyczajne mogą być podejmowane, jeśli produkty zatwierdzone lub zgodne z rozporządzeniem niosą ze sobą istotne ryzyko dla zdrowia lub środowiska.
Decreto legislativo n. 212/2001 art. 1
Dekret ustawodawczy nr 212/2001 (Włochy)
Wymagał krajowego zezwolenia ministra na uprawę materiału siewnego GMO.
Decreto legislativo n. 279/2004 art. 3
Dekret ustawodawczy nr 279/2004 (Włochy)
Przewidywał przyjęcie środków dotyczących współistnienia upraw.
Decreto legislativo n. 279/2004 art. 8
Dekret ustawodawczy nr 279/2004 (Włochy)
Stanowił, że do momentu przyjęcia planów współistnienia upraw, uprawy GMO nie zostaną zatwierdzone (z wyjątkiem badań).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zatwierdzenie GMO na poziomie UE i wpisanie do wspólnego katalogu powinno skutkować brakiem ograniczeń rynkowych i możliwości uprawy na terenie państw członkowskich. Artykuł 26a dyrektywy 2001/18/WE nie stanowi podstawy do ogólnego zakazu uprawy GMO z powodu opóźnień w przyjmowaniu przepisów o współistnieniu upraw. Krajowe procedury zezwalające na uprawę GMO, które zostały już zatwierdzone na poziomie UE, są sprzeczne z zasadą swobodnego przepływu produktów i harmonizacją prawa UE w tym zakresie.
Odrzucone argumenty
Włoskie przepisy krajowe (dekret ustawodawczy nr 212/2001 i nr 279/2004) wymagały krajowego zezwolenia na uprawę GMO i uzależniały je od przyjęcia przepisów o współistnieniu upraw. Opóźnienie w przyjęciu przepisów o współistnieniu upraw uzasadniało zawieszenie rozpatrywania wniosku o zezwolenie na uprawę GMO.
Godne uwagi sformułowania
państwo członkowskie nie może uzależniać od uprzedniego zezwolenia, opartego na względach ochrony zdrowia lub środowiska naturalnego, uprawy GMO zatwierdzonych na mocy rozporządzenia nr 1829/2003 i wpisanych do wspólnego katalogu artykuł 26a dyrektywy 2001/18 nie pozwala państwom członkowskim na przyjęcie środka takiego jak środek rozpatrywany w postępowaniu przed sądem krajowym, który z powodu zwłoki w przyjęciu środków współistnienia upraw w sposób ogólny zakazuje uprawy GMO zatwierdzonych na mocy uregulowań Unii i wpisanych do wspólnego katalogu
Skład orzekający
J.C. Bonichot
prezes izby
A. Prechal
sędzia
L. Bay Larsen
sprawozdawca
C. Toader
sędzia
E. Jarašiūnas
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady, że zatwierdzone na poziomie UE GMO podlegają swobodnemu przepływowi i uprawie, a państwa członkowskie nie mogą tworzyć dodatkowych barier proceduralnych ani zakazów z powodu opóźnień legislacyjnych dotyczących współistnienia upraw."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego kontekstu prawnego UE dotyczącego GMO i nie ma bezpośredniego zastosowania do innych produktów lub regulacji krajowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kontrowersyjnego tematu GMO i pokazuje, jak prawo UE ogranicza możliwości państw członkowskich w zakresie wprowadzania własnych regulacji, nawet w celu ochrony środowiska czy rolnictwa tradycyjnego.
“GMO zatwierdzone w UE: czy Włochy mogły zakazać ich uprawy z powodu biurokracji?”
Sektor
rolnictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI