C-359/22
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że prawo UE nie wymaga od państw członkowskich ustanowienia skutecznego środka zaskarżenia przeciwko decyzji o nieskorzystaniu z klauzuli dyskrecjonalnej w Dublin III, a także że Karta Praw Podstawowych nie stoi na przeszkodzie wykonaniu decyzji o przekazaniu przed rozpatrzeniem wniosku o skorzystanie z tej klauzuli.
Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia Dublin III i Karty Praw Podstawowych w kontekście wniosku o ochronę międzynarodową złożonego w Irlandii przez obywatela Somalii, który wcześniej złożył wnioski w Szwecji. Irlandzkie organy odmówiły skorzystania z klauzuli dyskrecjonalnej (art. 17 ust. 1 Dublin III) i zdecydowały o przekazaniu wnioskodawcy do Szwecji. Wnioskodawca kwestionował tę decyzję, domagając się zastosowania skutku zawieszającego w postępowaniu odwoławczym. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że prawo UE nie nakłada obowiązku ustanowienia skutecznego środka zaskarżenia przeciwko decyzji o nieskorzystaniu z klauzuli dyskrecjonalnej, a Karta Praw Podstawowych nie wymaga skutku zawieszającego w takich przypadkach.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court w Irlandii dotyczył wykładni art. 17 ust. 1 oraz art. 27 ust. 1 i 3 rozporządzenia Dublin III i art. 47 Karty Praw Podstawowych. Sprawa dotyczyła obywatela Somalii (AHY), który złożył wniosek o ochronę międzynarodową w Irlandii, mimo wcześniejszych oddalonych wniosków w Szwecji. Irlandzkie organy zdecydowały o przekazaniu go do Szwecji, odmawiając skorzystania z klauzuli dyskrecjonalnej przewidzianej w art. 17 ust. 1 rozporządzenia Dublin III. Wnioskodawca domagał się zastosowania skutku zawieszającego w postępowaniu odwoławczym od decyzji o przekazaniu. Trybunał Sprawiedliwości UE rozstrzygnął, że art. 27 ust. 1 rozporządzenia Dublin III nie nakłada na państwa członkowskie obowiązku ustanowienia skutecznego środka zaskarżenia przeciwko decyzji o nieskorzystaniu z klauzuli dyskrecjonalnej. Ponadto, Trybunał stwierdził, że art. 47 Karty Praw Podstawowych nie ma zastosowania w tej sytuacji, ponieważ nie przysługuje żadne zagwarantowane prawem UE prawo do tego, aby państwo członkowskie skorzystało z klauzuli dyskrecjonalnej. W konsekwencji, Karta nie stoi na przeszkodzie wykonaniu decyzji o przekazaniu przed rozpatrzeniem wniosku o skorzystanie z klauzuli dyskrecjonalnej lub środka zaskarżenia przeciwko odpowiedzi na taki wniosek. Trybunał wyjaśnił również, że termin sześciu miesięcy na dokonanie przekazania, zgodnie z art. 29 ust. 1 rozporządzenia Dublin III, rozpoczyna bieg od zgody na przejęcie lub od ostatecznej decyzji w sprawie odwołania od decyzji o przekazaniu, a nie od decyzji dotyczącej klauzuli dyskrecjonalnej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 27 ust. 1 rozporządzenia Dublin III nie nakłada na państwa członkowskie obowiązku ustanowienia skutecznego środka zaskarżenia przeciwko decyzji wydanej na podstawie klauzuli dyskrecjonalnej.
Uzasadnienie
Decyzja o skorzystaniu z klauzuli dyskrecjonalnej (art. 17 ust. 1 Dublin III) jest decyzją suwerenną państwa członkowskiego, nieopartą na wiążących kryteriach, i nie może być utożsamiana z decyzją o przekazaniu w rozumieniu art. 27 ust. 1. Prawo UE nie wymaga ustanowienia odrębnego środka zaskarżenia dla takich decyzji dyskrecjonalnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
państwo członkowskie (Irlandia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| AHY | osoba_fizyczna | skarżący |
| Minister for Justice | organ_krajowy | pozwany |
| Irlandia | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd grecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Rozporządzenie Dublin III art. 17 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Państwo członkowskie może zdecydować o rozpatrzeniu wniosku o ochronę międzynarodową, nawet jeśli nie jest za to odpowiedzialne na podstawie kryteriów rozporządzenia. Jest to decyzja dyskrecjonalna, nieoparta na wiążących kryteriach.
Rozporządzenie Dublin III art. 27 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Osoba, wobec której wydano decyzję o przekazaniu, ma prawo do skutecznego środka zaskarżenia (odwołania lub wniosku o ponowne rozpoznanie) z powodów faktycznych lub prawnych. Nie obejmuje to jednak odrębnego środka zaskarżenia decyzji o nieskorzystaniu z klauzuli dyskrecjonalnej.
Rozporządzenie Dublin III art. 29 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Termin sześciu miesięcy na przekazanie rozpoczyna bieg od zgody na przejęcie lub od ostatecznej decyzji w sprawie odwołania od decyzji o przekazaniu (jeśli ma skutek zawieszający).
Karta art. 47
Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do skutecznego środka prawnego. Nie ma zastosowania w sytuacji, gdy wnioskodawcy nie przysługuje prawo gwarantowane przez prawo UE, jak w przypadku klauzuli dyskrecjonalnej w Dublin III.
Pomocnicze
Rozporządzenie Dublin III art. 27 § 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Państwa członkowskie muszą zapewnić jeden z trzech wariantów skutku zawieszającego dla odwołań od decyzji o przekazaniu.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja o skorzystaniu z klauzuli dyskrecjonalnej (art. 17 ust. 1 Dublin III) jest suwerennym prawem państwa członkowskiego i nie podlega obowiązkowi ustanowienia odrębnego środka zaskarżenia. Art. 47 Karty Praw Podstawowych nie ma zastosowania, ponieważ wnioskodawcy nie przysługuje prawo gwarantowane przez prawo UE do skorzystania z klauzuli dyskrecjonalnej. Termin sześciu miesięcy na przekazanie (art. 29 ust. 1 Dublin III) rozpoczyna bieg od zgody na przejęcie lub od ostatecznej decyzji w sprawie odwołania od decyzji o przekazaniu, a nie od decyzji dotyczącej klauzuli dyskrecjonalnej.
Odrzucone argumenty
Art. 27 ust. 1 Dublin III powinien obejmować prawo do skutecznego środka zaskarżenia decyzji o nieskorzystaniu z klauzuli dyskrecjonalnej. Art. 47 Karty Praw Podstawowych wymaga skutku zawieszającego dla decyzji o przekazaniu do czasu rozpatrzenia wniosku o skorzystanie z klauzuli dyskrecjonalnej lub środka zaskarżenia przeciwko odpowiedzi na taki wniosek. Termin sześciu miesięcy na przekazanie powinien rozpocząć bieg od daty ostatecznej decyzji w sprawie środka zaskarżenia przeciwko decyzji o nieskorzystaniu z klauzuli dyskrecjonalnej.
Godne uwagi sformułowania
decyzja dyskrecjonalna, która nie jest oparta na wiążących kryteriach żadna okoliczność, nawet jeśli wynika z praw podstawowych, nie może zobowiązywać państwa członkowskiego do skorzystania z tej klauzuli nie przysługuje żadne zagwarantowane prawem Unii prawo do tego, aby państwo członkowskie skorzystało z tej klauzuli
Skład orzekający
A. Prechal
prezes izby
F. Biltgen
sędzia
N. Wahl
sprawozdawca
J. Passer
sędzia
M. L. Arastey Sahún
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu prawa do skutecznego środka zaskarżenia w kontekście klauzuli dyskrecjonalnej w rozporządzeniu Dublin III oraz zastosowania art. 47 Karty Praw Podstawowych w procedurach azylowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o ochronę międzynarodową i klauzuli dyskrecjonalnej w ramach systemu Dublin III. Interpretacja art. 47 Karty jest ograniczona do braku prawa gwarantowanego przez prawo UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w prawie azylowym UE, w tym prawa do odwołania i skuteczności środków prawnych, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.
“Czy odmowa rozpatrzenia wniosku o azyl może być zaskarżona? TSUE wyjaśnia granice prawa do obrony.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI