C-356/04

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że reklama porównująca ogólny poziom cen asortymentu towarów jest dopuszczalna, pod warunkiem spełnienia określonych wymogów dotyczących obiektywności i możliwości weryfikacji.

Sprawa dotyczyła dopuszczalności reklamy porównawczej sieci supermarketów, która porównywała ogólny poziom cen asortymentu towarów oraz ceny poszczególnych produktów. Sąd krajowy zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami dotyczącymi wykładni dyrektyw o reklamie wprowadzającej w błąd i porównawczej. Trybunał wyjaśnił, że porównanie asortymentów towarów jest dopuszczalne, o ile poszczególne towary spełniają wymóg porównywalności, a porównanie jest obiektywne i możliwe do zweryfikowania. Podkreślono, że reklama porównawcza nie musi zawierać wyczerpujących danych o wszystkich porównywanych produktach i cenach, ale musi umożliwiać konsumentowi weryfikację twierdzeń.

Sprawa C-356/04 dotyczyła wykładni dyrektyw 84/450/EWG i 97/55/WE w zakresie reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej. Sąd krajowy (rechtbank van koophandel te Brussel) zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami dotyczącymi dopuszczalności reklamy porównawczej stosowanej przez sieć supermarketów Lidl Belgium GmbH & Co KG (Lidl) wobec Etablissementen Franz Colruyt NV (Colruyt). Reklama Colruyt porównywała ogólny poziom cen asortymentu towarów oraz ceny poszczególnych produktów, twierdząc, że klienci mogą zaoszczędzić, robiąc zakupy w Colruyt. Lidl zarzucił, że reklama jest nieobiektywna, niemożliwa do zweryfikowania i wprowadzająca w błąd. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytania prejudycjalne, orzekł, że: 1. Porównanie asortymentów towarów powszechnego użytku sprzedawanych przez konkurujące sieci supermarketów jest dopuszczalne, o ile poszczególne towary w ramach tych asortymentów, rozpatrywane parami, spełniają wymóg porównywalności (art. 3a ust. 1 lit. b dyrektywy). 2. Wymóg obiektywnego porównania cech towarów (art. 3a ust. 1 lit. c dyrektywy) nie oznacza konieczności wyczerpującego wymieniania w reklamie wszystkich porównywanych towarów i cen reklamującego oraz jego konkurentów. Kluczowe jest, aby porównanie było obiektywne i opierało się na rzeczywistych danych. 3. Ceny produktów oraz ogólny poziom cen stosowany przez sieć supermarketów w odniesieniu do porównywalnego asortymentu, a także kwota oszczędności konsumenta, są cechami możliwymi do zweryfikowania w rozumieniu art. 3a ust. 1 lit. c dyrektywy. 4. Jeśli elementy porównania nie są wymienione w reklamie, cecha może być uznana za możliwą do zweryfikowania tylko wtedy, gdy reklamujący wskaże, gdzie i jak konsumenci mogą zapoznać się z tymi elementami w celu weryfikacji lub zażądać jej przeprowadzenia. 5. Reklama porównawcza stwierdzająca niższe ceny niż u konkurentów, oparta na porównaniu jedynie próbki towarów, może wprowadzać w błąd, jeśli nie wynika z niej, że dotyczy próbki, nie podano elementów porównania lub nie poinformowano, gdzie można je zweryfikować, albo jeśli dotyczy zbiorczo oszczędności bez indywidualnego wskazania cen konkurentów. Trybunał podkreślił, że celem dyrektywy jest ochrona konsumentów i promowanie uczciwej konkurencji, a wymogi dotyczące reklamy porównawczej należy interpretować w sposób najbardziej dla niej korzystny, jednocześnie zapewniając obiektywność i możliwość weryfikacji.

Zagadnienia prawne (5)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (7)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy