C-355/06

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2007-10-18
cjeupodatkiVATWysokatrybunal
VATpodatnikspółka z o.o.samodzielna działalność gospodarczastosunek podporządkowaniaumowa o pracęryzyko gospodarczedyrektywa VAT

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że osoba fizyczna będąca jedynym wspólnikiem, zarządzającym i pracownikiem spółki z o.o., wykonująca prace na jej rzecz na podstawie umowy o pracę, nie jest samodzielnym podatnikiem VAT.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 4 szóstej dyrektywy VAT w kontekście osoby fizycznej będącej jedynym wspólnikiem, zarządcą i pracownikiem spółki z o.o. Sąd krajowy pytał, czy taka osoba, wykonując wszystkie czynności na rzecz spółki na podstawie umowy o pracę, może być uznana za samodzielnego podatnika VAT. Trybunał, analizując pojęcie samodzielności i stosunku podporządkowania, stwierdził, że w takiej sytuacji występuje stosunek podporządkowania, a osoba fizyczna nie działa we własnym imieniu i na własny rachunek, lecz na rachunek spółki. W konsekwencji, nie może być uznana za podatnika VAT.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 4 ust. 1 szóstej dyrektywy VAT w sprawie osoby fizycznej, J.A. van der Steena, który był jedynym zarządzającym, udziałowcem i pracownikiem spółki z o.o. J.A. van der Steen wykonywał wszystkie czynności związane z działalnością spółki na podstawie umowy o pracę, otrzymując stałe wynagrodzenie. Spółka przejęła jego wcześniejszą działalność gospodarczą. Po upadłości spółki, J.A. van der Steen wystąpił o odrębny numer VAT, jednak inspektor podatkowy uznał go i spółkę za jednego podatnika. Sąd krajowy, rozpatrując odwołanie, powziął wątpliwość, czy J.A. van der Steen, nie będąc w stosunku podporządkowania wobec spółki w tradycyjnym rozumieniu, może być uznany za samodzielnego podatnika VAT. Trybunał Sprawiedliwości UE, opierając się na art. 4 ust. 4 szóstej dyrektywy, stwierdził, że w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykonuje czynności na rzecz spółki na podstawie umowy o pracę, istnieje stosunek podporządkowania, a osoba ta nie ponosi ryzyka gospodarczego. W związku z tym, taka osoba nie może być uznana za samodzielnego podatnika VAT, nawet jeśli jest jedynym wspólnikiem i zarządcą spółki. Trybunał odwołał się do wcześniejszych orzeczeń w sprawach Asscher i Heerma, podkreślając, że kluczowe jest istnienie stosunku podporządkowania i działanie na rachunek spółki, a nie we własnym imieniu i na własny rachunek.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, taka osoba nie jest samodzielnym podatnikiem VAT.

Uzasadnienie

W sytuacji, gdy osoba fizyczna wykonuje czynności na rzecz spółki na podstawie umowy o pracę, istnieje stosunek podporządkowania, a osoba ta działa na rachunek i odpowiedzialność spółki, a nie we własnym imieniu i na własny rachunek. W związku z tym, nie spełnia przesłanek do uznania jej za samodzielnego podatnika VAT.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (J.A. van der Steen)

Strony

NazwaTypRola
J.A. van der Steenosoba_fizycznaskarżący
Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi/kantoor Utrechtorgan_krajowypozwany
Rząd niderlandzkipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Wspólnot Europejskichinstytucja_ueinterwenient

Przepisy (8)

Główne

szósta dyrektywa VAT art. 4 § 1

Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku

Definicja podatnika jako osoby wykonującej samodzielnie działalność gospodarczą.

szósta dyrektywa VAT art. 4 § 4

Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku

Wyrażenie »samodzielnie« wyklucza opodatkowanie pracowników związanych z pracodawcą stosunkiem podporządkowania; możliwość uznania za jednego podatnika podmiotów ściśle powiązanych.

ustawa o podatku VAT art. 7 § 1

Wet op de omzetbelasting z 28 czerwca 1968 r.

Definicja przedsiębiorcy jako osoby wykonującej działalność gospodarczą samodzielnie.

ustawa o podatku VAT art. 7 § 4

Wet op de omzetbelasting z 28 czerwca 1968 r.

Przepis adaptujący postanowienia art. 4 ust. 2 akapit drugi szóstej dyrektywy do prawa krajowego.

Pomocnicze

szósta dyrektywa VAT art. 4 § 2

Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku

ustawa o podatku VAT art. 7 § 2

Wet op de omzetbelasting z 28 czerwca 1968 r.

Definicja przedsiębiorstwa.

TWE art. 48

Traktat WE

Dotyczy swobodnego przepływu osób (obecnie art. 39 TFUE).

TWE art. 52

Traktat WE

Dotyczy swobodnego przepływu osób (obecnie art. 43 TFUE).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Osoba fizyczna wykonująca czynności na rzecz spółki na podstawie umowy o pracę znajduje się w stosunku podporządkowania wobec spółki. Działanie na rachunek i odpowiedzialność spółki, a nie we własnym imieniu i na własny rachunek, wyklucza status samodzielnego podatnika VAT. Brak ponoszenia ryzyka gospodarczego przez osobę fizyczną w ramach umowy o pracę.

Odrzucone argumenty

Argumentacja sądu krajowego, że brak jest stosunku podporządkowania w tradycyjnym rozumieniu, co mogłoby sugerować samodzielność podatkową. Próba zastosowania wykładni z wyroku w sprawie Asscher do sytuacji nie dotyczącej swobodnego przepływu osób.

Godne uwagi sformułowania

„samodzielnie i niezależnie od miejsca zamieszkania [...] działalności gospodarczej” „wyklucza opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzy [...] między pracodawcą a pracownikiem co do [...] warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy” „nie działał we własnym imieniu, na własny rachunek lub na własną odpowiedzialność, lecz na rachunek i na odpowiedzialność spółki” „pracownicy znajdujący się w sytuacji skarżącego przed sądem krajowym nie mogą być uważani za podatnika w rozumieniu art. 4 ust. 1 szóstej dyrektywy”

Skład orzekający

C.W.A. Timmermans

prezes izby

L. Bay Larsen

sędzia

K. Schiemann

sędzia

P. Kūris

sprawozdawca

C. Toader

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Określenie statusu podatnika VAT w sytuacji, gdy osoba fizyczna jest jednocześnie jedynym wspólnikiem, zarządcą i pracownikiem spółki z o.o. i wykonuje czynności na jej rzecz na podstawie umowy o pracę."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji jedynego wspólnika/zarządcy/pracownika spółki z o.o. i wykładni szóstej dyrektywy VAT. Może wymagać analizy w kontekście przepisów krajowych dotyczących spółek i prawa pracy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu rozgraniczenia między działalnością spółki a działalnością jej właściciela/zarządcy w kontekście podatkowym, co jest istotne dla wielu przedsiębiorców i prawników.

Czy jesteś VAT-owcem, czy tylko pracownikiem swojej firmy? TSUE wyjaśnia kluczową różnicę dla jedynych wspólników spółek z o.o.

Sektor

usługi

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI