C-348/22
Podsumowanie
Sprawa C-348/22 dotyczyła ważności i wykładni dyrektywy 2006/123/WE dotyczącej usług na rynku wewnętrznym, w szczególności art. 12 tej dyrektywy, w kontekście włoskich przepisów krajowych przewidujących automatyczne przedłużanie koncesji na korzystanie z majątku publicznego położonego na obszarach nadbrzeżnych. Włoski sąd administracyjny zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami dotyczącymi ważności dyrektywy, jej bezpośredniej skuteczności oraz zakresu jej stosowania. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytania, stwierdził przede wszystkim, że dyrektywa 2006/123/WE została prawidłowo przyjęta na podstawie przepisów prawa pierwotnego przewidujących głosowanie większością kwalifikowaną, a nie jednomyślnie, co podważało argumenty o jej nieważności. Następnie Trybunał zbadał bezpośrednią skuteczność art. 12 ust. 1 i 2 dyrektywy, który nakłada na państwa członkowskie obowiązek stosowania bezstronnej i przejrzystej procedury wyboru potencjalnych kandydatów oraz zakazuje automatycznego przedłużania zezwoleń na prowadzenie działalności. Trybunał uznał, że te przepisy są bezwarunkowe i wystarczająco precyzyjne, aby mogły być bezpośrednio skuteczne. Oznacza to, że jednostki mogą się na nie powoływać przed sądami krajowymi, a organy administracyjne, w tym gminy, mają obowiązek stosować te przepisy i odstępować od stosowania niezgodnych z nimi przepisów krajowych. Co istotne, Trybunał wyjaśnił, że art. 12 dyrektywy ma zastosowanie do wszystkich sytuacji, w których liczba dostępnych zezwoleń jest ograniczona ze względu na ograniczone zasoby naturalne, niezależnie od tego, czy sprawa ma niewątpliwe znaczenie transgraniczne. Ocena ograniczonych zasobów może być dokonana poprzez połączenie podejścia abstrakcyjnego i ogólnego na szczeblu krajowym z podejściem kazuistycznym, opartym na analizie konkretnego obszaru nadbrzeżnego gminy. Trybunał podkreślił również, że bezpośrednia skuteczność przepisów dyrektywy nie zwalnia państw członkowskich z obowiązku ich transpozycji do prawa krajowego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja i stosowanie dyrektywy o usługach, zwłaszcza w kontekście koncesji na korzystanie z majątku publicznego, zasady bezpośredniej skuteczności dyrektyw oraz obowiązków organów krajowych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji włoskiej i interpretacji konkretnych przepisów dyrektywy. Konieczność oceny, czy liczba dostępnych zezwoleń jest faktycznie ograniczona.
Zagadnienia prawne (6)
Czy dyrektywa 2006/123/WE jest ważna, mimo że została przyjęta większością głosów, a nie jednomyślnie, jak sugerowałoby zastosowanie art. 94 WE?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Dyrektywa została prawidłowo przyjęta na podstawie art. 47 ust. 2 i art. 55 WE, które przewidują głosowanie większością kwalifikowaną, a nie na podstawie art. 94 WE, który wymagał jednomyślności. Wybór podstawy prawnej był zgodny z celami i treścią dyrektywy.
Uzasadnienie
Trybunał analizował cel i treść dyrektywy, stwierdzając, że jej głównym celem jest ułatwienie swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług, co uzasadnia zastosowanie procedury głosowania większością kwalifikowaną. Procedury głosowania wymagane przez różne podstawy prawne były niezgodne, co wykluczało kumulację.
Czy art. 12 ust. 1 i 2 dyrektywy 2006/123/WE, dotyczące procedury wyboru wykonawców i zakazu automatycznego przedłużania koncesji, są bezpośrednio skuteczne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, art. 12 ust. 1 i 2 dyrektywy są bezpośrednio skuteczne, ponieważ są bezwarunkowe i wystarczająco precyzyjne.
Uzasadnienie
Przepisy te nakładają na państwa członkowskie jednoznaczny obowiązek stosowania bezstronnej i przejrzystej procedury wyboru oraz zakazują automatycznego przedłużania zezwoleń. Nawet jeśli państwa członkowskie mają pewien zakres uznania co do sposobu wykonania, minimalny poziom ochrony jest jasno określony. Bezpośrednia skuteczność gwarantuje minimalny poziom ochrony i nie zwalnia państw z obowiązku transpozycji.
Czy art. 12 dyrektywy 2006/123/WE ma zastosowanie wyłącznie do koncesji o znaczeniu transgranicznym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, art. 12 dyrektywy ma zastosowanie również do sytuacji, w których wszystkie istotne elementy występują w obrębie tylko jednego państwa członkowskiego.
Uzasadnienie
Wykładnia literalna, historyczna, kontekstowa i celowościowa dyrektywy 2006/123/WE wskazuje, że przepisy rozdziału III, w tym art. 12, mają zastosowanie do sytuacji krajowych.
Jak należy oceniać ograniczone zasoby naturalne i dostępne koncesje na potrzeby stosowania art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/123/WE?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Ocena może obejmować połączenie podejścia abstrakcyjnego i ogólnego na szczeblu krajowym z podejściem kazuistycznym, opartym na analizie obszaru nadbrzeżnego danej gminy.
Uzasadnienie
Państwa członkowskie mają pewien zakres uznania w wyborze kryteriów oceny. Połączenie podejść krajowego i lokalnego jest wyważone i może zapewnić poszanowanie celów gospodarczych oraz ich realizację na poziomie gminy. Kryteria muszą być obiektywne, niedyskryminacyjne, przejrzyste i proporcjonalne.
Czy ocena bezpośredniej skuteczności przepisów dyrektywy i obowiązek odstąpienia od stosowania sprzecznych przepisów krajowych spoczywa wyłącznie na sądach krajowych, czy również na organach administracyjnych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Obowiązek ten spoczywa zarówno na sądach krajowych, jak i na organach administracyjnych, w tym gminnych.
Uzasadnienie
Organy administracyjne, podobnie jak sądy, mają obowiązek stosować bezpośrednio skuteczne przepisy dyrektywy i odstępować od stosowania niezgodnych przepisów krajowych. Dotyczy to również oceny przesłanek stosowania przepisów dyrektywy.
Czy bezpośrednia skuteczność art. 12 dyrektywy 2006/123/WE wymaga odstąpienia od stosowania włoskich przepisów dotyczących własności obiektów budowlanych po wygaśnięciu koncesji i czy jest to zgodne z prawem własności?
Odpowiedź sądu
Pytanie to jest niedopuszczalne, ponieważ nie ma związku ze stanem faktycznym sporu w postępowaniu głównym.
Uzasadnienie
Spór w postępowaniu głównym dotyczy przedłużenia koncesji, a nie kwestii rekompensaty za obiekty budowlane po wygaśnięciu koncesji. Trybunał nie dysponuje wystarczającymi informacjami, aby udzielić użytecznej odpowiedzi.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato | organ_krajowy | skarżący |
| Comune di Ginosa | organ_krajowy | pozwany |
| L’Angolino Soc. coop. | spolka | uczestnik postępowania |
| Lido Orsa Minore di AB | spolka | uczestnik postępowania |
| La Capannina Srl | spolka | uczestnik postępowania |
| Sud Platinum Srl | spolka | uczestnik postępowania |
| Lido Zanzibar Srl | spolka | uczestnik postępowania |
| Poseidone Srl | spolka | uczestnik postępowania |
| LG Srls | spolka | uczestnik postępowania |
| Lido Franco di GH & C. Snc | spolka | uczestnik postępowania |
| Lido Centrale Piccola Soc. Coop. arl | spolka | uczestnik postępowania |
| Bagno Cesena Srls | spolka | uczestnik postępowania |
| E.T. Edilizia e Turismo Srl | spolka | uczestnik postępowania |
| Bluserena SpA | spolka | uczestnik postępowania |
| Associazione Pro Loco „Luigi Strada” | inne | uczestnik postępowania |
| M2g Raw Materials SpA | spolka | uczestnik postępowania |
| JF | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| D.M.D. Snc di CD & C. Snc | spolka | uczestnik postępowania |
| Ro.Mat., di MN & Co Snc | spolka | uczestnik postępowania |
| Perla dello Jonio Srl | spolka | uczestnik postępowania |
| Ditta Individuale EF | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| Associazione Dopolavoro Ferroviario Sez. Marina di Ginosa | inne | uczestnik postępowania |
| Al Capricio Bis di RS | spolka | uczestnik postępowania |
| LB | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| Sib Sindacato Italiano Balneari | inne | uczestnik postępowania |
| Federazione Imprese Demaniali | inne | uczestnik postępowania |
| Rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd fiński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Parlament Europejski | instytucja_ue | interwenient |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (17)
Główne
Traktat WE art. 47 § 2
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
Podstawa prawna dla dyrektyw koordynujących przepisy państw członkowskich dotyczące podejmowania i wykonywania działalności na własny rachunek.
Traktat WE art. 55
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
Odnosi się do przepisów dotyczących swobody przedsiębiorczości w kontekście usług.
TFUE art. 49
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy zakazu ograniczeń w swobodzie przedsiębiorczości.
Dyrektywa 2006/123/WE art. 1 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE
Ustanawia ogólne przepisy ułatwiające swobodę przedsiębiorczości i przepływ usług.
Dyrektywa 2006/123/WE art. 12 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE
Nakłada obowiązek stosowania bezstronnej i przejrzystej procedury wyboru przy ograniczonej liczbie zezwoleń.
Dyrektywa 2006/123/WE art. 12 § 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE
Zakazuje automatycznego odnawiania zezwoleń przy ograniczonej liczbie zezwoleń.
TFUE art. 288 § trzeci
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Definicja i skutki prawne dyrektyw.
Pomocnicze
Traktat WE art. 94
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
Dotyczy zbliżania przepisów państw członkowskich mających wpływ na funkcjonowanie wspólnego rynku, wymaga jednomyślności.
TFUE art. 115
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Odpowiednik art. 94 Traktatu WE.
Dyrektywa 2006/123/WE art. 44 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE
Termin transpozycji dyrektywy do prawa krajowego.
Codice della Navigazione art. 37 § drugi, zdanie drugie
Kodeks żeglugi
Przepis włoski przewidujący preferencję dla posiadacza koncesji (prawo pierwszeństwa/odnowienia).
Decreto-legge n. 194/2009 art. 1 § 18
Rozporządzenie z mocą ustawy nr 194/2009
Przedłużenie okresu obowiązywania koncesji na majątek publiczny nadbrzeżny.
Decreto legislativo n. 59/2010 art. 16
Rozporządzenie ustawodawcze nr 59 z 2010 r.
Wdrożenie art. 12 dyrektywy 2006/123/WE do prawa włoskiego.
Legge n. 145/2018 art. 1 § 675, 680, 682, 683
Ustawa nr 145/2018
Przepisy dotyczące reformy koncesji na majątek publiczny nadbrzeżny, w tym przedłużenie okresu obowiązywania.
Decreto-legge n. 34/2020 art. 182 § 2
Rozporządzenie z mocą ustawy nr 34 z 2020 r.
Środki związane z COVID-19, wpływające na procedury dotyczące koncesji nadbrzeżnych.
Legge n. 118/2022 art. 3 § 1, 3, 5
Ustawa nr 118/2022
Uchylenie przepisów ustawy nr 145/2018 dotyczących automatycznego przedłużania koncesji.
Karta Praw Podstawowych art. 17
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo własności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dyrektywa 2006/123/WE została prawidłowo przyjęta na podstawie art. 47 ust. 2 i art. 55 WE. • Art. 12 ust. 1 i 2 dyrektywy 2006/123/WE są bezpośrednio skuteczne. • Art. 12 dyrektywy ma zastosowanie do sytuacji krajowych, nie tylko transgranicznych. • Ocena ograniczonych zasobów może łączyć podejście krajowe i lokalne. • Obowiązek stosowania dyrektywy i odstąpienia od sprzecznych przepisów krajowych spoczywa na sądach i organach administracyjnych.
Odrzucone argumenty
Nieważność dyrektywy z powodu przyjęcia większością głosów zamiast jednomyślnie. • Brak bezpośredniej skuteczności art. 12 dyrektywy z powodu niepełnej harmonizacji lub warunkowego charakteru. • Zastosowanie art. 12 dyrektywy ograniczone do spraw o znaczeniu transgranicznym. • Wyłączna kompetencja sądów krajowych do oceny bezpośredniej skuteczności i stosowania dyrektywy. • Niedopuszczalność pytania dziewiątego z powodu braku związku ze stanem faktycznym.
Godne uwagi sformułowania
przepisy dyrektywy są z punktu widzenia swej treści bezwarunkowe i wystarczająco precyzyjne • obowiązek stosowania bezstronnej i przejrzystej procedury wyboru potencjalnych kandydatów • zakaz automatycznego przedłużenia zezwolenia wydanego w odniesieniu do danej działalności • nie ma zastosowania wyłącznie do koncesji [...] które mają niewątpliwe znaczenie transgraniczne • połączenie podejścia abstrakcyjnego i ogólnego na szczeblu krajowym z podejściem kazuistycznym • ocena bezpośredniej skuteczności [...] oraz obowiązek odstąpienia od stosowania sprzecznych z nimi przepisów krajowych spoczywają na sądach krajowych i na organach administracyjnych
Skład orzekający
K. Jürimäe
prezes izby
M. Safjan
sędzia
N. Piçarra
sędzia
N. Jääskinen
sędzia
M. Gavalec
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie dyrektywy o usługach, zwłaszcza w kontekście koncesji na korzystanie z majątku publicznego, zasady bezpośredniej skuteczności dyrektyw oraz obowiązków organów krajowych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji włoskiej i interpretacji konkretnych przepisów dyrektywy. Konieczność oceny, czy liczba dostępnych zezwoleń jest faktycznie ograniczona.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu koncesji na korzystanie z majątku publicznego (np. plaż) i konfliktu między prawem UE a przepisami krajowymi, co jest istotne dla wielu przedsiębiorców i samorządów.
“Prawo UE kontra lokalne koncesje: TSUE rozstrzyga, czy automatyczne przedłużanie umów na korzystanie z plaż jest legalne.”
Sektor
turystyka
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny