C-341/15
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że pracownik przechodzący na emeryturę na własny wniosek, który nie wykorzystał urlopu z powodu choroby, ma prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, nawet jeśli prawo krajowe tego zakazuje.
Sprawa dotyczyła pracownika, który przeszedł na emeryturę na własny wniosek i nie wykorzystał przysługującego mu urlopu wypoczynkowego z powodu choroby. Austriackie przepisy pozbawiały go prawa do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop w takiej sytuacji. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że prawo krajowe jest niezgodne z dyrektywą 2003/88/WE, która gwarantuje prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, zwłaszcza gdy pracownik nie mógł go wykorzystać z powodu choroby.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 7 dyrektywy 2003/88/WE dotyczącej prawa do corocznego płatnego urlopu. Pracownik, Hans Maschek, przeszedł na emeryturę na własny wniosek i nie wykorzystał całego przysługującego mu urlopu wypoczynkowego przed ustaniem stosunku pracy. Część urlopu pozostała niewykorzystana z powodu choroby. Austriackie przepisy (§ 41a ust. 2 BO) pozbawiały go prawa do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, jeśli pracownik ponosił odpowiedzialność za jego niewykorzystanie, co obejmowało przejście na emeryturę na własny wniosek. Sąd odsyłający (Verwaltungsgericht Wien) miał wątpliwości co do zgodności tych przepisów z prawem UE. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że art. 7 ust. 2 dyrektywy 2003/88/WE stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które pozbawiają pracownika prawa do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, gdy stosunek pracy został rozwiązany na jego wniosek, a urlop nie został wykorzystany z powodu choroby. Podkreślono, że prawo do urlopu wypoczynkowego jest fundamentalną zasadą prawa socjalnego UE, a ekwiwalent pieniężny przysługuje, gdy rzeczywiste wykorzystanie urlopu nie jest możliwe. Trybunał wskazał również, że państwa członkowskie mogą przyznawać pracownikom prawa korzystniejsze niż minimalne wymogi dyrektywy, ale nie mogą ich ograniczać poniżej tego minimum.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, przepis krajowy stoi na przeszkodzie art. 7 ust. 2 dyrektywy 2003/88/WE.
Uzasadnienie
Prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop przysługuje pracownikowi w przypadku ustania stosunku pracy, gdy nie mógł on wykorzystać urlopu, niezależnie od przyczyny ustania stosunku pracy. Powód ustania stosunku pracy nie ma znaczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
pracownik (Hans Maschek)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Hans Maschek | osoba_fizyczna | skarżący |
| Magistratsdirektion der Stadt Wien – Personalstelle Wiener Stadtwerke | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd austriacki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Dyrektywa 2003/88/WE art. 7 § 1
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Każdy pracownik jest uprawniony do corocznego płatnego urlopu w wymiarze co najmniej czterech tygodni.
Dyrektywa 2003/88/WE art. 7 § 2
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Minimalny okres corocznego płatnego urlopu nie może być zastąpiony wypłatą ekwiwalentu pieniężnego, z wyjątkiem przypadku gdy stosunek pracy ulega rozwiązaniu. Pracownikowi przysługuje prawo do ekwiwalentu pieniężnego, gdy rzeczywiste wykorzystanie urlopu nie jest możliwe.
BO art. 41a § 1
Gesetz über das Besoldungsrecht der Beamten der Bundeshauptstadt Wien – Besoldungsordnung 1994
W przypadku odejścia ze służby lub rozwiązania stosunku pracy, urzędnikowi przysługuje prawo do świadczenia pieniężnego rekompensującego część urlopu, której nie wykorzystał, pod warunkiem, że nie ponosi odpowiedzialności za niewykorzystanie urlopu.
BO art. 41a § 2
Gesetz über das Besoldungsrecht der Beamten der Bundeshauptstadt Wien – Besoldungsordnung 1994
Urzędnik ponosi odpowiedzialność za niewykorzystanie urlopu w szczególności w przypadku przejścia na emeryturę na własny wniosek.
Pomocnicze
Dyrektywa 2003/88/WE art. 15
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Państwa członkowskie mogą wprowadzić przepisy korzystniejsze dla pracowników.
DO art. 68b § 1
Gesetz über das Dienstrecht der Beamten der Bundeshauptstadt Wien – Dienstordnung 1994
DO art. 68c § 1
Gesetz über das Dienstrecht der Beamten der Bundeshauptstadt Wien – Dienstordnung 1994
DO art. 115i § 1
Gesetz über das Dienstrecht der Beamten der Bundeshauptstadt Wien – Dienstordnung 1994
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop jest gwarantowane przez dyrektywę 2003/88/WE, gdy pracownik nie mógł wykorzystać urlopu przed ustaniem stosunku pracy. Niewykorzystanie urlopu z powodu choroby nie może pozbawiać pracownika prawa do ekwiwalentu pieniężnego. Przepisy krajowe nie mogą ograniczać prawa do ekwiwalentu pieniężnego poniżej minimalnych wymogów dyrektywy.
Odrzucone argumenty
Austriackie przepisy pozbawiające prawa do ekwiwalentu pieniężnego pracownika przechodzącego na emeryturę na własny wniosek. Pracownik zwolniony z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem wynagrodzenia nie ma prawa do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, jeśli nie wynikało to z choroby.
Godne uwagi sformułowania
Prawo do corocznego płatnego urlopu musi być uznane za zasadę prawa socjalnego Unii o szczególnej wadze. Minimalny okres corocznego płatnego urlopu nie może być zastąpiony wypłatą ekwiwalentu pieniężnego, z wyjątkiem przypadku gdy stosunek pracy ulega rozwiązaniu. Powód ustania stosunku pracy nie ma żadnego znaczenia dla prawa do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.
Skład orzekający
F. Biltgen
prezes izby
A. Borg Barthet
sędzia
E. Levits
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 7 dyrektywy 2003/88/WE w kontekście prawa do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, zwłaszcza w przypadku przejścia na emeryturę i nieobecności chorobowej."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy pracownik nie mógł wykorzystać urlopu z powodu choroby lub gdy stosunek pracy ustaje. Wymaga analizy przepisów krajowych pod kątem zgodności z prawem UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego prawa pracowniczego (urlop) i jego interpretacji w kontekście prawa UE, co jest istotne dla wielu pracowników i pracodawców. Wyjaśnia, kiedy pracownik może otrzymać ekwiwalent za niewykorzystany urlop, nawet w nietypowych sytuacjach.
“Czy choroba przed emeryturą gwarantuje ekwiwalent za niewykorzystany urlop? TSUE wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI