C-340/24 i C-442/24
Podsumowanie
Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczyły wykładni art. 13 dyrektywy 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych. Dwie obywatelki Włoch (EW i LO) uzyskały dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji z zakresu „wyższego kursu specjalistycznego w zakresie specyficznych potrzeb wsparcia edukacyjnego” wydany przez prywatną hiszpańską uczelnię Universidad Cardenal Herrera – CEU. Włoskie Ministerstwo Edukacji odrzuciło ich wnioski o uznanie tych kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela wspomagającego, ponieważ dokument ten nie był uznawany prawnie w Hiszpanii i nie dawał dostępu do zawodu regulowanego w tym kraju. Sąd odsyłający (Tribunale amministrativo regionale per il Lazio) zapytał TSUE, czy art. 13 dyrektywy 2005/36, a także art. 45 i 49 TFUE, nakładają na państwo przyjmujące obowiązek uwzględnienia takiego dokumentu. Trybunał, po przeformułowaniu pytań, stwierdził, że sytuacja ta nie wchodzi w zakres dyrektywy 2005/36, ale jest objęta art. 45 lub 49 TFUE. Zgodnie z orzecznictwem, państwo przyjmujące powinno uwzględnić dokumenty wydane w innym państwie członkowskim, opierając się na wzajemnym zaufaniu. Jednakże, w sytuacji gdy dokument został wydany przez prywatną instytucję, nieupoważnioną przez państwo wydania do wydawania takich dokumentów, i nie jest tam prawnie uznawany ani urzędowy, nie można powoływać się na wzajemne zaufanie. Swobody przepływu nie mogą nakładać na państwo przyjmujące obowiązku przywiązywania większej wartości do dokumentu niż w państwie jego wydania. Państwo przyjmujące może, ale nie musi, uwzględnić taki dokument w ramach analizy porównawczej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUznawanie kwalifikacji zawodowych uzyskanych w innym państwie członkowskim, gdy dokument potwierdzający te kwalifikacje nie jest prawnie uznawany ani urzędowy w państwie wydania.
Dotyczy sytuacji, gdy dokument pochodzi z prywatnej instytucji i nie jest uznawany w państwie pochodzenia. Nie wyklucza uznania w drodze analizy porównawczej lub środków wyrównawczych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy art. 45 i 49 TFUE nakładają na państwo przyjmujące obowiązek uwzględnienia dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji, który został uzyskany w innym państwie członkowskim, ale nie jest tam prawnie uznawany ani urzędowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, art. 45 i 49 TFUE nie nakładają takiego obowiązku.
Uzasadnienie
Swobody przepływu nie mogą nakładać na państwo przyjmujące obowiązku przywiązywania większej wartości do dokumentu niż w państwie jego wydania, zwłaszcza gdy dokument ten nie jest tam prawnie uznawany ani urzędowy, a został wydany przez prywatną instytucję. W takich przypadkach nie można powoływać się na wzajemne zaufanie między państwami członkowskimi.
Czy art. 13 dyrektywy 2005/36/WE stoi na przeszkodzie wykładni przepisów krajowych, które pozwalają przyjąć, że warunki uznania kwalifikacji zostały spełnione, nawet jeśli dokument uzyskany w państwie pochodzenia nie pozwala na wykonywanie zawodu w tym państwie i nie jest tam prawnie uznawany?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sytuacja ta nie wchodzi w zakres stosowania dyrektywy 2005/36/WE, ponieważ wymaga ona, aby dokument potwierdzający kwalifikacje był uznawany w państwie pochodzenia.
Uzasadnienie
Dyrektywa 2005/36/WE ma zastosowanie, gdy dokument potwierdzający kwalifikacje jest wydany przez organ państwa członkowskiego i umożliwia wykonywanie zawodu w tym państwie. W analizowanej sytuacji dokument nie spełniał tych wymogów.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| EW | osoba_fizyczna | skarżący |
| LO | osoba_fizyczna | skarżący |
| Ministero dell’Istruzione e del Merito | organ_krajowy | pozwany |
| Ministero dell’Università e della Ricerca | organ_krajowy | pozwany |
| rząd włoski | organ_krajowy | interwenient |
| rząd francuski | organ_krajowy | interwenient |
| Królestwo Norwegii | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (15)
Główne
TFUE art. 45
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
TFUE art. 49
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dyrektywa 2005/36/WE art. 13 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/36/WE
Warunki uznania kwalifikacji zawodowych; właściwy organ zezwala na dostęp do zawodu, jeśli wnioskodawca posiada poświadczenie kompetencji lub dokument potwierdzający kwalifikacje wymagany w innym państwie członkowskim do wykonywania tego zawodu.
Pomocnicze
Dyrektywa 2005/36/WE art. 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/36/WE
Ustanawia zasady uznawania kwalifikacji zawodowych uzyskanych w innym państwie członkowskim dla celów dostępu do zawodu regulowanego i jego wykonywania.
Dyrektywa 2005/36/WE art. 2 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/36/WE
Stosuje się do obywateli państw członkowskich zamierzających wykonywać zawód regulowany w innym państwie członkowskim.
Dyrektywa 2005/36/WE art. 3 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/36/WE
Definicje 'dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji' oraz 'właściwego organu'.
Rozporządzenie w sprawie IMI
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012
Legge n. 124 art. 4
Ordinanza ministeriale n. 60 art. 7 § 4 lit. e)
Legge n. 148 art. 2 § 1
Legge n. 148 art. 5 § 1
Decreto legislativo n. 206/2007 art. 1
Decreto legislativo n. 206/2007 art. 2
Decreto legislativo n. 206/2007 art. 3 § 1 i 2
Decreto legislativo n. 206/2007 art. 4
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dokument potwierdzający kwalifikacje, który nie jest prawnie uznawany ani urzędowy w państwie wydania, nie musi być uwzględniany przez państwo przyjmujące w ramach swobód przepływu. • Swobody przepływu nie mogą nakładać na państwo przyjmujące obowiązku przywiązywania większej wartości do dokumentu niż w państwie jego wydania. • Sytuacja, w której dokument nie jest uznawany w państwie pochodzenia, nie podlega dyrektywie 2005/36/WE, ale art. 45 i 49 TFUE.
Godne uwagi sformułowania
nie można powoływać się na wzajemne zaufanie • nie nakładają one na przyjmujące państwo członkowskie obowiązku uwzględnienia dokumentu, który nie został wydany przez rodzime państwo członkowskie i nie jest w tym państwie uznawany • Swobody przepływu nie mogą bowiem nakładać na przyjmujące państwo członkowskie obowiązku przywiązywania większej wartości do dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji wydanego w rodzimym państwie członkowskim niż przywiązuje się ją w tymże państwie.
Skład orzekający
O. Spineanu-Matei
prezes_izby
S. Rodin
sprawozdawca
N. Fenger
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uznawanie kwalifikacji zawodowych uzyskanych w innym państwie członkowskim, gdy dokument potwierdzający te kwalifikacje nie jest prawnie uznawany ani urzędowy w państwie wydania."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy dokument pochodzi z prywatnej instytucji i nie jest uznawany w państwie pochodzenia. Nie wyklucza uznania w drodze analizy porównawczej lub środków wyrównawczych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje praktyczne trudności w uznawaniu kwalifikacji zawodowych w UE, gdy dokumenty pochodzą z prywatnych instytucji i nie mają formalnego uznania w kraju wydania, co jest istotne dla osób mobilnych.
“Dyplom z prywatnej uczelni nie wystarczy? TSUE wyjaśnia, kiedy państwo nie musi uznawać kwalifikacji z zagranicy.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny