C-339/20 i C-397/20
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące nadużyć na rynku nie pozwalają na uogólnione i niezróżnicowane zatrzymywanie danych o ruchu, a sądy krajowe nie mogą ograniczać w czasie skutków stwierdzenia nieważności przepisów krajowych sprzecznych z prawem UE.
Sprawa dotyczyła zgodności francuskich przepisów o zatrzymywaniu danych telekomunikacyjnych z prawem UE, w kontekście dochodzenia w sprawie nadużyć na rynku finansowym. Trybunał stwierdził, że przepisy UE dotyczące nadużyć na rynku nie stanowią podstawy prawnej do uogólnionego i niezróżnicowanego zatrzymywania danych o ruchu. Ponadto, orzeczono, że sądy krajowe nie mogą ograniczać w czasie skutków stwierdzenia nieważności przepisów krajowych, które są sprzeczne z prawem Unii, nawet jeśli dotyczy to danych zebranych przed stwierdzeniem tej niezgodności.
Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczyły wykładni przepisów UE dotyczących nadużyć na rynku (dyrektywa 2003/6/WE i rozporządzenie (UE) nr 596/2014) w związku z przepisami o ochronie prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa 2002/58/WE) oraz Kartą praw podstawowych UE. Sprawa wywodziła się z postępowań karnych przeciwko osobom oskarżonym o wykorzystywanie informacji poufnych. Francuskie przepisy pozwalały na zatrzymywanie danych o ruchu przez operatorów telekomunikacyjnych w celu zwalczania przestępczości, w tym nadużyć na rynku. Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące nadużyć na rynku nie mogą stanowić podstawy prawnej do uogólnionego i niezróżnicowanego zatrzymywania danych o ruchu. Ocena zgodności przepisów krajowych przewidujących takie zatrzymywanie powinna być dokonywana na podstawie dyrektywy o prywatności i łączności elektronicznej, interpretowanej w świetle Karty praw podstawowych. Trybunał stwierdził, że uogólnione i niezróżnicowane zatrzymywanie danych o ruchu, nawet przez ograniczony czas, jest niezgodne z prawem UE, jeśli nie jest ściśle konieczne i proporcjonalne. Ponadto, Trybunał orzekł, że sądy krajowe nie mogą ograniczać w czasie skutków stwierdzenia nieważności przepisów krajowych sprzecznych z prawem Unii, nawet jeśli dotyczy to danych zebranych wcześniej. Dopuszczalność dowodów uzyskanych na podstawie takich przepisów podlega prawu krajowemu, z zastrzeżeniem zasad równoważności i skuteczności.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy te nie stanowią podstawy prawnej do uogólnionego i niezróżnicowanego zatrzymywania danych o ruchu.
Uzasadnienie
Brzmienie przepisów, ich kontekst i cele wskazują, że ograniczają się one do uprawnienia organów do żądania dostępu do istniejących danych, a nie do nakładania obowiązku ich zatrzymywania przez operatorów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
sąd odsyłający uzyskał odpowiedź na pytania prejudycjalne
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| VD | osoba_fizyczna | oskarżony |
| SR | osoba_fizyczna | oskarżony |
| rząd francuski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd duński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd estoński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Irlandia | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd portugalski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
| Europejski Inspektor Ochrony Danych | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (9)
Główne
Dyrektywa 2003/6/WE art. 12 § 2 lit. a) i d)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/6/WE z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania informacji poufnych i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku)
Przepisy te nie stanowią podstawy prawnej do uogólnionego i niezróżnicowanego zatrzymywania danych o ruchu.
Rozporządzenie 596/2014 art. 23 § 2 lit. g) i h)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenia w sprawie nadużyć na rynku)
Przepisy te nie stanowią podstawy prawnej do uogólnionego i niezróżnicowanego zatrzymywania danych o ruchu.
Dyrektywa 2002/58/WE art. 15 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/58/WE z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej
Określa warunki, na jakich państwa członkowskie mogą ograniczyć prawa i obowiązki dotyczące ochrony danych, w tym możliwość zatrzymywania danych. Wymaga, aby takie środki były niezbędne, właściwe i proporcjonalne w społeczeństwie demokratycznym.
Karta art. 7
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego.
Karta art. 8
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Ochrona danych osobowych.
Karta art. 11
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Wolność wypowiedzi.
Karta art. 52 § 1
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Ograniczenia praw i wolności muszą być przewidziane prawem, szanować istotę tych praw i wolności oraz być konieczne i proporcjonalne.
Pomocnicze
CPCE art. L. 34-1 § II i III
Kodeks pocztowy i łączności elektronicznej (Francja)
Przepisy krajowe dotyczące zatrzymywania danych o ruchu, uznane za niezgodne z prawem UE w zakresie, w jakim przewidywały uogólnione i niezróżnicowane zatrzymywanie.
CMF art. L. 621-10 § akapit pierwszy zdanie drugie
Kodeks pieniężny i finansowy (Francja)
Przepis umożliwiający organom śledczym dostęp do danych o ruchu, uznany za niezgodny z konstytucją Francji i prawem UE w zakresie braku odpowiednich gwarancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy UE dotyczące nadużyć na rynku nie upoważniają do uogólnionego i niezróżnicowanego zatrzymywania danych o ruchu. Uogólnione i niezróżnicowane zatrzymywanie danych o ruchu jest niezgodne z prawem UE (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej w świetle Karty Praw Podstawowych), ponieważ stanowi nadmierną ingerencję w prywatność. Sądy krajowe nie mogą ograniczać w czasie skutków stwierdzenia nieważności przepisów krajowych sprzecznych z prawem UE. Dopuszczalność dowodów uzyskanych na podstawie niezgodnych z prawem UE przepisów podlega prawu krajowemu, z uwzględnieniem zasad równoważności i skuteczności.
Odrzucone argumenty
Przepisy UE dotyczące nadużyć na rynku (art. 12 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2003/6/WE i art. 23 ust. 2 lit. h) rozporządzenia 596/2014) dorozumianie upoważniają do nałożenia obowiązku zatrzymywania danych o ruchu przez operatorów telekomunikacyjnych. Zatrzymywanie danych o ruchu jest niezbędne do skutecznego ścigania nadużyć na rynku i stanowi realizację interesu ogólnego. Sądy krajowe mogą ograniczyć w czasie skutki stwierdzenia nieważności przepisów krajowych, aby uniknąć niepewności prawnej i umożliwić wykorzystanie danych zebranych wcześniej.
Godne uwagi sformułowania
przepisy te nie mogą stanowić podstawy prawnej ogólnego obowiązku zatrzymywania zapisów danych o ruchu nie mogą być uznane za uzasadnione w społeczeństwie demokratycznym nie może ograniczyć w czasie skutków stwierdzenia nieważności
Skład orzekający
K. Lenaerts
prezes
A. Arabadjiev
prezes_izby
A. Prechal
prezes_izby
S. Rodin
prezes_izby
I. Jarukaitis
prezes_izby
I. Ziemele
prezes_izby
T. von Danwitz
sędzia
M. Safjan
sędzia
F. Biltgen
sędzia
P. G. Xuereb
sprawozdawca
N. Piçarra
sędzia
L. S. Rossi
sędzia
A. Kumin
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów UE dotyczących nadużyć na rynku, ochrony danych osobowych, prywatności w łączności elektronicznej oraz możliwości sądów krajowych w zakresie stosowania prawa UE i jego skutków."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej wykładni przepisów UE i ich relacji z prawem krajowym w kontekście zatrzymywania danych telekomunikacyjnych i dochodzeń w sprawach o nadużycia na rynku. Konieczne jest uwzględnienie specyfiki krajowych przepisów proceduralnych przy ocenie dopuszczalności dowodów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy fundamentalnych praw do prywatności i ochrony danych w kontekście walki z przestępczością finansową, co jest tematem aktualnym i budzącym duże zainteresowanie.
“Czy państwo może śledzić Twoje rozmowy, by walczyć z oszustwami? TSUE stawia granice!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI