C-338/21

Trybunał Sprawiedliwości2023-03-30
cjeuazyl_imigracjaochrona międzynarodowa, handel ludźmiWysokatrybunal
ochrona międzynarodowaDublin IIIhandel ludźmiprzekazanieterminyprawo do pobytuskuteczność ochronyautonomia proceduralna

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że choć przepisy UE nie zabraniają zawieszenia wykonania decyzji o przekazaniu w przypadku wniosku o ponowne rozpoznanie decyzji dotyczącej zezwolenia na pobyt dla ofiary handlu ludźmi, to nie mogą one prowadzić do zawieszenia lub przerwania biegu terminu na przekazanie.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów rozporządzenia Dublin III i dyrektywy 2004/81/WE w kontekście wniosku o ponowne rozpoznanie decyzji odmawiającej wydania dokumentu pobytowego ofierze handlu ludźmi. Sąd odsyłający pytał, czy krajowe przepisy pozwalające na zawieszenie wykonania decyzji o przekazaniu i przerwanie biegu terminu na przekazanie są zgodne z prawem UE. Trybunał stwierdził, że choć przepisy UE nie stoją na przeszkodzie zawieszeniu wykonania decyzji o przekazaniu, to nie mogą one wpływać na bieg terminu na przekazanie, który jest kluczowy dla ustalenia odpowiedzialności państwa członkowskiego.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 27 ust. 3 i art. 29 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 (rozporządzenie Dublin III) w sprawie ustalenia państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. Sprawa wyłoniła się z postępowań dotyczących obywateli państw trzecich, którzy złożyli wnioski o ochronę międzynarodową w Niderlandach, a następnie decyzje o ich przekazaniu do Włoch. Osoby te złożyły również wnioski o zezwolenie na pobyt jako ofiary handlu ludźmi. Sąd odsyłający (Raad van State) miał wątpliwości, czy niderlandzkie przepisy, które przyznają skutek zawieszający wnioskowi o ponowne rozpoznanie decyzji odmawiającej wydania dokumentu pobytowego dla ofiary handlu ludźmi, a tym samym zawieszają wykonanie decyzji o przekazaniu, są zgodne z rozporządzeniem Dublin III, w szczególności z terminami na przekazanie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) orzekł, że art. 29 ust. 1 i 2 rozporządzenia Dublin III w związku z art. 27 ust. 3 tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu przewidującemu, iż złożenie wniosku o ponowne rozpoznanie decyzji odmawiającej wydania obywatelowi państwa trzeciego dokumentu pobytowego ze względu na jego status ofiary handlu ludźmi pociąga za sobą zawieszenie wykonania decyzji o przekazaniu wydanej wcześniej w odniesieniu do tego obywatela. Jednakże TSUE podkreślił, że takie zawieszenie wykonania decyzji o przekazaniu nie może pociągać za sobą zawieszenia lub przerwania biegu terminu na przekazanie, ponieważ terminy te są kluczowe dla szybkiego ustalenia odpowiedzialności państwa członkowskiego i zapobiegania nadmiernym opóźnieniom w rozpatrywaniu wniosków o ochronę międzynarodową.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Przepisy rozporządzenia Dublin III nie stoją na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu przewidującemu zawieszenie wykonania decyzji o przekazaniu w takiej sytuacji, ale stoją na przeszkodzie uregulowaniu przewidującemu zawieszenie lub przerwanie biegu terminu na przekazanie.

Uzasadnienie

Trybunał rozróżnił między zawieszeniem wykonania decyzji o przekazaniu a zawieszeniem biegu terminu na przekazanie. Podczas gdy prawo krajowe może przewidywać zawieszenie wykonania decyzji o przekazaniu w celu ochrony ofiar handlu ludźmi (zgodnie z dyrektywą 2004/81/WE i zasadą autonomii proceduralnej), to terminy na przekazanie określone w rozporządzeniu Dublin III są kluczowe dla ustalenia odpowiedzialności państwa członkowskiego i nie mogą być modyfikowane przez prawo krajowe, aby uniknąć zachwiania podziału odpowiedzialności i opóźnień w rozpatrywaniu wniosków o ochronę międzynarodową.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Staatssecretaris van Justitie en Veiligheidorgan_krajowypozwany
S.S.osoba_fizycznawnoszący_odwołanie
N.Z.osoba_fizycznawnoszący_odwołanie
S.S.osoba_fizycznawnoszący_odwołanie
Rząd niderlandzkiinneinterwenient
Rząd niemieckiinneinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (8)

Główne

Rozporządzenie Dublin III art. 27 § 3

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Państwa członkowskie określają w prawie krajowym, że odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie decyzji o przekazaniu daje prawo do pozostania w państwie członkowskim do czasu rozstrzygnięcia, następuje automatyczne zawieszenie przekazania lub istnieje możliwość złożenia wniosku o zawieszenie wykonania decyzji.

Rozporządzenie Dublin III art. 29 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Przekazanie osoby ubiegającej się o azyl jest przeprowadzane tak szybko, jak to jest praktycznie możliwe, a najpóźniej w ciągu sześciu miesięcy od wyrażenia zgody na wniosek o przejęcie lub od ostatecznej decyzji w sprawie odwołania, jeśli ma ono skutek zawieszający.

Rozporządzenie Dublin III art. 29 § 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

W przypadku niedokonania przekazania w terminie sześciu miesięcy, odpowiedzialność zostaje przeniesiona na państwo wnioskujące.

Pomocnicze

Dyrektywa 2004/81/WE art. 1

Dyrektywa Rady 2004/81/WE

Określa warunki przyznawania dokumentów pobytowych obywatelom państw trzecich współpracującym przy zwalczaniu handlu ludźmi lub ułatwiania nielegalnej imigracji.

Dyrektywa 2004/81/WE art. 4

Dyrektywa Rady 2004/81/WE

Nie stanowi przeszkody dla państw członkowskich w przyjmowaniu lub utrzymywaniu przepisów korzystniejszych dla osób objętych dyrektywą.

Dyrektywa 2004/81/WE art. 6 § 1

Dyrektywa Rady 2004/81/WE

Państwa członkowskie zapewniają obywatelom państw trzecich okres na zastanowienie się, umożliwiający im odzyskanie sił i uniknięcie wpływu sprawców.

Dyrektywa 2004/81/WE art. 6 § 2

Dyrektywa Rady 2004/81/WE

W okresie przeznaczonym na zastanowienie się i podczas oczekiwania na decyzję, nie jest możliwe wykonanie nakazu wydalenia.

Karta Praw Podstawowych art. 47

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Gwarantuje prawo do skutecznego środka zaskarżenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przepisy rozporządzenia Dublin III nie stoją na przeszkodzie krajowym regulacjom pozwalającym na zawieszenie wykonania decyzji o przekazaniu w przypadku wniosku o ponowne rozpoznanie decyzji dotyczącej zezwolenia na pobyt dla ofiary handlu ludźmi. Prawo krajowe może przewidywać zawieszenie wykonania decyzji o przekazaniu w celu zapewnienia ochrony ofiarom handlu ludźmi, zgodnie z dyrektywą 2004/81/WE i zasadą autonomii proceduralnej.

Odrzucone argumenty

Krajowe przepisy pozwalające na zawieszenie wykonania decyzji o przekazaniu powinny również prowadzić do zawieszenia lub przerwania biegu terminu na przekazanie.

Godne uwagi sformułowania

nie jest możliwe wykonanie wobec nich nakazu wydalenia nie można zasadniczo utożsamiać sytuacji osoby – wobec której jednocześnie wydano decyzję oddalającą wniosek o wydanie dokumentu pobytowego ze względu na jej status ofiary handlu ludźmi oraz decyzję o przekazaniu – z sytuacją osoby, w odniesieniu do której istnieją poważne powody, by przypuszczać, że jej wydalenie do państwa trzeciego byłoby sprzeczne z zasadą non-refoulement nie można rozszerzyć na taki środek zaskarżenia rozstrzygnięcia przyjętego przez Trybunał w wyrokach [...] w odniesieniu do skutków zawieszenia wykonania decyzji o przekazaniu na podstawie art. 27 ust. 4 tego rozporządzenia prawodawca Unii nie zamierzał zobowiązać wnioskującego państwa członkowskiego do wykonywania we wszystkich przypadkach decyzji o przekazaniu, lecz do ponoszenia przez nie konsekwencji opóźnień w wykonywaniu takich decyzji

Skład orzekający

A. Arabadjiev

prezes izby

K. Lenaerts

prezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego pierwszej izby

L. Bay Larsen

wiceprezes Trybunału, sprawozdawca

A. Kumin

sędzia

I. Ziemele

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów rozporządzenia Dublin III dotyczących terminów przekazania w kontekście ochrony ofiar handlu ludźmi oraz zasady autonomii proceduralnej państw członkowskich."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o ponowne rozpoznanie decyzji dotyczącej zezwolenia na pobyt dla ofiary handlu ludźmi, a nie bezpośrednio wniosku o ochronę międzynarodową.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia ochrony prawnej ofiar handlu ludźmi w kontekście procedur azylowych i terminów przekazania, co ma istotne znaczenie praktyczne dla prawników zajmujących się prawem imigracyjnym i azylowym.

Ochrona ofiar handlu ludźmi kontra terminy w procedurze azylowej: co mówi TSUE?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI