C-338/20

Trybunał orzekł, że doręczenie orzeczenia nakładającego karę pieniężną bez tłumaczenia na zrozumiały język adresata może stanowić podstawę do odmowy jego wykonania w innym państwie członkowskim.

Sprawa dotyczyła wniosku o wykonanie w Polsce kary pieniężnej nałożonej w Niderlandach na D.P. za wykroczenie drogowe. Kluczowym zagadnieniem było to, czy doręczenie orzeczenia w języku niderlandzkim, bez tłumaczenia na polski, narusza prawo do obrony i rzetelnego procesu. Sąd odsyłający zapytał TSUE, czy takie doręczenie upoważnia do odmowy wykonania kary. Trybunał stwierdził, że naruszenie prawa do obrony poprzez brak odpowiedniego tłumaczenia istotnych elementów orzeczenia może być podstawą do odmowy uznania i wykonania kary pieniężnej w innym państwie członkowskim.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w związku z postępowaniem dotyczącym uznania i wykonania w Polsce kary pieniężnej nałożonej na D.P. w Niderlandach za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Kara została nałożona przez Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB) i opiewała na 210 EUR. Kluczowym problemem było to, że orzeczenie zostało doręczone D.P. w języku niderlandzkim, bez tłumaczenia na język polski. D.P. twierdził, że nie zrozumiał pisma i nie był w stanie na nie odpowiedzieć. Sąd odsyłający, powołując się na orzecznictwo ETPC dotyczące prawa do rzetelnego procesu i prawa do obrony, zapytał Trybunał Sprawiedliwości UE, czy doręczenie orzeczenia bez zapewnienia tłumaczenia na język zrozumiały dla adresata upoważnia organ państwa wykonującego do odmowy jego wykonania na podstawie przepisów implementujących art. 20 ust. 3 decyzji ramowej 2005/214/WSiSW. Trybunał przypomniał, że celem decyzji ramowej jest ułatwienie wzajemnego uznawania i wykonywania kar pieniężnych między państwami członkowskimi. Podkreślił jednak, że decyzja ta nie może naruszać praw podstawowych, w tym prawa do rzetelnego procesu i prawa do obrony, które są gwarantowane w art. 6 TUE oraz w Karcie Praw Podstawowych UE. Trybunał stwierdził, że prawo do obrony obejmuje prawo do otrzymania informacji o istocie i przyczynie oskarżenia w języku zrozumiałym dla adresata. W związku z tym, jeśli orzeczenie nakładające karę pieniężną zostało doręczone bez tłumaczenia istotnych elementów (takich jak zarzuty, kwalifikacja prawna, wymierzona kara, środki zaskarżenia i terminy) na język zrozumiały dla adresata, lub bez zapewnienia możliwości uzyskania takiego tłumaczenia, organ państwa wykonującego może odmówić jego wykonania na podstawie art. 20 ust. 3 decyzji ramowej. Weryfikacja, czy adresat rozumie język doręczenia, powinna uwzględniać konkretne okoliczności sprawy. Przed odmową wykonania, organ wykonujący powinien zwrócić się do organu państwa wydającego o dodatkowe informacje.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (10)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy