C-338/17

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2018-07-25
cjeuprawo_pracyochrona pracownikow na wypadek niewyplacalnosci pracodawcyŚredniatrybunal
niewypłacalność pracodawcyochrona pracownikówroszczenia pracowniczefundusz gwarancyjnydyrektywa UEprawo pracyterminyupadłość

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że prawo unijne nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym ograniczającym gwarancje dla pracowników, których stosunek pracy ustał ponad trzy miesiące przed ogłoszeniem upadłości pracodawcy.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2008/94/WE w sprawie ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy. Bułgarska ustawa ograniczała gwarancje dla pracowników, których stosunek pracy ustał na ponad trzy miesiące przed wpisaniem do rejestru handlowego orzeczenia o wszczęciu postępowania upadłościowego. Sąd odsyłający pytał, czy takie ograniczenie jest zgodne z prawem UE. Trybunał uznał, że dyrektywa dopuszcza takie ograniczenia, ponieważ państwa członkowskie mają prawo do ograniczania odpowiedzialności instytucji gwarancyjnych, pod warunkiem zachowania minimalnego poziomu ochrony.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów TFUE, Karty praw podstawowych UE oraz dyrektywy 2008/94/WE w sprawie ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy. Sprawa wyłoniła się z konfliktu między pracownicą a bułgarskim funduszem gwarancyjnym, który odmówił wypłaty roszczeń z tytułu wynagrodzenia, ponieważ stosunek pracy pracownicy ustał na ponad trzy miesiące przed wpisaniem do rejestru handlowego orzeczenia o wszczęciu postępowania upadłościowego wobec pracodawcy. Bułgarska ustawa o ochronie roszczeń pracowników przewidywała takie ograniczenie. Sąd odsyłający (Varhoven administrativen sad) miał wątpliwości co do zgodności tego przepisu z prawem UE, w szczególności z dyrektywą 2008/94/WE, która ma na celu zapewnienie minimalnego poziomu ochrony pracownikom w przypadku niewypłacalności pracodawcy. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując przepisy dyrektywy, w tym art. 3 i 4, stwierdził, że dyrektywa przyznaje państwom członkowskim prawo do ograniczania odpowiedzialności instytucji gwarancyjnych. Ograniczenie to może polegać na ustaleniu okresu, za który wypłacane są roszczenia, przy czym minimalny okres wynosi trzy miesiące. Trybunał uznał, że bułgarskie uregulowanie, które wyłącza z gwarancji roszczenia pracowników, których stosunek pracy ustał wcześniej niż trzy miesiące przed wpisem orzeczenia o upadłości, nie narusza ochrony minimalnej przewidzianej w dyrektywie. W związku z tym, na pierwsze pytanie prejudycjalne, Trybunał odpowiedział, że dyrektywa 2008/94/WE nie stoi na przeszkodzie takiemu przepisowi krajowemu. Pozostałe pytania prejudycjalne stały się bezprzedmiotowe w świetle odpowiedzi na pierwsze pytanie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Tak, dyrektywa 2008/94/WE nie stoi na przeszkodzie takiemu uregulowaniu krajowemu.

Uzasadnienie

Dyrektywa przyznaje państwom członkowskim prawo do ograniczania odpowiedzialności instytucji gwarancyjnych, pod warunkiem zachowania minimalnego poziomu ochrony. Ograniczenie to może polegać na ustaleniu okresu, za który wypłacane są roszczenia, z minimalnym okresem trzech miesięcy. Wyłączenie roszczeń sprzed tego okresu nie narusza ochrony minimalnej, jeśli pracownicy nie mają niezaspokojonych roszczeń z okresu objętego gwarancją.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

nie dotyczy (udzielono odpowiedzi na pytanie prejudycjalne)

Strony

NazwaTypRola
Virginie Marie Gabrielle Guigoosoba_fizycznaskarżący
Fond „Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite”innepozwany
Nacionalen osiguritelen institutorgan_krajowyinterwenient
Rząd bułgarskiorgan_krajowyinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (12)

Główne

TFUE art. 151

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Cel polityki społecznej UE.

TFUE art. 153

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna dyrektywy o ochronie pracowników.

Dyrektywa 2008/94/WE art. 3

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/94/WE

Obowiązek państw członkowskich zapewnienia wypłaty roszczeń pracowniczych przez instytucje gwarancyjne.

Dyrektywa 2008/94/WE art. 4 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/94/WE

Prawo państw członkowskich do ograniczania odpowiedzialności instytucji gwarancyjnych; minimalny okres ochrony (3 miesiące).

Dyrektywa 2008/94/WE art. 4 § 2

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/94/WE

Możliwość ustalenia okresu referencyjnego lub gwarancyjnego; minimalny okres 3 miesięcy, możliwość włączenia do okresu 6 miesięcy lub ograniczenia do 8 tygodni w ramach 18 miesięcy.

Ustawa o ochronie roszczeń pracowników art. 4 § 1

Zakon za garantiranite vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite pri nesastoyatelnost na rabotodatelia

Wyłączenie roszczeń z tytułu wynagrodzenia powstałych wcześniej niż trzy miesiące przed wpisaniem do rejestru handlowego orzeczenia o wszczęciu postępowania upadłościowego.

Ustawa o ochronie roszczeń pracowników art. 6

Zakon za garantiranite vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite pri nesastoyatelnost na rabotodatelia

Określenie dnia powstania prawa do gwarantowanych roszczeń (dzień wpisania orzeczenia o wszczęciu postępowania upadłościowego).

Pomocnicze

Karta art. 20

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Zasada równości i niedyskryminacji.

Dyrektywa 2008/94/WE art. 11

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/94/WE

Dyrektywa 2008/94/WE art. 12

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/94/WE

Możliwość wyłączenia lub ograniczenia odpowiedzialności w przypadku nadużyć lub szczególnych związków między pracownikiem a pracodawcą.

Ustawa o ochronie roszczeń pracowników art. 25

Zakon za garantiranite vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite pri nesastoyatelnost na rabotodatelia

Termin dwóch miesięcy na złożenie wniosku o wypłatę roszczeń gwarantowanych od daty wpisu orzeczenia o wszczęciu postępowania upadłościowego.

Kodeks pracy art. 358 § 1 pkt 3

Kodeks pracy

Trzyletni termin na wniesienie powództwa o zapłatę roszczeń ze sporów pracy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dyrektywa 2008/94/WE przyznaje państwom członkowskim prawo do ograniczania odpowiedzialności instytucji gwarancyjnych. Ograniczenie to może polegać na ustaleniu okresu, za który wypłacane są roszczenia, z minimalnym okresem trzech miesięcy. Wyłączenie roszczeń sprzed tego okresu nie narusza ochrony minimalnej, jeśli pracownicy nie mają niezaspokojonych roszczeń z okresu objętego gwarancją.

Odrzucone argumenty

Bułgarskie przepisy ograniczające gwarancje dla pracowników, których stosunek pracy ustał na ponad trzy miesiące przed upadłością, naruszają prawo UE. Dwumiesięczny termin na zgłoszenie roszczeń jest zbyt krótki i nieproporcjonalny w porównaniu do trzyletniego terminu na dochodzenie roszczeń w prawie krajowym. Różne traktowanie pracowników w zależności od daty ustania stosunku pracy narusza zasadę równości (art. 20 Karty).

Godne uwagi sformułowania

społeczny cel tej dyrektywy polega na zagwarantowaniu wszystkim pracownikom najemnym minimalnego poziomu ochrony dyrektywa 2008/94 przyznaje państwom członkowskim prawo do ograniczania odpowiedzialności taka zawężająca wykładnia nie może skutkować pozbawieniem znaczenia wyraźnie zastrzeżonej dla państw członkowskich możliwości ograniczenia omawianego obowiązku spłaty Wykluczenie pracowników najemnych, których stosunek pracy ustał przed tym okresem, nie narusza bowiem ochrony minimalnej przewidzianej w art. 4 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 2008/94

Skład orzekający

A. Rosas

prezes_izby

C. Toader

sędzia

E. Jarašiūnas

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 3 i 4 Dyrektywy 2008/94/WE w zakresie możliwości ograniczania przez państwa członkowskie gwarancji dla pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy, w szczególności w odniesieniu do okresu, za który roszczenia są gwarantowane."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyfiki bułgarskiego prawa krajowego i jego zgodności z dyrektywą. Może mieć znaczenie dla innych państw członkowskich implementujących dyrektywę, ale wymaga analizy ich przepisów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy i ochrony pracowników, ale jej rozstrzygnięcie jest techniczne i opiera się na interpretacji przepisów dyrektywy, co czyni ją interesującą głównie dla prawników specjalizujących się w prawie pracy i UE.

Czy pracownik może stracić prawo do wynagrodzenia, jeśli jego szef zbankrutuje? TSUE wyjaśnia granice ochrony.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI