C-337/22 P

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2026-02-05
cjeuwlasnosc_intelektualnaznaki_towaroweWysokatrybunal
znak towarowyunijny znak towarowywłasność intelektualnaBrexitprawo krajowesprzeciwEUIPOterytorialnośćokres przejściowy

Podsumowanie

Trybunał uchylił wyrok Sądu, stwierdzając, że prawo do sprzeciwu wobec rejestracji unijnego znaku towarowego na podstawie wcześniejszego prawa krajowego (np. prawa Zjednoczonego Królestwa) wygasa wraz z wygaśnięciem ochrony tego prawa, nawet jeśli miało to miejsce po dacie zgłoszenia unijnego znaku towarowego, a przed wydaniem decyzji w sprawie sprzeciwu.

Sprawa dotyczyła odwołania EUIPO od wyroku Sądu, który stwierdził nieważność decyzji odrzucającej sprzeciw wobec rejestracji unijnego znaku towarowego. Sprzeciw opierał się na wcześniejszych, niezarejestrowanych znakach towarowych chronionych w Zjednoczonym Królestwie. Sąd uznał, że kluczowa jest data zgłoszenia unijnego znaku towarowego, a nie późniejsze wygaśnięcie ochrony znaku krajowego. Trybunał uchylił wyrok Sądu, stwierdzając, że prawo do sprzeciwu wygasa, jeśli wcześniejsze prawo nie jest już chronione w momencie wydawania decyzji przez EUIPO, nawet jeśli wygaśnięcie nastąpiło po dacie zgłoszenia unijnego znaku towarowego, a przed wydaniem decyzji.

Sprawa C-337/22 P dotyczyła odwołania Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) od wyroku Sądu Unii Europejskiej, który stwierdził nieważność decyzji Izby Odwoławczej EUIPO. Sąd uznał, że sprzeciw wobec rejestracji unijnego znaku towarowego, oparty na wcześniejszych niezarejestrowanych znakach towarowych chronionych w Zjednoczonym Królestwie, powinien być rozpatrywany w oparciu o stan prawny z daty zgłoszenia unijnego znaku towarowego. EUIPO argumentowało, że wcześniejsze prawo musi być nadal chronione nie tylko w dacie zgłoszenia, ale także w dacie wydania decyzji przez EUIPO. Trybunał uchylił wyrok Sądu, stwierdzając, że Sąd naruszył prawo, opierając się na założeniu, że ocena względnej podstawy odmowy rejestracji powinna być dokonywana wyłącznie w dacie zgłoszenia. Trybunał podkreślił, że wcześniejsze prawo musi nadal istnieć i być chronione do dnia wydania ostatecznej decyzji przez EUIPO, nawet jeśli jego ochrona wygasła po dacie zgłoszenia unijnego znaku towarowego, a przed wydaniem decyzji. W związku z tym, że prawo do sprzeciwu wygasło, skarga została oddalona, a wyrok Sądu uchylony.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, prawo do sprzeciwu wygasa, jeśli wcześniejsze prawo nie jest już chronione w momencie wydawania decyzji przez EUIPO.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że Sąd naruszył prawo, opierając się na założeniu, że ocena względnej podstawy odmowy rejestracji powinna być dokonywana wyłącznie w dacie zgłoszenia unijnego znaku towarowego. Podkreślono, że wcześniejsze prawo musi nadal istnieć i być chronione do dnia wydania ostatecznej decyzji przez EUIPO, aby sprzeciw mógł zostać uwzględniony. W przeciwnym razie rejestracja unijnego znaku towarowego nie zagraża już podstawowej funkcji wcześniejszego znaku, a tym samym cel postępowania w sprawie sprzeciwu nie jest realizowany.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_odwolanie

Strona wygrywająca

EUIPO

Strony

NazwaTypRola
Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)instytucja_uestrona wnosząca odwołanie
Republika Federalna Niemiecpanstwo_czlonkowskieinterwenient w postępowaniu odwoławczym
International Trademark Association (INTA)inneinterwenient w postępowaniu odwoławczym
Nowhere Co. Ltdspolkastrona skarżąca w pierwszej instancji
Junguo Yeosoba_fizycznastrona w postępowaniu głównym

Przepisy (26)

Główne

Statut TSUE art. 56

Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

TFUE art. 50 § ust. 1 i 3

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Umowa o wystąpieniu art. 126

Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

Umowa o wystąpieniu art. 127

Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

Rozporządzenie nr 40/94 art. 8 § ust. 4

Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 1 § ust. 2

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 8 § ust. 1, 2 i 4

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 9 § ust. 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 41 § ust. 1 i 3

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 42 § ust. 2 i 3

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 46

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Rozporządzenie 2017/1001 art. 1 § ust. 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Rozporządzenie 2017/1001 art. 8 § ust. 1 i 4

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Rozporządzenie 2017/1001 art. 9 § ust. 1 i 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Rozporządzenie 2017/1001 art. 47 § ust. 1 i 5

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Rozporządzenie 2017/1001 art. 51 § ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Rozporządzenie 2017/1001 art. 70 § ust. 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Rozporządzenie 2017/1001 art. 71 § ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Rozporządzenie 2017/1001 art. 139 § ust. 1-3

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 2868/95 art. 19 § ust. 1 i 2

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Rozporządzenie nr 2868/95 art. 20 § ust. 1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Rozporządzenie delegowane (UE) 2018/625 art. 80

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/625 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Rozporządzenie delegowane (UE) 2018/625 art. 82 § ust. 2

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/625 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Karta Praw Podstawowych art. 41

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Karta Praw Podstawowych art. 17 § ust. 2

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Karta Praw Podstawowych art. 52 § ust. 1

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo do sprzeciwu wobec rejestracji unijnego znaku towarowego na podstawie wcześniejszego prawa krajowego wygasa, jeśli ochrona tego prawa wygasła przed wydaniem decyzji przez EUIPO. Po zakończeniu okresu przejściowego, prawa chronione wyłącznie w Zjednoczonym Królestwie nie mogą stanowić podstawy do sprzeciwu wobec rejestracji unijnego znaku towarowego ze względu na zasadę terytorialności. Sąd naruszył prawo, opierając się na założeniu, że ocena podstawy odmowy rejestracji powinna być dokonywana wyłącznie w dacie zgłoszenia unijnego znaku towarowego.

Odrzucone argumenty

Sąd prawidłowo uznał, że kluczowa jest data zgłoszenia unijnego znaku towarowego, a późniejsze wygaśnięcie ochrony znaku krajowego nie ma wpływu na sprzeciw. EUIPO błędnie interpretuje przepisy dotyczące postępowania w sprawie sprzeciwu, wymagając ciągłej ochrony wcześniejszego prawa do dnia wydania decyzji. Zasada dobrej administracji została naruszona przez EUIPO.

Godne uwagi sformułowania

wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej okres przejściowy zasada terytorialności wcześniejsze niezarejestrowane znaki towarowe prawo zakazu używania kolejnego znaku towarowego data zgłoszenia unijnego znaku towarowego data wydania spornej decyzji podstawowa funkcja znaku towarowego

Skład orzekający

M.L. Arastey Sahún

prezes_izby

J. Passer

sędzia

E. Regan

sędzia

D. Gratsias

sprawozdawca

B. Smulders

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja wpływu Brexitu na postępowania dotyczące znaków towarowych, znaczenie ciągłości ochrony prawnej w postępowaniach sprzeciwowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej po Brexicie i powoływania się na prawa krajowe w postępowaniach unijnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii związanych z prawami własności intelektualnej po Brexicie, co jest tematem aktualnym i budzącym zainteresowanie prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.

Brexit a znaki towarowe: Czy prawa z Wielkiej Brytanii nadal chronią w UE po wyjściu z Unii?

Sektor

własność intelektualna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI