C-337/20
Podsumowanie
TSUE orzekł, że dostawca usług płatniczych nie ponosi odpowiedzialności cywilnej na podstawie prawa powszechnego za nieautoryzowane transakcje, jeśli użytkownik nie zgłosi ich w terminie 13 miesięcy, ale poręczyciel może dochodzić swoich praw na gruncie prawa krajowego.
Sprawa dotyczyła interpretacji dyrektywy 2007/64/WE w kontekście odpowiedzialności dostawcy usług płatniczych za nieautoryzowane transakcje. TSUE stwierdził, że użytkownik, który nie zgłosi nieautoryzowanej transakcji w ciągu 13 miesięcy, traci prawo do dochodzenia roszczeń od dostawcy na podstawie prawa UE, w tym prawa powszechnego. Jednakże, poręczyciel użytkownika może nadal dochodzić swoich praw na podstawie prawa krajowego, jeśli dostawca usług płatniczych działał z niedbalstwem.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 58 i 60 dyrektywy 2007/64/WE w sprawie usług płatniczych. Sprawa wywodziła się ze sporu pomiędzy użytkownikami usług płatniczych (DM, LR) a bankiem (CRCAM), gdzie LR, jako poręczyciel, kwestionował odpowiedzialność banku za przelewy dokonane bez autoryzacji spółki GCA. Sąd kasacyjny zapytał, czy art. 58 i 60 dyrektywy wykluczają odpowiedzialność dostawcy usług płatniczych na podstawie prawa powszechnego, jeśli użytkownik nie zgłosił nieautoryzowanej transakcji w terminie 13 miesięcy, oraz czy poręczyciel może powoływać się na tę odpowiedzialność. Trybunał orzekł, że art. 58 i 60 dyrektywy wykluczają możliwość dochodzenia roszczeń przez użytkownika na podstawie prawa powszechnego, jeśli nie dochował on terminu zgłoszenia. Jednakże, TSUE podkreślił, że dyrektywa dotyczy wyłącznie stosunków między użytkownikiem a dostawcą usług płatniczych i nie obejmuje poręczycieli. W związku z tym, poręczyciel może dochodzić swoich praw na podstawie prawa krajowego, jeśli dostawca usług płatniczych działał z niedbalstwem, co nie narusza przepisów dyrektywy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, art. 58 i 60 dyrektywy 2007/64/WE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, by użytkownik usług płatniczych mógł pociągnąć dostawcę tych usług do odpowiedzialności na podstawie systemu odpowiedzialności innego niż przewidziany w tych przepisach, w przypadku gdy użytkownik ten uchybił ciążącemu na nim obowiązkowi zgłoszenia przewidzianemu w art. 58 wspomnianej dyrektywy.
Uzasadnienie
TSUE oparł się na wykładni językowej, kontekstowej i celowościowej przepisów dyrektywy, podkreślając, że stanowi ona pełną harmonizację w zakresie odpowiedzialności za nieautoryzowane transakcje. Termin 13 miesięcy na zgłoszenie jest kluczowy dla pewności prawa i stanowi warunek skorzystania z systemu odpowiedzialności dostawcy. Prawo krajowe nie może przewidywać równoległego systemu odpowiedzialności w tym samym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
poręczyciel (w zakresie prawa krajowego), dostawca usług płatniczych (w zakresie prawa UE)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| DM | osoba_fizyczna | skarżący |
| LR | osoba_fizyczna | skarżący |
| Caisse régionale de Crédit agricole mutuel (CRCAM) – Alpes‑Provence | spolka | pozwany |
| Rząd francuski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 2007/64/WE art. 58
Dyrektywa 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego
Użytkownik usług płatniczych uzyskuje korektę od dostawcy usług płatniczych, wyłącznie jeżeli bez zbędnej zwłoki powiadomi swojego dostawcę usług płatniczych w chwili stwierdzenia wszelkich nieautoryzowanych lub nieprawidłowo wykonanych transakcji płatniczych uprawniających do zgłoszenia roszczeń, i nie później niż w ciągu 13 miesięcy od daty obciążenia rachunku, chyba że dostawca usług płatniczych nie dostarczył lub nie udostępnił informacji o tej transakcji.
Dyrektywa 2007/64/WE art. 60 § 1
Dyrektywa 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego
W przypadku nieautoryzowanej transakcji płatniczej dostawca usług płatniczych płatnika bezzwłocznie dokonywał na jego rzecz zwrotu kwoty, na jaką opiewała nieautoryzowana transakcja płatnicza i, w stosownych przypadkach, przywrócił obciążony rachunek płatniczy do stanu, jaki istniałby, gdyby nie miała miejsca nieautoryzowana transakcja płatnicza. Przepis ten stosuje się z uwzględnieniem art. 58.
code monétaire et financier art. L. 133-18
Kodeks monetarny i finansowy
W przypadku nieautoryzowanej transakcji płatniczej, dostawca usług płatniczych płatnika bezzwłocznie zwraca płatnikowi kwotę nieautoryzowanej transakcji i przywraca obciążony rachunek do stanu, jaki istniałby, gdyby nie miała miejsca nieautoryzowana transakcja płatnicza.
code monétaire et financier art. L. 133-24
Kodeks monetarny i finansowy
Użytkownik usług płatniczych powiadamia swojego dostawcę o nieautoryzowanej lub nieprawidłowo wykonanej transakcji płatniczej nie później niż w terminie 13 miesięcy od dnia obciążenia konta, pod rygorem przedawnienia, chyba że dostawca nie dostarczył informacji o transakcji.
Pomocnicze
Dyrektywa 2007/64/WE art. 86 § 1
Dyrektywa 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego
Państwa członkowskie nie utrzymują ani nie przyjmują, w zakresie, w jakim niniejsza dyrektywa zawiera zharmonizowane przepisy, przepisów innych niż te ustanowione w niniejszej dyrektywie.
k.c. art. 1147
Kodeks cywilny
Dłużnik jest zobowiązany do zapłaty odszkodowania za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania, chyba że wykaże, iż wynika to z przyczyny zewnętrznej, której nie można mu przypisać.
k.c. art. 2313
Kodeks cywilny
Poręczyciel może podnieść wobec wierzyciela wszelkie zarzuty, jakie przysługują dłużnikowi głównemu i są nierozerwalnie związane z długiem, z wyjątkiem zarzutów osobistych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 58 i 60 dyrektywy 2007/64/WE stanowią pełną harmonizację i wykluczają odpowiedzialność dostawcy usług płatniczych na podstawie prawa powszechnego, jeśli użytkownik nie zgłosi nieautoryzowanej transakcji w terminie 13 miesięcy. Dyrektywa 2007/64/WE dotyczy wyłącznie stosunków między użytkownikiem a dostawcą usług płatniczych i nie obejmuje poręczycieli. Poręczyciel może dochodzić swoich praw na podstawie prawa krajowego, jeśli dostawca usług płatniczych działał z niedbalstwem.
Odrzucone argumenty
Użytkownik usług płatniczych powinien mieć możliwość dochodzenia roszczeń od dostawcy na podstawie prawa powszechnego, nawet po upływie terminu zgłoszenia, jeśli dostawca naruszył obowiązki należytej staranności. Poręczyciel powinien być objęty zakresem stosowania dyrektywy 2007/64/WE i móc powoływać się na jej przepisy w celu zakwestionowania kwoty zabezpieczonego długu.
Godne uwagi sformułowania
system odpowiedzialności dostawcy usług płatniczych w przypadku nieautoryzowanej płatności jest uzależniony od zgłoszenia przez użytkownika tych usług temu dostawcy każdej nieautoryzowanej transakcji. przewidziany w art. 60 ust. 1 dyrektywy 2007/64 oraz w jej art. 58 i 59 system odpowiedzialności dostawców usług płatniczych był przedmiotem pełnej harmonizacji, wobec czego państwa członkowskie nie mogą utrzymywać równoległego systemu odpowiedzialności z tytułu tego samego zdarzenia powodującego powstanie zobowiązania. umowa poręczenia jest umową odrębną od umowy wiążącej wierzyciela z dłużnikiem... poręczyciel nie jest objęty pojęciem „użytkownika usług płatniczych”
Skład orzekający
M. Vilaras
prezes izby
N. Piçarra
sędzia
D. Šváby
sędzia
S. Rodin
sędzia
K. Jürimäe
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu stosowania dyrektywy 2007/64/WE, relacji między prawem UE a prawem krajowym w zakresie odpowiedzialności za transakcje płatnicze, oraz praw poręczycieli."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego przed wejściem w życie dyrektywy 2015/2366/UE, choć przepisy są analogiczne. Konieczność analizy konkretnych przepisów prawa krajowego dotyczących poręczenia i odpowiedzialności umownej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa wyjaśnia ważne kwestie dotyczące odpowiedzialności banków za transakcje płatnicze i praw konsumentów, a także pokazuje, jak prawo UE i prawo krajowe mogą współistnieć w specyficznych sytuacjach, takich jak poręczenie.
“Bank odpowiada za nieautoryzowane transakcje, ale tylko przez 13 miesięcy? TSUE wyjaśnia granice odpowiedzialności.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI