C-331/06

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2008-04-03
cjeuprawo_ue_ogolnekoordynacja systemów zabezpieczenia społecznegoWysokatrybunal
emeryturazabezpieczenie społeczneswobodny przepływ pracownikówkoordynacja systemówpaństwo trzecieokresy ubezpieczeniaprawo UE

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że okresy ubezpieczenia w innym państwie członkowskim muszą być uwzględnione przy obliczaniu emerytury, nawet jeśli wnioskodawca zamieszkuje poza Wspólnotą.

Sprawa dotyczyła obywatela brytyjskiego, który pracował i opłacał składki na ubezpieczenie społeczne w Niderlandach i Danii, a następnie zamieszkał w USA. Holenderska instytucja ubezpieczeniowa odmówiła uwzględnienia duńskich składek przy obliczaniu emerytury, argumentując, że wnioskodawca nie zamieszkuje już w państwie członkowskim. Trybunał Sprawiedliwości uznał, że art. 48 rozporządzenia nr 1408/71 należy stosować tak samo, niezależnie od miejsca zamieszkania wnioskodawcy, co oznacza konieczność uwzględnienia okresów ubezpieczenia z innych państw członkowskich.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 48 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego. Sprawa dotyczyła K.D. Chucka, obywatela brytyjskiego, który pracował i opłacał składki na ubezpieczenie społeczne w Niderlandach i Danii, a od 1978 r. zamieszkiwał w Stanach Zjednoczonych. Po osiągnięciu wieku emerytalnego złożył wniosek o emeryturę do holenderskiej instytucji ubezpieczeniowej (SVB). SVB przyznała emeryturę, ale nie uwzględniła okresów ubezpieczenia opłaconych w Danii, ponieważ K.D. Chuck nie zamieszkiwał już w państwie członkowskim. Sąd krajowy (Rechtbank te Amsterdam) zadał pytanie, czy art. 48 rozporządzenia nr 1408/71 należy stosować w ten sam sposób, gdy pracownik w chwili osiągnięcia wieku emerytalnego zamieszkuje poza Wspólnotą. Trybunał Sprawiedliwości, analizując cel rozporządzenia, jakim jest koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego i ułatwienie swobodnego przepływu pracowników, orzekł, że art. 48 ust. 2 rozporządzenia nr 1408/71 zobowiązuje właściwą instytucję ostatniego państwa członkowskiego do uwzględnienia okresów przepracowanych w innym państwie członkowskim, nawet jeśli wnioskodawca zamieszkuje w państwie trzecim. Trybunał podkreślił jednak, że nie nakłada to obowiązku wypłaty emerytury w państwie trzecim, co pozostaje kwestią prawa krajowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, art. 48 ust. 2 rozporządzenia nr 1408/71 zobowiązuje właściwą instytucję ostatniego państwa członkowskiego do uwzględnienia okresów przepracowanych w innym państwie członkowskim, na takich samych warunkach, jak gdyby pracownik ten nadal zamieszkiwał na terytorium Wspólnoty.

Uzasadnienie

Cel rozporządzenia nr 1408/71, jakim jest koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego i ułatwienie swobodnego przepływu pracowników, wymaga, aby okresy ubezpieczenia były sumowane niezależnie od miejsca zamieszkania pracownika w momencie składania wniosku o emeryturę. Artykuł 48 nie uzależnia swojego stosowania od miejsca zamieszkania, a przeniesienie się do państwa trzeciego nie może podważyć prawa do obliczenia emerytury zgodnie z tym przepisem. Prawo wspólnotowe nie nakłada obowiązku wypłaty emerytury w państwie trzecim.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący

Strony

NazwaTypRola
K.D. Chuckosoba_fizycznaskarżący
Raad van Bestuur van de Sociale Verzekeringsbankorgan_krajowypozwany
Rząd niderlandzkiorgan_krajowyinterwenient
Rząd greckiorgan_krajowyinterwenient
Rząd włoskiorgan_krajowyinterwenient
Komisja Wspólnot Europejskichinstytucja_ueinterwenient

Przepisy (7)

Główne

Rozporządzenie 1408/71 art. 48 § 2

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Okresy ubezpieczenia w innych państwach członkowskich muszą być uwzględnione przy obliczaniu emerytury, nawet jeśli wnioskodawca zamieszkuje poza Wspólnotą.

Pomocnicze

Rozporządzenie 1408/71 art. 2

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Rozporządzenie 1408/71 art. 10

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Zakaz klauzul miejsca zamieszkania dotyczy jedynie państw członkowskich.

Rozporządzenie wykonawcze 574/72 art. 36 § 3

Rozporządzenie wykonawcze Rady (EWG) nr 574/72

Przewiduje procedurę składania wniosku o emeryturę przez osoby niemające miejsca zamieszkania w państwie członkowskim.

TWEG art. 51

Traktat EWG

Cel: zapewnienie możliwie pełnej swobody przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty.

AOW art. 6 § 1

Ustawa o powszechnym ubezpieczeniu emerytalnym (Niderlandy)

AOW art. 7

Ustawa o powszechnym ubezpieczeniu emerytalnym (Niderlandy)

Argumenty

Skuteczne argumenty

Cel rozporządzenia nr 1408/71 to koordynacja systemów i swobodny przepływ pracowników. Artykuł 48 nie uzależnia stosowania od miejsca zamieszkania. Przeniesienie się do państwa trzeciego nie może podważyć prawa do obliczenia emerytury. Rozporządzenie wykonawcze przewiduje procedurę dla osób zamieszkujących poza Wspólnotą.

Odrzucone argumenty

SVB argumentowała, że rozporządzenie nr 1408/71 dotyczy tylko przemieszczania się wewnątrz Wspólnoty. SVB twierdziła, że art. 10 pozwala na eksport świadczeń tylko do innego państwa członkowskiego. SVB argumentowała, że prawo wspólnotowe nie przewiduje eksportu świadczeń do państw trzecich.

Godne uwagi sformułowania

rozporządzenie nr 1408/71 zmierza do realizacji celu określonego w art. 51 traktatu EWG poprzez zapobieganie ujemnym skutkom, jakie skorzystanie ze swobody przepływu pracowników mogłoby wywierać na korzystanie ze świadczeń z zabezpieczenia społecznego Regulując sumowanie okresów ubezpieczenia krótszych niż rok ukończonych w systemie określonego państwa członkowskiego z okresami ubezpieczenia ukończonymi w innych państwach członkowskich, art. 48 tego rozporządzenia przyczynia się do gwarantowania pracownikom swobody przemieszczania się między państwami członkowskimi. tenże art. 48, który nie uzależnia zresztą swego stosowania od miejsca zamieszkania pracownika w chwili złożenia wniosku o emeryturę, nie może być rozumiany w ten sposób, że sama zmiana miejsca zamieszkania poprzez przeniesienie się zainteresowanego do państwa trzeciego może podważyć jego prawo do uzyskania obliczenia jego emerytury zgodnie z tym przepisem.

Skład orzekający

C.W.A. Timmermans

prezes izby

L. Bay Larsen

sędzia

K. Schiemann

sędzia

P. Kūris

sprawozdawca

J.C. Bonichot

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie, że okresy ubezpieczenia w państwach członkowskich UE muszą być uwzględnione przy obliczaniu emerytury, nawet jeśli wnioskodawca zamieszkuje poza UE, co jest kluczowe dla pracowników migrujących."

Ograniczenia: Orzeczenie nie nakłada obowiązku wypłaty emerytury w państwie trzecim; kwestie te reguluje prawo krajowe.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy i zabezpieczenia społecznego dla obywateli UE, którzy pracowali w różnych krajach i po zakończeniu kariery zamieszkali poza Wspólnotą. Pokazuje, jak prawo UE chroni prawa pracowników migrujących.

Emerytura poza UE? Twoje składki z Europy nadal się liczą!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI