C-33/07
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że prawo do swobodnego przemieszczania się obywateli UE może być ograniczone, jeśli ich indywidualne zachowanie stanowi rzeczywiste zagrożenie dla porządku publicznego lub bezpieczeństwa, a zastosowane środki są proporcjonalne.
Sprawa dotyczyła obywatela Rumunii, G. Jipy, który został wydalony z Belgii i którego rumuńskie władze chciały zakazać wjazdu do Belgii na 3 lata. Sąd krajowy zapytał TSUE, czy takie ograniczenie jest zgodne z prawem UE. Trybunał wyjaśnił, że prawo do swobodnego przemieszczania się jest podstawowe, ale może być ograniczone ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa, pod warunkiem, że opiera się na indywidualnym zachowaniu osoby i jest proporcjonalne.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 18 Traktatu WE (obecnie TFUE) oraz art. 27 dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii do swobodnego przemieszczania się. Sprawa wywołała rumuński obywatel, G. Jipa, który został wydalony z Belgii z powodu „sytuacji sprzecznej z prawem” i którego rumuńskie władze chciały zakazać wjazdu do Belgii na okres do trzech lat. Sąd krajowy pytał, czy rumuńskie przepisy ograniczające swobodne przemieszczanie się są zgodne z prawem UE, zwłaszcza w kontekście wydalenia z innego państwa członkowskiego. Trybunał przypomniał, że prawo do swobodnego przemieszczania się jest fundamentalne, ale nie jest bezwarunkowe. Ograniczenia mogą być stosowane ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego, ale muszą opierać się wyłącznie na indywidualnym zachowaniu danej osoby, które stanowi rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne zagrożenie dla podstawowych interesów społecznych. Ponadto, środki te muszą być proporcjonalne i nie mogą opierać się na ogólnej prewencji ani na motywach podnoszonych przez inne państwo członkowskie bez własnej oceny. Trybunał stwierdził, że rumuńskie przepisy nie stoją na przeszkodzie ograniczeniu prawa do przemieszczania się, pod warunkiem spełnienia tych rygorystycznych wymogów. Ostateczna ocena, czy te warunki zostały spełnione w konkretnym przypadku G. Jipy, należy do sądu krajowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, pod warunkiem, że indywidualne zachowanie obywatela stanowi rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne zagrożenie dla podstawowych interesów społecznych, a zastosowane środki są proporcjonalne i niezbędne.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że prawo do swobodnego przemieszczania się jest fundamentalne, ale może być ograniczone ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa. Kluczowe jest, aby ograniczenia opierały się na indywidualnym zachowaniu osoby, a nie na ogólnej prewencji czy motywach innych państw członkowskich. Środki muszą być proporcjonalne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ministerul Administraţiei şi Internelor — Direcţia Generală de Paşapoarte Bucureşti | organ_krajowy | wnoszący odwołanie |
| Gheorghe Jipie | osoba_fizyczna | strona w postępowaniu głównym |
| Rząd rumuński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd grecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
TWE art. 18
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
Obywatele Unii mają prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich.
Dyrektywa 2004/38/WE art. 4 § 1
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Obywatele Unii posiadający ważny dowód tożsamości lub paszport mają prawo do opuszczenia terytorium państwa członkowskiego w celu odbycia podróży do innego państwa członkowskiego.
Dyrektywa 2004/38/WE art. 27 § 1
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Państwa członkowskie mogą ograniczyć swobodę przemieszczania się i pobytu obywateli Unii ze względów porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału.
Dyrektywa 2004/38/WE art. 27 § 2
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Środki podjęte ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego muszą być zgodne z zasadą proporcjonalności i opierać się wyłącznie na indywidualnym zachowaniu danej osoby. Wcześniejsza karalność nie może sama w sobie stanowić podstawy do podjęcia takich środków. Indywidualne zachowanie musi stanowić rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne zagrożenie.
Pomocnicze
Ustawa nr 248/2005 art. 38
Ustawa nr 248/2005
Ograniczenia prawa swobodnego przemieszczania się mogą zostać nałożone na okres nieprzekraczający trzech lat w określonych warunkach, m.in. wobec osoby wydalonej na podstawie porozumienia o ponownym przyjmowaniu.
Ustawa nr 248/2005 art. 39
Ustawa nr 248/2005
Decyzja o ograniczeniu prawa wyjazdu w przypadku wydalenia jest wydawana przez sąd na wniosek dyrekcji generalnej ds. paszportów.
Porozumienie o ponownym przyjmowaniu art. 1
Rząd Rumunii zobowiązuje się do ponownego przyjęcia na własne terytorium osób, które nie spełniają lub przestały spełniać przesłanki wjazdu lub pobytu na terytorium Belgii, Luksemburga lub Niderlandów, w przypadkach gdy ustalono lub domniemywa się, że chodzi o obywatela rumuńskiego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo do swobodnego przemieszczania się jest fundamentalne, ale nie bezwarunkowe. Ograniczenia mogą być stosowane ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego. Ograniczenia muszą opierać się na indywidualnym zachowaniu osoby, które stanowi rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne zagrożenie. Środki ograniczające muszą być proporcjonalne i niezbędne do osiągnięcia celu.
Odrzucone argumenty
Automatyczne stosowanie ograniczeń w swobodnym przemieszczaniu się na podstawie wydalenia z innego państwa członkowskiego bez indywidualnej oceny. Uzasadnianie ograniczeń względami ogólnej prewencji lub motywami innych państw członkowskich bez własnej oceny zagrożenia.
Godne uwagi sformułowania
indywidualne zachowanie musi stanowić rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne zagrożenie narażające jeden z podstawowych interesów społecznych środki podjęte ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego muszą być zgodne z zasadą proporcjonalności i opierać się wyłącznie na indywidualnym zachowaniu danej osoby nie są dopuszczalne uzasadnienia, które nie są bezpośrednio związane z danym indywidualnym przypadkiem lub opierają się na względach ogólnej prewencji
Skład orzekający
P. Jann
prezes izby
A. Tizzano
sprawozdawca
A. Borg Barthet
sędzia
M. Ilešič
sędzia
E. Levits
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 18 TWE i art. 27 dyrektywy 2004/38/WE w zakresie ograniczeń swobody przemieszczania się obywateli UE ze względów porządku publicznego i bezpieczeństwa, z naciskiem na wymóg indywidualnej oceny zagrożenia i proporcjonalności środków."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnych przepisów rumuńskich i sytuacji wydalenia, ale zasady są uniwersalne dla całej UE. Konieczność indywidualnej oceny zagrożenia przez państwo członkowskie stosujące ograniczenie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa obywateli UE do swobodnego przemieszczania się i pokazuje, jak prawo UE równoważy to prawo z potrzebą ochrony porządku publicznego i bezpieczeństwa, podkreślając znaczenie indywidualnej oceny zagrożenia.
“Czy wydalenie z jednego kraju UE może oznaczać zakaz wjazdu do innego? TSUE wyjaśnia granice swobody przemieszczania się.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI