C-327/18 PPU

Trybunał orzekł, że samo powiadomienie o zamiarze wystąpienia z UE nie stanowi podstawy do odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania, dopóki państwo to pozostaje członkiem UE.

Sprawa dotyczyła wykonania europejskich nakazów aresztowania wydanych przez Zjednoczone Królestwo wobec osoby przebywającej w Irlandii, w kontekście zbliżającego się Brexitu. Sąd odsyłający pytał, czy powiadomienie o wystąpieniu z UE może stanowić podstawę do odmowy lub zawieszenia wykonania nakazu. Trybunał stwierdził, że samo powiadomienie nie jest wystarczające, a prawo UE i prawa podstawowe nadal obowiązują do momentu faktycznego wystąpienia z Unii. Odmowa wykonania jest możliwa tylko w przypadku istnienia poważnych i sprawdzonych podstaw do ryzyka naruszenia praw osoby ściganej.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez High Court w Irlandii w związku z wykonaniem dwóch europejskich nakazów aresztowania wydanych przez sądy Zjednoczonego Królestwa wobec osoby o inicjałach RO. RO podniósł zarzuty dotyczące zbliżającego się wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej oraz potencjalnego ryzyka nieludzkiego lub poniżającego traktowania w irlandzkich zakładach karnych. Sąd odsyłający, opierając się na orzecznictwie w sprawie Aranyosi i Căldăraru, uznał za konieczne zwrócenie się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami dotyczącymi wykładni art. 50 TUE oraz decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu aresztowania. Głównym pytaniem było, czy samo powiadomienie o zamiarze wystąpienia z UE przez państwo członkowskie może uzasadniać odmowę lub zawieszenie wykonania europejskiego nakazu aresztowania wydanego przez to państwo. Trybunał przypomniał, że prawo Unii, w tym decyzja ramowa, pozostaje w mocy w państwie członkowskim do momentu faktycznego wystąpienia z Unii. Stwierdził, że notyfikacja zamiaru wystąpienia nie jest sama w sobie wystarczającą podstawą do odmowy wykonania nakazu. Wykonanie nakazu może być odmówione lub zawieszone jedynie w wyjątkowych okolicznościach, gdy istnieją poważne i sprawdzone podstawy do uzasadnionego ryzyka naruszenia praw podstawowych lub praw wynikających z decyzji ramowej (np. zasady specjalności, prawa do zaliczenia okresu zatrzymania). Trybunał podkreślił, że Zjednoczone Królestwo, jako strona EKPC, nadal jest zobowiązane do przestrzegania praw podstawowych, niezależnie od członkostwa w UE. Wartość praktyczna orzeczenia polega na wyjaśnieniu, że proces występowania z UE nie powoduje automatycznego zawieszenia współpracy w ramach europejskiego nakazu aresztowania, a decyzje w tej sprawie muszą być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem konkretnych ryzyk.

Zagadnienia prawne (4)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (9)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy