C-322/24
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że właściciel wcześniejszego znaku towarowego może dochodzić unieważnienia późniejszego znaku z powodu złej wiary zgłaszającego, nawet jeśli wcześniej wyznaczył termin na wniesienie powództwa, który minął.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dotyczących znaków towarowych, w szczególności utraty prawa do dochodzenia unieważnienia znaku z powodu tolerowania jego używania przez pięć lat. Sąd odsyłający z Hiszpanii zapytał TSUE, czy właściciel wcześniejszego znaku towarowego, który wyznaczył termin na wniesienie powództwa o unieważnienie późniejszego znaku, a następnie nie wniósł go w tym terminie, może nadal dochodzić unieważnienia z powodu złej wiary zgłaszającego. TSUE orzekł, że zła wiara zgłaszającego jest bezwzględną podstawą unieważnienia, która nie podlega terminowi utraty roszczenia z powodu tolerowania, nawet jeśli właściciel wcześniejszego znaku wiedział o złej wierze, ale nie podjął działań w wyznaczonym terminie.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez hiszpański sąd gospodarczy w związku ze sporem dotyczącym unieważnienia dwóch krajowych znaków towarowych. Powódka, Sánchez Romero Carvajal Jabugo S.A.U. (właścicielka wcześniejszych znaków towarowych), wniosła o unieważnienie późniejszych znaków towarowych należących do Embutidos Monells S.A. z powodu złej wiary zgłaszającego. Pozwana spółka powołała się na utratę roszczenia w wyniku tolerowania używania znaków przez pięć lat. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy właściciel wcześniejszego znaku, który wyznaczył w wezwaniu pozasądowym konkretny termin na wniesienie powództwa o unieważnienie, a następnie go nie dotrzymał, może nadal powoływać się na złą wiarę zgłaszającego. TSUE, analizując art. 9 ust. 1 dyrektywy 2008/95/WE, orzekł, że zła wiara zgłaszającego jest bezwzględną podstawą unieważnienia znaku towarowego i nie podlega terminowi utraty roszczenia z powodu tolerowania. Oznacza to, że nawet jeśli właściciel wcześniejszego znaku wiedział o złej wierze zgłaszającego, ale nie wniósł powództwa w wyznaczonym terminie, nadal może dochodzić unieważnienia późniejszego znaku na tej podstawie. TSUE podkreślił, że celem przepisów jest zapewnienie uczciwej konkurencji i ochrona przed wprowadzaniem konsumentów w błąd, a zła wiara narusza te zasady. W związku z tym, sąd odsyłający został poinformowany, że może rozpatrzyć powództwo o unieważnienie oparte na złej wierze, niezależnie od wcześniejszego wezwania i upływu terminu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, właściciel wcześniejszego znaku towarowego może dochodzić unieważnienia późniejszego znaku z powodu złej wiary zgłaszającego, nawet jeśli wyznaczył termin na wniesienie powództwa, który minął, a termin ten pokrywał się z 5-letnim okresem tolerowania.
Uzasadnienie
Zła wiara zgłaszającego jest bezwzględną podstawą unieważnienia znaku towarowego, która nie podlega terminowi utraty roszczenia z powodu tolerowania. Nawet jeśli właściciel wcześniejszego znaku wiedział o złej wierze, ale nie podjął działań w wyznaczonym terminie, nadal może dochodzić unieważnienia na tej podstawie, ponieważ celem przepisów jest zapewnienie uczciwej konkurencji i ochrona przed wprowadzaniem konsumentów w błąd.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Sánchez Romero Carvajal Jabugo S.A.U. | spolka | skarżący |
| Embutidos Monells S.A. | spolka | pozwany |
| rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Dyrektywa 2008/95/WE art. 9 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych
Utrata roszczenia w wyniku tolerowania nie ma zastosowania, jeśli zgłoszenie późniejszego znaku towarowego dokonano w złej wierze.
Pomocnicze
Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Bezwzględna podstawa unieważnienia znaku towarowego UE w przypadku złej wiary zgłaszającego.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 61 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Utrata roszczenia w wyniku tolerowania używania późniejszego znaku towarowego UE.
Dyrektywa 2015/2436 art. 9 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych
Utrata roszczenia przez wnoszącego o unieważnienie prawa do znaku towarowego w wyniku tolerowania.
Ley 17/2001 art. 51 § 1
Ustawa 17/2001 o znakach towarowych (Hiszpania)
Bezwzględne podstawy unieważnienia rejestracji znaku towarowego, w tym zła wiara zgłaszającego.
Ley 17/2001 art. 52 § 2
Ustawa 17/2001 o znakach towarowych (Hiszpania)
Względne podstawy unieważnienia, w tym utrata roszczenia w wyniku tolerowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zła wiara zgłaszającego jest bezwzględną podstawą unieważnienia znaku towarowego, która nie podlega terminowi utraty roszczenia z powodu tolerowania. Cel przepisów o znakach towarowych to zapewnienie uczciwej konkurencji i ochrona konsumentów przed wprowadzaniem w błąd.
Odrzucone argumenty
Właściciel wcześniejszego znaku towarowego, który wyznaczył termin na wniesienie powództwa o unieważnienie i go nie dotrzymał, utracił prawo do dochodzenia unieważnienia z powodu złej wiary zgłaszającego.
Godne uwagi sformułowania
zła wiara zgłaszającego jest bezwzględną podstawą unieważnienia nie można powołać się wobec właściciela wcześniejszego znaku towarowego na utratę roszczenia w wyniku tolerowania zła wiara właściciela znaku towarowego w momencie dokonywania zgłoszenia tego znaku towarowego do rejestracji szkodzi rozwojowi zdrowej konkurencji
Skład orzekający
S. Rodin
prezes
O. Spineanu-Matei
sprawozdawca
N. Fenger
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących złej wiary w zgłoszeniu znaku towarowego oraz utraty roszczenia z powodu tolerowania."
Ograniczenia: Dotyczy przepisów dyrektywy 2008/95/WE, ale zasady mogą być stosowane analogicznie do innych przepisów dotyczących znaków towarowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa znaków towarowych – wpływu złej wiary na możliwość dochodzenia unieważnienia znaku, nawet po upływie terminów. Jest to istotne dla praktyków prawa własności intelektualnej.
“Zła wiara zgłaszającego znak towarowy unieważnia wszystko? TSUE wyjaśnia granice tolerowania i terminów.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI