C-322/19 i C-385/19
Podsumowanie
Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową, których wniosek został przekazany do innego państwa członkowskiego na mocy rozporządzenia Dublin III, nadal mają prawo dostępu do rynku pracy w państwie członkowskim, w którym złożyły wniosek, do czasu ich faktycznego przekazania.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2013/33 w kontekście osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które przeniosły się do innego państwa członkowskiego UE i tam złożyły wniosek, a następnie otrzymały decyzję o przekazaniu do pierwszego państwa członkowskiego na mocy rozporządzenia Dublin III. Sądy odsyłające pytały, czy takie osoby nadal mają prawo do dostępu do rynku pracy. Trybunał orzekł, że prawo to przysługuje im do momentu faktycznego przekazania, a odmowa dostępu wyłącznie z powodu decyzji o przekazaniu jest niezgodna z prawem UE.
W niniejszym wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpatrzył wnioski prejudycjalne złożone przez irlandzkie sądy dotyczące wykładni art. 15 dyrektywy 2013/33 w sprawie dostępu do rynku pracy dla osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Sprawy dotyczyły obywateli państw trzecich, którzy najpierw udali się do jednego państwa członkowskiego (np. Wielkiej Brytanii), a następnie przenieśli się do Irlandii, gdzie złożyli wniosek o ochronę międzynarodową. Irlandzkie władze podjęły decyzje o przekazaniu tych osób do pierwszego państwa członkowskiego na podstawie rozporządzenia Dublin III. Kluczowe pytanie brzmiało, czy osoby te, wobec których wydano decyzję o przekazaniu, nadal zachowują status 'wnioskodawcy' w rozumieniu dyrektywy 2013/33 i tym samym prawo dostępu do irlandzkiego rynku pracy. Trybunał, analizując definicję 'wnioskodawcy' w dyrektywie 2013/33, stwierdził, że status ten przysługuje osobie do momentu podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie jej wniosku o ochronę międzynarodową. Decyzja o przekazaniu na podstawie rozporządzenia Dublin III nie jest decyzją ostateczną w przedmiocie wniosku o ochronę międzynarodową. W związku z tym, osoby te nadal są 'wnioskodawcami' i przysługuje im prawo dostępu do rynku pracy, zgodnie z art. 15 dyrektywy, do momentu faktycznego przekazania do innego państwa członkowskiego. Trybunał podkreślił, że odmowa dostępu do rynku pracy wyłącznie z powodu decyzji o przekazaniu jest niezgodna z prawem Unii, ponieważ stoi w sprzeczności z celami dyrektywy, takimi jak promowanie samowystarczalności i godności osób ubiegających się o ochronę. Ponadto, Trybunał wyjaśnił, że zwłoka w rozpatrzeniu wniosku wynikająca z braku współpracy wnioskodawcy z organami lub z wniesienia przez niego środka zaskarżenia od decyzji o przekazaniu (które ma skutek zawieszający) nie może być automatycznie przypisywana wnioskodawcy jako podstawa do odmowy dostępu do rynku pracy. Nie można również przypisywać odpowiedzialności za zwłokę osobie, która nie złożyła wniosku w pierwszym państwie wjazdu, gdyż nie ma takiego obowiązku prawnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Tak, osoby te nadal posiadają status 'wnioskodawcy' i przysługuje im prawo dostępu do rynku pracy do momentu faktycznego przekazania do innego państwa członkowskiego.
Uzasadnienie
Definicja 'wnioskodawcy' w dyrektywie 2013/33 obejmuje każdego, kto złożył wniosek o ochronę międzynarodową, w odniesieniu do którego nie została jeszcze podjęta ostateczna decyzja. Decyzja o przekazaniu na podstawie rozporządzenia Dublin III nie jest decyzją ostateczną w przedmiocie wniosku o ochronę międzynarodową. Prawo dostępu do rynku pracy jest częścią warunków przyjmowania i służy promowaniu samowystarczalności i godności wnioskodawców.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
wnioskodawcy (osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.S. | osoba_fizyczna | skarżący |
| M.H.K. | osoba_fizyczna | skarżący |
| R.A.T. | osoba_fizyczna | skarżący |
| D.S. | osoba_fizyczna | skarżący |
| International Protection Appeals Tribunal | organ_krajowy | pozwany |
| Minister for Justice and Equality | organ_krajowy | pozwany |
| Ireland | panstwo_czlonkowskie | pozwany |
| Attorney General | organ_krajowy | pozwany |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 2013/33/UE art. 15 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE
Państwa członkowskie zapewniają wnioskodawcom dostęp do rynku pracy nie później niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku, jeżeli właściwy organ nie podjął jeszcze decyzji w pierwszej instancji, a wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za tę zwłokę.
Dyrektywa 2013/33/UE art. 2 § b
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE
Definicja 'wnioskodawcy' jako obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca, który złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, w odniesieniu do którego nie została jeszcze podjęta ostateczna decyzja.
Dyrektywa 2013/33/UE art. 2 § f
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE
Definicja 'warunków przyjmowania' jako pełnego zestawu środków, które państwa członkowskie przyznają wnioskodawcom.
Rozporządzenie Dublin III art. 3 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Państwa członkowskie rozpatrują każdy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej złożony przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca, który składa wniosek na terytorium jednego z nich. Wniosek jest rozpatrywany przez jedno państwo członkowskie, którym jest państwo, które kryteria wymienione w rozdziale III wskazują jako odpowiedzialne.
Rozporządzenie Dublin III art. 27 § 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Państwa członkowskie określają w swoim prawie krajowym, że odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie decyzji o przekazaniu daje zainteresowanej osobie prawo do pozostania w zainteresowanym państwie członkowskim do czasu rozstrzygnięcia odwołania lub wniosku o ponowne rozpoznanie, lub że następuje automatyczne zawieszenie przekazania.
Pomocnicze
Dyrektywa 2013/32/UE art. 31 § 3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE
Opóźnienie w rozpatrzeniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej można przypisać wnioskodawcy, jeżeli nie wywiązuje się on z obowiązków ciążących na nim na mocy art. 13.
Dyrektywa 2013/32/UE art. 13
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE
Obowiązki wnioskodawców, w tym obowiązek współpracy z właściwymi organami w celu ustalenia tożsamości i innych elementów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową, wobec których wydano decyzję o przekazaniu na podstawie rozporządzenia Dublin III, nadal zachowują status 'wnioskodawcy' w rozumieniu dyrektywy 2013/33. Prawo dostępu do rynku pracy przysługuje tym osobom do momentu faktycznego przekazania do innego państwa członkowskiego. Odmowa dostępu do rynku pracy wyłącznie z powodu decyzji o przekazaniu jest niezgodna z prawem UE. Zwłoka wynikająca z braku współpracy wnioskodawcy z organami może być podstawą do odmowy dostępu do rynku pracy, ale nie zwłoka wynikająca z wniesienia środka zaskarżenia od decyzji o przekazaniu ani z faktu niezłożenia wniosku w pierwszym państwie wjazdu.
Odrzucone argumenty
Osoby, wobec których wydano decyzję o przekazaniu na podstawie rozporządzenia Dublin III, tracą status 'wnioskodawcy' i tym samym prawo do dostępu do rynku pracy. Państwo członkowskie może przypisać wnioskodawcy odpowiedzialność za zwłokę w rozpatrzeniu wniosku, jeśli nie złożył on wniosku w pierwszym państwie wjazdu. Wniesienie przez wnioskodawcę sądowego środka zaskarżenia o skutku zawieszającym od decyzji o przekazaniu stanowi zwłokę, za którą ponosi on odpowiedzialność.
Godne uwagi sformułowania
Decyzja o przekazaniu nie stanowi podjętej ostatecznie decyzji w przedmiocie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. Prawo dostępu do rynku pracy ustaje dopiero w momencie ostatecznego przekazania do wezwanego państwa członkowskiego. Posiadanie pracy w sposób oczywisty przyczynia się do zachowania godności wnioskodawcy. Wykonywanie przez wnioskodawcę przysługującego mu prawa do zaskarżenia wydanej wobec niego decyzji o przekazaniu nie może, jako takie, być przyczyną powstania zwłoki, za którą odpowiedzialność można mu przypisać.
Skład orzekający
J. Richard de la Tour
rzecznik generalny
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dotyczących dostępu do rynku pracy dla osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, w szczególności w kontekście rozporządzenia Dublin III i prawa do skutecznego środka zaskarżenia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które przeniosły się między państwami członkowskimi UE i wobec których wydano decyzję o przekazaniu. Interpretacja przepisów prawa UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu praw osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w UE – dostępu do rynku pracy, co ma istotne implikacje społeczne i prawne. Wykładnia przepisów unijnych w kontekście praktycznych problemów migracyjnych.
“Czy decyzja o deportacji odbiera prawo do pracy? TSUE wyjaśnia kluczowe kwestie dla migrantów w UE.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI