C-317/15

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2017-02-15
cjeuswobody_rynkuprzepływ kapitaluWysokatrybunal
przepływ kapitałupaństwa trzecieograniczeniapodatkiusługi finansowerachunek bankowyklauzula standstillTFUE

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przedłużony termin na określenie zobowiązania podatkowego w przypadku aktywów zagranicznych może być objęty klauzulą standstill z art. 64 ust. 1 TFUE, nawet jeśli dotyczy sytuacji niezwiązanych bezpośrednio z inwestycjami czy usługami finansowymi.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 64 ust. 1 TFUE w kontekście niderlandzkiego przepisu przewidującego wydłużony termin na określenie zobowiązania podatkowego dla aktywów posiadanych za granicą. Sąd odsyłający pytał, czy ten przepis, mający zastosowanie również do sytuacji niezwiązanych z inwestycjami bezpośrednimi czy usługami finansowymi, jest zgodny z prawem UE. Trybunał orzekł, że art. 64 ust. 1 TFUE ma zastosowanie do takich przepisów, nawet jeśli obejmują one szerszy zakres sytuacji niż tylko te wymienione wprost w przepisie, pod warunkiem istnienia związku z przepływem kapitału do lub z państw trzecich.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 64 ust. 1 TFUE, złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (sąd najwyższy Niderlandów). Sprawa dotyczyła sporu podatkowego osoby fizycznej X z niderlandzkim sekretarzem stanu ds. finansów, związanego z decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego za lata 1998-2006. Kluczową kwestią było zastosowanie niderlandzkiego przepisu (art. 16 ust. 4 AWR) przewidującego 12-letni termin na określenie zobowiązania podatkowego w przypadku aktywów posiadanych za granicą, w tym na szwajcarskim rachunku bankowym. X kwestionował zastosowanie tego przepisu, powołując się na swobodę przepływu kapitału. Sąd odsyłający postawił Trybunałowi trzy pytania dotyczące zakresu stosowania art. 64 ust. 1 TFUE, który stanowi wyjątek od zakazu ograniczeń w przepływie kapitału do lub z państw trzecich. Trybunał, analizując przepisy i swoje wcześniejsze orzecznictwo, orzekł, że art. 64 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie do uregulowania krajowego ustanawiającego ograniczenie w przepływach kapitału, nawet jeżeli ograniczenie to ma zastosowanie także w sytuacjach niemających żadnego związku z inwestycjami bezpośrednimi, przedsiębiorczością, świadczeniem usług finansowych lub dopuszczaniem papierów wartościowych na rynki kapitałowe. Ponadto Trybunał stwierdził, że otwarcie rachunku papierów wartościowych przez mieszkańca państwa członkowskiego w instytucji bankowej poza Unią wchodzi w zakres pojęcia przepływów kapitału w związku ze świadczeniem usług finansowych w rozumieniu art. 64 ust. 1 TFUE. Ostatecznie Trybunał uznał, że możliwość stosowania ograniczeń przewidziana w art. 64 ust. 1 TFUE dotyczy także ograniczeń, które nie obowiązują usługodawcy ani nie określają warunków lub sposobu świadczenia usług.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, art. 64 ust. 1 TFUE ma zastosowanie do takiego uregulowania krajowego, nawet jeśli ma ono szerszy zakres zastosowania.

Uzasadnienie

Zakres stosowania art. 64 ust. 1 TFUE zależy od skutku uregulowania krajowego na przepływy kapitału objęte tym przepisem, a nie od jego przedmiotu. Fakt, że uregulowanie może dotyczyć także innych sytuacji, nie wyklucza jego zastosowania do sytuacji objętych art. 64 ust. 1 TFUE. Taka interpretacja jest zgodna z orzecznictwem Trybunału i zapewnia effet utile przepisu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (w zakresie wykładni)

Strony

NazwaTypRola
Xosoba_fizycznaskarżący w postępowaniu głównym
Staatssecretaris van Finaciënorgan_krajowypozwany w postępowaniu głównym
Rząd niderlandzkiinneinterwenient
Rząd niemieckiinneinterwenient
Rząd włoskiinneinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (4)

Główne

TFUE art. 64 § 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Pozwala na stosowanie ograniczeń w przepływie kapitału do lub z państw trzecich, które istniały przed 31 grudnia 1993 r. i dotyczą inwestycji bezpośrednich, związanych z przedsiębiorczością, świadczeniem usług finansowych lub dopuszczaniem papierów wartościowych na rynki kapitałowe.

AWR art. 16 § 4

Algemene Wet inzake Rijksbelastingen (niderlandzki kodeks podatkowy)

Przewiduje 12-letni termin na określenie zobowiązania podatkowego, jeśli zbyt niski podatek został określony w odniesieniu do przedmiotu opodatkowania znajdującego się lub powstałego za granicą.

Pomocnicze

TFUE art. 63

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Ogólny zakaz ograniczeń w przepływie kapitału między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a państwami trzecimi.

Dyrektywa 88/361/EWG art. 1 § 1

Dyrektywa Rady 88/361/EWG

Zgodnie z nią państwa członkowskie znoszą ograniczenia w przepływach kapitału dokonywanych między osobami zamieszkałymi w państwach członkowskich. Klasyfikuje przepływy kapitału zgodnie z nomenklaturą zawartą w załączniku I.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 64 ust. 1 TFUE ma zastosowanie do krajowych przepisów podatkowych, które wprowadzają dłuższy termin na określenie zobowiązania podatkowego dla aktywów zagranicznych, nawet jeśli te przepisy dotyczą również sytuacji niezwiązanych bezpośrednio z inwestycjami czy usługami finansowymi. Otwarcie rachunku papierów wartościowych za granicą jest przepływem kapitału związanym ze świadczeniem usług finansowych. Przepisy krajowe ograniczające przepływ kapitału w związku z usługami finansowymi mogą dotyczyć inwestora, a nie tylko usługodawcy, i nie muszą określać warunków świadczenia usługi.

Godne uwagi sformułowania

Stosowanie art. 64 ust. 1 TFUE zależy zatem nie od przedmiotu uregulowania krajowego zawierającego takie ograniczenia, lecz od jego skutku. Fakt, że uregulowanie to może również stosować się do innych sytuacji, nie może stać na przeszkodzie stosowaniu art. 64 ust. 1 TFUE w okolicznościach, których dotyczy. Decydujące kryterium stosowania art. 64 ust. 1 TFUE dotyczy związku przyczynowo-skutkowego między przepływami kapitału i świadczeniem usług finansowych, a nie podmiotowego zakresu stosowania spornych przepisów krajowych lub ich związku raczej z usługodawcą niż z odbiorcą takich usług.

Skład orzekający

C. Vajda

sprawozdawca, pełniący obowiązki prezesa izby

K. Jürimäe

sędzia

C. Lycourgos

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia art. 64 ust. 1 TFUE w kontekście krajowych przepisów podatkowych dotyczących aktywów zagranicznych oraz zakresu pojęcia przepływu kapitału związanego ze świadczeniem usług finansowych."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy ograniczenia w przepływie kapitału do państw trzecich istniały przed 31 grudnia 1993 r. i mają związek z inwestycjami bezpośrednimi, przedsiębiorczością, usługami finansowymi lub rynkami kapitałowymi.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii wykładni przepisów UE dotyczących przepływu kapitału i podatków, co jest istotne dla prawników i przedsiębiorców. Choć stan faktyczny jest specyficzny, wnioski mają szersze zastosowanie.

Czy polski podatnik ukrywający pieniądze w Szwajcarii może powołać się na przepisy UE?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI