C-316/04

Trybunał Sprawiedliwości UE zinterpretował przepisy przejściowe dyrektyw dotyczących środków ochrony roślin i produktów biobójczych, wyjaśniając uprawnienia państw członkowskich w okresie przejściowym.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów przejściowych dyrektyw 91/414/EWG (środki ochrony roślin) i 98/8/WE (produkty biobójcze). Sąd krajowy zapytał o możliwość stosowania tych przepisów po terminie transpozycji, ich wzajemne znaczenie, istnienie obowiązku standstill oraz zakres przeglądu środków. Trybunał orzekł, że przepisy te nie wprowadzają obowiązku standstill, ale nakładają na państwa członkowskie obowiązek powstrzymania się od działań utrudniających osiągnięcie celów dyrektyw. Wyjaśniono również, że państwa członkowskie nie muszą stosować się do wszystkich wymogów art. 4 i 8 ust. 3 dyrektywy 91/414 przy udzielaniu zezwoleń w okresie przejściowym, a przegląd środków ma specyficzne znaczenie.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów przejściowych dyrektywy 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin oraz dyrektywy 98/8/WE dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych. Sprawa wyłoniła się z postępowania w przedmiocie udzielania zezwoleń na dopuszczenie do obrotu pestycydów w Niderlandach. Sąd krajowy pytał m.in. o możliwość stosowania przepisów przejściowych po upływie terminu transpozycji, o to, czy art. 16 dyrektywy 98/8 ma takie samo znaczenie jak art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414, czy art. 16 ust. 1 dyrektywy 98/8 wprowadza obowiązek standstill oraz jakie są ograniczenia w zmianach przepisów krajowych w okresie przejściowym. Ponadto pytano o zakres przeglądu środków ochrony roślin w rozumieniu art. 8 ust. 3 dyrektywy 91/414. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał wszystkie pytania za dopuszczalne. W odniesieniu do meritum, Trybunał orzekł, że art. 16 ust. 1 dyrektywy 98/8 nie wprowadza obowiązku standstill, jednakże państwa członkowskie w okresie przejściowym powinny powstrzymać się od działań, które mogłyby poważnie utrudnić osiągnięcie rezultatów przewidzianych w dyrektywie. Wyjaśniono, że art. 16 ust. 1 dyrektywy 98/8 ma takie samo znaczenie jak art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414. Stwierdzono również, że przy udzielaniu zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające substancje czynne nie wymienione w załączniku I do dyrektywy 91/414, które znajdowały się w obrocie dwa lata po notyfikacji dyrektywy, państwa członkowskie nie musiały stosować się do postanowień art. 4 lub art. 8 ust. 3 tej dyrektywy. Trybunał podkreślił, że do sądu krajowego należy ocena, czy badanie przewidziane przez niderlandzką ustawę o pestycydach odpowiada wszystkim elementom charakteryzującym przegląd w rozumieniu art. 8 ust. 3 dyrektywy 91/414. Na koniec wskazano, że art. 8 ust. 3 dyrektywy 91/414 zawiera wyłącznie postanowienia dotyczące dostarczania danych przed przeglądem, a nie organizacji i przebiegu samego przeglądu. W kwestii pierwszego pytania dotyczącego bezpośredniej skuteczności przepisów po terminie transpozycji, Trybunał stwierdził, że nie ma potrzeby udzielania odpowiedzi, odsyłając do zasady wykładni prawa krajowego zgodnie z prawem UE.

Zagadnienia prawne (7)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (13)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy