C-315/05

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2006-11-23
cjeuprawo_ue_ogolneochrona_konsumentowWysokatrybunal
etykietowanieśrodki spożywczenapoje alkoholowezawartość alkoholuodpowiedzialność dystrybutoraochrona konsumentaprawo żywnościowedyrektywa 2000/13prawo UE

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące etykietowania napojów alkoholowych nie wykluczają odpowiedzialności dystrybutora za nieścisłości na etykiecie, nawet jeśli produkt pochodzi z innego państwa członkowskiego.

Sprawa dotyczyła odpowiedzialności Lidl Italia za nieprawidłowe oznaczenie zawartości alkoholu na etykiecie napoju "Amaro alle erbe" produkowanego w Niemczech. Lidl Italia twierdziła, że jako dystrybutor nie ponosi odpowiedzialności za etykietę umieszczoną przez producenta. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że dyrektywa 2000/13/WE nie wyklucza możliwości przypisania odpowiedzialności dystrybutorowi, a przepisy krajowe mogą przewidywać taką odpowiedzialność, co przyczynia się do ochrony konsumenta.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 2, 3 i 12 dyrektywy 2000/13/WE w sprawie etykietowania środków spożywczych. Sprawa wywodziła się ze skargi Lidl Italia na decyzję o nałożeniu grzywny administracyjnej za wprowadzenie do obrotu napoju alkoholowego "Amaro alle erbe" z nieprawidłową informacją o zawartości alkoholu na etykiecie. Lidl Italia argumentowała, że obowiązki wynikające z dyrektywy obciążają wyłącznie producentów, a nie dystrybutorów, którzy jedynie wprowadzają produkt do obrotu w niezmienionej postaci. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując przepisy dyrektywy, stwierdził, że nie ma w nich postanowień nakładających obowiązek etykietowania wyłącznie na producenta ani wykluczających odpowiedzialność dystrybutora. Wręcz przeciwnie, przepisy te, w tym art. 3 ust. 1 pkt 7, wskazują również sprzedawcę jako podmiot odpowiedzialny za identyfikację produktu. Celem dyrektywy jest ochrona konsumenta, a przepisy krajowe, które przewidują odpowiedzialność dystrybutora, mogą przyczynić się do realizacji tego celu, nie utrudniając jednocześnie osiągnięcia rezultatów dyrektywy. Trybunał podkreślił, że dyrektywa 85/374 dotycząca odpowiedzialności za produkty wadliwe nie ma zastosowania w tym przypadku, a odpowiedzialność dystrybutora za naruszenie przepisów o etykietowaniu jest kwestią prawa krajowego, pod warunkiem skuteczności, proporcjonalności i odstraszającego charakteru sankcji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Przepisy dyrektywy 2000/13/WE nie nakładają obowiązku etykietowania wyłącznie na producentów i nie wykluczają możliwości przypisania odpowiedzialności dystrybutorowi.

Uzasadnienie

Dyrektywa nie precyzuje, kto jest podmiotem odpowiedzialnym za etykietowanie, ani nie formułuje zasad ustalania tej odpowiedzialności. Analiza systematyki, kontekstu i celów dyrektywy wskazuje, że przepisy krajowe mogą przewidywać odpowiedzialność dystrybutora, co przyczynia się do ochrony konsumenta.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

nie dotyczy (udzielono odpowiedzi na pytanie prejudycjalne)

Strony

NazwaTypRola
Lidl Italia Srlspolkaskarżący
Comune di Arcole (VR)organ_krajowypozwany
Rząd włoskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd hiszpańskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd francuskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd niderlandzkipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Wspólnot Europejskichinstytucja_ueinterwenient

Przepisy (9)

Główne

Dyrektywa 2000/13/WE art. 2 § 1

Dyrektywa 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych

Zakazuje wprowadzania nabywcy w błąd co do właściwości środków spożywczych za pomocą etykietowania.

Dyrektywa 2000/13/WE art. 3 § 1

Dyrektywa 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych

Określa wyczerpujący wykaz informacji obowiązkowych na etykietach, w tym dla napojów alkoholowych (pkt 10 - zawartość alkoholu).

Dyrektywa 2000/13/WE art. 12

Dyrektywa 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych

Odnosi się do zasad oznaczania zawartości alkoholu, odsyłając do dyrektywy 87/250/EWG.

Dekret ustawodawczy nr 109/92 art. 12 § 3

Dekret ustawodawczy nr 109/92 (Włochy)

Określa dopuszczalne odchylenia zawartości alkoholu (0,3% obj.).

Dekret ustawodawczy nr 109/92 art. 18 § 3

Dekret ustawodawczy nr 109/92 (Włochy)

Przewiduje grzywnę administracyjną za naruszenie przepisów o etykietowaniu.

Pomocnicze

Dyrektywa 87/250/EWG art. 3 § 1

Dyrektywa Komisji 87/250/EWG z dnia 15 kwietnia 1987 r. w sprawie oznaczania zawartości alkoholu na etykietach napojów alkoholowych przeznaczonych do sprzedaży konsumentowi końcowemu

Określa dopuszczalne odchylenia zawartości alkoholu (0,3% obj.).

Rozporządzenie 178/2002 art. 17 § 1

Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności

Podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają zgodność z wymogami prawa żywnościowego na wszystkich etapach.

Dyrektywa 85/374/EWG art. 1

Dyrektywa Rady 85/374/EWG z dnia 25 lipca 1985 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących odpowiedzialności za produkty wadliwe

Producent jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną przez wadę produktu. (Nie dotyczy odpowiedzialności za etykietowanie).

Dyrektywa 85/374/EWG art. 3 § 3

Dyrektywa 85/374/EWG

Dostawca jest traktowany jak producent, gdy producenta nie można zidentyfikować.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przepisy dyrektywy 2000/13/WE nie wyłączają odpowiedzialności dystrybutora za naruszenia przepisów o etykietowaniu. Przepisy krajowe przewidujące odpowiedzialność dystrybutora przyczyniają się do ochrony konsumenta i nie utrudniają celów dyrektywy. Prawo krajowe określa warunki odpowiedzialności dystrybutora.

Odrzucone argumenty

Obowiązki wynikające z dyrektywy 2000/13/WE obciążają wyłącznie producentów. Dystrybutor nie może wiedzieć o nieścisłościach na etykiecie i nie może ingerować w produkt ani etykietę. Prawo wspólnotowe ustanawia zasadę wyłącznej odpowiedzialności producenta (na podstawie dyrektywy 85/374/EWG).

Godne uwagi sformułowania

potrzeba informowania i ochrony konsumenta nie sprzeciwiają się przepisom krajowym nie utrudniają w żaden sposób osiągnięcia rezultatów przewidzianych w tej dyrektywie mogą w wyraźny sposób przyczynić się do osiągnięcia wyznaczonego przez tę dyrektywę celu zasadniczo do prawa krajowego należy określenie warunków odpowiedzialności dystrybutora

Skład orzekający

C.W.A. Timmermans

prezes_izby

R. Schintgen

sędzia

P. Kūris

sędzia

J. Makarczyk

sędzia

G. Arestis

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu odpowiedzialności dystrybutorów za naruszenia przepisów o etykietowaniu produktów spożywczych w kontekście prawa UE."

Ograniczenia: Dotyczy głównie sytuacji, gdy przepisy krajowe przewidują odpowiedzialność dystrybutora, a prawo UE nie harmonizuje tej kwestii w sposób wyłączny.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak prawo UE wpływa na odpowiedzialność przedsiębiorców w łańcuchu dostaw, nawet jeśli produkt pochodzi z innego kraju członkowskiego. Jest to istotne dla zrozumienia zasad odpowiedzialności w handlu transgranicznym.

Czy dystrybutor odpowiada za błąd na etykiecie? TSUE wyjaśnia zasady odpowiedzialności w handlu transgranicznym.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI