C-309/14

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2015-09-02
cjeuazyl_imigracjazezwolenia na pobytWysokatrybunal
obywatele państw trzecichrezydenci długoterminowizezwolenie na pobytopłatynieproporcjonalnośćprawo imigracyjneintegracjaTSUE

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że wysokie opłaty za wydanie i odnowienie zezwolenia na pobyt dla obywateli państw trzecich są niezgodne z prawem UE, jeśli stanowią przeszkodę w korzystaniu z praw przyznanych przez dyrektywę o rezydentach długoterminowych.

Sprawa dotyczyła zgodności włoskich przepisów nakładających opłaty od 80 do 200 EUR za wydanie i odnowienie zezwolenia na pobyt dla obywateli państw trzecich z dyrektywą 2003/109/WE. Sąd odsyłający zauważył, że minimalna opłata stanowiła około ośmiokrotność kosztu krajowego dokumentu tożsamości. Trybunał uznał, że takie opłaty, zwłaszcza w połączeniu z innymi kosztami, mogą stanowić nieproporcjonalną przeszkodę w dostępie do statusu rezydenta długoterminowego, naruszając tym samym cel i ducha dyrektywy.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 2003/109/WE dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi. Sprawa wyłoniła się z postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności włoskiego rozporządzenia z 2011 r. w sprawie opłaty za wydanie i odnowienie zezwolenia na pobyt. Opłata ta wynosiła od 80 do 200 EUR, podczas gdy koszt krajowego dokumentu tożsamości wynosił około 10 EUR. Sąd odsyłający powołał się na wcześniejszy wyrok Trybunału (Komisja/Niderlandy, C-508/10), który uznał za niezgodne z dyrektywą przepisy nakładające opłaty stanowiące około siedmiokrotność kosztu krajowego dokumentu tożsamości. Trybunał, analizując sprawę, przypomniał, że celem dyrektywy jest integracja obywateli państw trzecich i że choć państwa członkowskie mogą pobierać opłaty, nie mogą one stanowić przeszkody w realizacji celów dyrektywy. W świetle tego, że włoskie przepisy nakładały opłatę ośmiokrotnie wyższą niż koszt krajowego dokumentu tożsamości, a także biorąc pod uwagę inne opłaty i fakt, że część wpływów z opłat przeznaczana była na finansowanie repatriacji, Trybunał uznał, że opłata ta jest nieproporcjonalna i stanowi przeszkodę w korzystaniu z praw przyznanych przez dyrektywę. W konsekwencji, orzeczono, że dyrektywa stoi na przeszkodzie takim przepisom krajowym.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, dyrektywa 2003/109/WE stoi na przeszkodzie takim przepisom krajowym.

Uzasadnienie

Opłata jest nieproporcjonalna w stosunku do celu dyrektywy i może stanowić przeszkodę w korzystaniu z praw przyznanych przez dyrektywę, zwłaszcza gdy uwzględni się inne powiązane opłaty i przeznaczenie części wpływów na finansowanie repatriacji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący

Strony

NazwaTypRola
Confederazione Generale Italiana del Lavoro (CGIL)inneskarżący
Istituto Nazionale Confederale Assistenza (INCA)inneskarżący
Presidenza del Consiglio dei Ministriorgan_krajowypozwany
Ministero dell’Internoorgan_krajowypozwany
Ministero dell’Economia e delle Finanzeorgan_krajowypozwany
Rząd włoskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd francuskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd polskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (5)

Główne

Dyrektywa 2003/109/WE art. 8 § 2

Dyrektywa Rady 2003/109/WE

Państwa członkowskie wydają rezydentowi długoterminowemu zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE, które jest ważne przez co najmniej pięć lat i podlega automatycznemu odnowieniu.

Dyrektywa 2003/109/WE art. 19 § 2

Dyrektywa Rady 2003/109/WE

Państwa członkowskie wydają rezydentowi długoterminowemu dokument pobytowy, który może być odnawiany, jeżeli spełnione są warunki przewidziane w art. 14, 15 i 16.

Dyrektywa 2003/109/WE

Dyrektywa Rady 2003/109/WE

Zasady dyrektywy nie mogą być naruszane przez środki krajowe, które stanowią przeszkodę w realizacji jej celów lub pozbawiają ją skuteczności.

rozporządzenie ustawodawcze nr 286/1998 art. 5 § 2b

Rozporządzenie ustawodawcze nr 286/1998

Wniosek o wydanie i odnowienie zezwolenia na pobyt wymaga uiszczenia opłaty w określonym zakresie.

Pomocnicze

rozporządzenie ustawodawcze nr 286/1998 art. 14a § 2

Rozporządzenie ustawodawcze nr 286/1998

Fundusz repatriacyjny jest zasilany połową wpływów z opłat za zezwolenia na pobyt.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Opłata za wydanie i odnowienie zezwolenia na pobyt jest nieproporcjonalnie wysoka w stosunku do kosztu krajowego dokumentu tożsamości. Wysoka opłata stanowi przeszkodę w korzystaniu z praw przyznanych przez dyrektywę 2003/109/WE. Część wpływów z opłat przeznaczana jest na finansowanie repatriacji, co nie jest bezpośrednio związane z celem wydawania zezwoleń na pobyt.

Odrzucone argumenty

Opłata jest uzasadniona kosztami administracyjnymi związanymi z weryfikacją warunków uzyskania zezwolenia na pobyt. Państwa członkowskie mają swobodę w ustalaniu wysokości opłat za zezwolenia na pobyt.

Godne uwagi sformułowania

nie mogą stanowić środka utrudniającego wykonywanie prawa pobytu nie mogą być uznawane za wpływające na odnośne warunki nie mogą wykraczać poza to, co jest niezbędne do ich osiągnięcia nie może stanowić przeszkody dla skorzystania z praw przyznanych przez omawianą tu dyrektywę

Skład orzekający

R. Silva de Lapuerta

prezes_izby

J.C. Bonichot

sędzia

A. Arabadjiev

sędzia

J.L. da Cruz Vilaça

sędzia

C. Lycourgos

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "interpretacja zasady proporcjonalności w kontekście opłat za zezwolenia na pobyt dla obywateli państw trzecich w świetle dyrektywy 2003/109/WE."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji opłat za zezwolenia na pobyt, ale może być analogicznie stosowane do innych opłat administracyjnych, jeśli stanowią one nieproporcjonalną przeszkodę w korzystaniu z praw unijnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy praktycznych aspektów imigracji i praw obywateli państw trzecich, co jest tematem aktualnym i budzącym zainteresowanie.

Czy wysokie opłaty za pobyt w UE dyskryminują obcokrajowców? TSUE daje odpowiedź.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI