C-308/19
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że sądy krajowe nie są zobowiązane do stosowania unijnych przepisów o przedawnieniu do krajowych organów ochrony konkurencji, ale muszą zapewnić, by krajowe przepisy o przedawnieniu nie podważały skuteczności prawa konkurencji UE.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów o przedawnieniu w rumuńskim prawie konkurencji w kontekście unijnego prawa konkurencji. Sąd krajowy pytał, czy sądy krajowe muszą stosować unijne przepisy o przedawnieniu do krajowych organów ochrony konkurencji oraz czy rumuńskie przepisy, które uznają decyzję o wszczęciu dochodzenia za ostatnie działanie przerywające bieg terminu przedawnienia, są zgodne z zasadą skuteczności prawa UE. Trybunał stwierdził, że sądy krajowe nie są zobowiązane do stosowania unijnych przepisów o przedawnieniu, ale muszą zapewnić, aby krajowe przepisy o przedawnieniu nie podważały skuteczności prawa konkurencji UE, co może oznaczać konieczność wykładni zgodnej lub odstąpienia od stosowania przepisów krajowych, jeśli stwarzają one systemowe ryzyko bezkarności.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 4 ust. 3 TUE, art. 101 TFUE oraz art. 25 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003. Sprawa wyłoniła się z postępowania między rumuńskim organem ochrony konkurencji a spółką Whiteland Import Export SRL, dotyczącym nałożenia grzywny za naruszenie przepisów prawa konkurencji. Kluczowym zagadnieniem było ustalenie, czy rumuńskie przepisy dotyczące przedawnienia prawa organu ochrony konkurencji do nakładania sankcji są zgodne z prawem Unii, w szczególności z zasadą skuteczności. Sąd krajowy pytał, czy sądy krajowe mają obowiązek stosowania art. 25 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003 do przedawnienia uprawnień krajowych organów ochrony konkurencji oraz czy rumuńskie przepisy, które uznają decyzję o wszczęciu dochodzenia za ostatnie działanie przerywające bieg terminu przedawnienia, są zgodne z zasadą skuteczności. Trybunał orzekł, że sądy krajowe nie są zobowiązane do stosowania art. 25 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003, ponieważ przepis ten odnosi się wyłącznie do uprawnień Komisji Europejskiej. Jednakże, Trybunał podkreślił, że państwa członkowskie muszą zapewnić, aby ich krajowe przepisy o przedawnieniu nie podważały skutecznego stosowania art. 101 i 102 TFUE. W przypadku, gdy ścisła wykładnia krajowych przepisów o przedawnieniu prowadzi do systemowego ryzyka bezkarności za naruszenia prawa konkurencji, sądy krajowe powinny dokonać wykładni zgodnej z prawem Unii lub, w razie potrzeby, odstąpić od stosowania tych przepisów. Ostateczne ustalenie, czy istnieje takie ryzyko, należy do sądu krajowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sądy krajowe nie mają obowiązku stosowania art. 25 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003, ponieważ przepis ten odnosi się wyłącznie do uprawnień Komisji Europejskiej.
Uzasadnienie
Artykuł 25 ust. 1 rozporządzenia nr 1/2003 odnosi się wyłącznie do uprawnień Komisji. Kontekst i cel przepisu nie wskazują na jego zastosowanie do krajowych organów ochrony konkurencji. W zdecentralizowanym systemie stosowania prawa konkurencji UE, określenie przepisów regulujących przedawnienie należy do państw członkowskich.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
sąd odsyłający (udzielono odpowiedzi na pytania)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Consiliul Concurenței | organ_krajowy | pozwany w postępowaniu głównym |
| Whiteland Import Export SRL | spolka | skarżący w postępowaniu głównym |
| rząd rumuński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd luksemburski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
| Autorité de surveillance AELE | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
TFUE art. 4
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Obowiązek państw członkowskich niepodważania pełnego i jednolitego stosowania prawa Unii.
TFUE art. 101
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Zakaz porozumień antykonkurencyjnych.
TUE art. 4 § 3
Traktat o Unii Europejskiej
Zasada lojalnej współpracy.
Ustawa o konkurencji art. 61 § 1
Legea concurenței nr. 21/1996
Terminy przedawnienia prawa organu ochrony konkurencji do nałożenia sankcji administracyjnych.
Ustawa o konkurencji art. 62
Legea concurenței nr. 21/1996
Działania przerywające bieg terminów przedawnienia.
Znowelizowana ustawa o konkurencji art. 64
Legea concurenței nr. 21/1996
Przepisy dotyczące przerwania biegu terminów przedawnienia po nowelizacji.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 1/2003 art. 25 § 3
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003
Przepis dotyczący przerwania biegu terminu przedawnienia przez działania Komisji lub organu ochrony konkurencji państwa członkowskiego w sprawach naruszeń prawa konkurencji UE. Trybunał stwierdził, że nie ma zastosowania do krajowych organów ochrony konkurencji w zakresie przedawnienia ich uprawnień.
Rozporządzenie nr 1/2003 art. 35 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003
Obowiązek państw członkowskich wyznaczenia organów ochrony konkurencji odpowiedzialnych za stosowanie art. 101 i 102 TFUE.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sądy krajowe nie są zobowiązane do stosowania unijnych przepisów o przedawnieniu do krajowych organów ochrony konkurencji. Krajowe przepisy o przedawnieniu muszą być interpretowane w sposób zapewniający skuteczność prawa konkurencji UE. Ścisła wykładnia krajowych przepisów o przedawnieniu, która prowadzi do systemowego ryzyka bezkarności, jest niezgodna z zasadą skuteczności.
Odrzucone argumenty
Sądy krajowe mają obowiązek stosowania art. 25 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003 do przedawnienia uprawnień krajowych organów ochrony konkurencji.
Godne uwagi sformułowania
zasada skuteczności wykładnia zgodna systemowe ryzyko bezkarności pełna skuteczność prawa Unii nie mogą podważać skutecznego stosowania art. 101 i 102 TFUE
Skład orzekający
A. Arabadjiev
prezes izby
K. Lenaerts
prezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego drugiej izby
A. Kumin
sędzia
T. von Danwitz
sędzia
P.G. Xuereb
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady skuteczności prawa UE w kontekście krajowych przepisów o przedawnieniu w sprawach konkurencji. Obowiązki sądów krajowych w zakresie zapewnienia skuteczności prawa UE."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której krajowe przepisy o przedawnieniu mogą podważać skuteczność prawa konkurencji UE. Konieczne jest indywidualne badanie przez sąd krajowy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia praktycznego dla organów ochrony konkurencji i przedsiębiorców – jak przepisy o przedawnieniu wpływają na możliwość nakładania sankcji. Wykładnia zasady skuteczności prawa UE ma szerokie zastosowanie.
“Czy przedawnienie może oznaczać bezkarność za naruszenie konkurencji? TSUE wyjaśnia granice prawa krajowego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI