C-307/09 do C-309/09

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2011-02-10
cjeuswobody_rynkuswobodny przeplyw pracownikowWysokatrybunal
delegowanie pracownikówswoboda świadczenia usługpozwolenie na pracęśrodki przejścioweakt o przystąpieniuprawo pracyrynek pracy

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że przepisy krajowe wymagające pozwolenia na pracę dla delegowanych pracowników z Polski w okresie przejściowym po przystąpieniu do UE są zgodne z prawem UE, a wynajmowanie siły roboczej stanowi usługę podlegającą tym regulacjom.

Sprawa dotyczyła zgodności niderlandzkich przepisów wymagających pozwolenia na pracę dla pracowników delegowanych z Polski z prawem UE, w szczególności z zasadą swobody świadczenia usług. Spółki polskie zostały ukarane grzywnami za delegowanie pracowników bez pozwoleń. Trybunał rozstrzygnął, że w okresie przejściowym po przystąpieniu Polski do UE, państwa członkowskie mogły stosować środki krajowe regulujące dostęp do rynku pracy, w tym wymóg pozwolenia na pracę dla wynajmowanej siły roboczej, co było zgodne z art. 56 i 57 TFUE.

Sprawa C-307/09 do C-309/09 dotyczyła wykładni art. 56 i 57 TFUE oraz art. 1 ust. 3 lit. c) dyrektywy 96/71/WE w kontekście niderlandzkich przepisów wymagających pozwolenia na pracę dla pracowników delegowanych z Polski. Spółki polskie (Vicoplus, BAM Vermeer, Olbek) zostały ukarane grzywnami za delegowanie pracowników do Niderlandów bez uzyskania pozwolenia na pracę, co było interpretowane jako wynajmowanie siły roboczej. Sąd odsyłający pytał, czy takie przepisy są zgodne z prawem UE, biorąc pod uwagę środki przejściowe przewidziane w akcie o przystąpieniu Polski do UE. Trybunał uznał, że przepisy te były zgodne z art. 56 i 57 TFUE, ponieważ w okresie przejściowym po przystąpieniu Polski do UE, państwa członkowskie mogły stosować środki krajowe regulujące dostęp do ich rynków pracy, w tym wymóg pozwolenia na pracę dla wynajmowanej siły roboczej. Trybunał wyjaśnił również kryteria uznania danej działalności za delegowanie pracowników w rozumieniu art. 1 ust. 3 lit. c) dyrektywy 96/71, wskazując, że kluczowe jest, aby delegowanie samo w sobie stanowiło przedmiot usługi, a pracownik działał pod kontrolą i kierownictwem przedsiębiorstwa korzystającego z usług.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, są zgodne, ponieważ w okresie przejściowym państwa członkowskie mogły stosować środki krajowe regulujące dostęp do rynku pracy, a wynajmowanie siły roboczej wchodziło w zakres tych środków.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że środki przejściowe przewidziane w akcie o przystąpieniu Polski do UE pozwalały państwom członkowskim na utrzymanie krajowych regulacji dotyczących dostępu do rynku pracy, w tym wymogu pozwolenia na pracę dla wynajmowanej siły roboczej. Działalność ta, mimo że stanowi usługę, ma bezpośredni wpływ na rynek pracy i może być regulowana w celu zapobiegania zakłóceniom.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

państwo członkowskie (Niderlandy)

Strony

NazwaTypRola
Vicoplus SC PUHspolkaskarżący
BAM Vermeer Contracting sp. z o.o.spolkaskarżący
Olbek Industrial Services sp. z o.o.spolkaskarżący
Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheidorgan_krajowypozwany
Rząd niderlandzkipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd czeskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd duńskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd niemieckipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd austriackipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd polskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (8)

Główne

TFUE art. 56

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Dotyczy zakazu ograniczeń w swobodzie świadczenia usług.

TFUE art. 57

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Definicja usług w prawie UE.

Dyrektywa 96/71/WE art. 1 ust. 3 lit. c)

Dyrektywa 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

Definicja delegowania pracowników w przypadku przedsiębiorstw pracy tymczasowej lub agencji wynajmujących personel.

Akt o przystąpieniu z 2003 r. art. Załącznik XII, Rozdział 2, ust. 2

Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej

Środki przejściowe dotyczące dostępu obywateli polskich do rynków pracy państw członkowskich.

Wav art. 2 ust. 1

Ustawa o zatrudnieniu cudzoziemców

Obowiązek uzyskania pozwolenia na pracę dla cudzoziemców w Niderlandach.

Rozporządzenie wykonawcze art. 1e ust. 1 lit. c)

Rozporządzenie wykonawcze do Wav

Wyłączenie obowiązku pozwolenia na pracę w przypadku transgranicznego świadczenia usług, z wyjątkiem wynajmowania siły roboczej.

Pomocnicze

Rozporządzenie 1612/68 art. art. 1–6

Rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 Rady

Przepisy dotyczące swobodnego przepływu pracowników, których stosowanie było tymczasowo ograniczone.

Dyrektywa 91/383/EWG art. 1 pkt 2

Dyrektywa Rady 91/383/EWG

Dotyczy pracowników w czasowym stosunku pracy, przydzielonych do pracy pod kontrolą przedsiębiorstwa korzystającego z usług.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Środki przejściowe po przystąpieniu Polski do UE pozwalały na utrzymanie krajowych regulacji dotyczących dostępu do rynku pracy. Wynajmowanie siły roboczej, mimo że stanowi usługę, ma bezpośredni wpływ na rynek pracy i może być regulowane. Wyłączenie wynajmowania siły roboczej z zakresu środków przejściowych pozbawiłoby te przepisy skuteczności.

Odrzucone argumenty

Niderlandzkie przepisy dotyczące pozwolenia na pracę naruszają swobodę świadczenia usług (art. 56 TFUE).

Godne uwagi sformułowania

delegowanie pracowników w rozumieniu art. 1 ust. 3 lit. c) dyrektywy 96/71 wynajmowanie siły roboczej środki przejściowe poważne zakłócenia na rynku pracy bezpośredni wpływ na stosunki na rynku zatrudnienia

Skład orzekający

J.N. Cunha Rodrigues

prezes izby

A. Arabadjiev

sędzia

A. Rosas

sędzia

U. Lõhmus

sprawozdawca

A. Ó Caoimh

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja środków przejściowych po rozszerzeniu UE, zasady swobody świadczenia usług w kontekście delegowania pracowników i wynajmowania siły roboczej."

Ograniczenia: Dotyczy okresu przejściowego po przystąpieniu Polski do UE (do 2007 r. w tym przypadku). Obecnie przepisy dotyczące swobodnego przepływu pracowników są inne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa wyjaśnia złożone kwestie dotyczące swobody świadczenia usług i środków przejściowych po rozszerzeniu UE, co jest istotne dla zrozumienia ewolucji prawa UE w tym obszarze.

Czy polscy pracownicy potrzebowali pozwolenia na pracę w Holandii po wejściu do UE? TSUE wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI