Orzeczenie · 2024-10-17

C-302/23

Sąd
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Data
2024-10-17
cjeuprawo_ue_ogolneidentyfikacja elektroniczna i usługi zaufaniaWysokatrybunal
eIDASpodpis elektronicznypodpis zaufanypostępowanie sądoweprawo procesowe cywilnesystem teleinformatycznyTSUEwykładnia prawa UE

Podsumowanie

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach w związku ze sprawą Marka Jarockiego przeciwko C.J. Dotyczył on wykładni przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania (eIDAS). Sąd polski miał wątpliwości, czy może odrzucić wniosek o nadanie klauzuli wykonalności, podpisany podpisem zaufanym i wysłany drogą elektroniczną, jeśli polskie przepisy wymagają wnoszenia takich pism wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego sądu, a sąd ten takim systemem nie dysponuje. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, analizując art. 2 ust. 1 i 3 oraz art. 25 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 910/2014, orzekł, że przepisy te nie stoją na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które dopuszcza wnoszenie pism procesowych drogą elektroniczną i podpisanych elektronicznie tylko wtedy, gdy sąd dysponuje odpowiednim systemem informatycznym, a pismo jest wnoszone za jego pośrednictwem. Trybunał podkreślił, że rozporządzenie eIDAS nie narzuca państwom członkowskim obowiązku przyjmowania pism podpisanych elektronicznie w dowolny sposób, a jedynie ustanawia zasadę, że podpisowi elektronicznemu nie można odmawiać skutku prawnego ani dopuszczalności jako dowodu wyłącznie z powodu jego elektronicznej formy lub niespełnienia wymogów kwalifikowanego podpisu. Jednakże, państwa członkowskie zachowują swobodę w zakresie wymogów formalnych dotyczących składania pism procesowych do sądów.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Potwierdzenie dopuszczalności krajowych regulacji dotyczących wnoszenia pism procesowych drogą elektroniczną, nawet jeśli nie przewidują one powszechnego stosowania podpisów elektronicznych w sytuacji braku odpowiedniej infrastruktury sądowej.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, gdy polskie prawo wymaga stosowania dedykowanych systemów teleinformatycznych, a sąd ich nie posiada. Nie przesądza o dopuszczalności odrzucania pism podpisanych elektronicznie w innych okolicznościach.

Zagadnienia prawne (3)

Czy przepisy rozporządzenia nr 910/2014 (eIDAS) dotyczące podpisów elektronicznych stoją na przeszkodzie krajowemu uregulowaniu, które dopuszcza wnoszenie pism procesowych drogą elektroniczną i podpisanych elektronicznie tylko wtedy, gdy sąd dysponuje odpowiednim systemem informatycznym, a pismo jest wnoszone za jego pośrednictwem?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepisy te nie stoją na przeszkodzie takiemu uregulowaniu krajowemu.

Uzasadnienie

Rozporządzenie eIDAS ustanawia zasadę, że podpisowi elektronicznemu nie można odmawiać skutku prawnego ani dopuszczalności jako dowodu wyłącznie z powodu jego elektronicznej formy lub niespełnienia wymogów kwalifikowanego podpisu. Jednakże, nie ogranicza to swobody państw członkowskich w zakresie wymogów formalnych dotyczących składania pism procesowych do sądów, pod warunkiem, że nie dyskryminują one podpisów elektronicznych.

Czy zakres stosowania rozporządzenia nr 910/2014 (eIDAS) w zakresie podpisów elektronicznych zależy od notyfikacji systemu identyfikacji elektronicznej przez państwo członkowskie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, notyfikacja systemu identyfikacji elektronicznej jest warunkiem wzajemnego uznawania środków identyfikacji elektronicznej w transgranicznym stosowaniu, ale nie wpływa na stosowanie przepisów rozporządzenia dotyczących podpisów elektronicznych.

Uzasadnienie

Rozporządzenie eIDAS ma dwojaki zakres stosowania: do notyfikowanych systemów identyfikacji elektronicznej oraz do wszystkich dostawców usług zaufania. Przepisy dotyczące podpisów elektronicznych (w tym art. 25) należą do zakresu stosowania usług zaufania i nie są uzależnione od notyfikacji systemów identyfikacji elektronicznej.

Czy podpis zaufany, o którym mowa w polskiej ustawie o informatyzacji, jest kwalifikowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu rozporządzenia nr 910/2014?

Odpowiedź sądu

Nie, podpis zaufany, o którym mowa w polskiej ustawie, nie jest kwalifikowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 12 rozporządzenia nr 910/2014, lecz zwykłym podpisem elektronicznym zdefiniowanym w art. 3 pkt 10.

Uzasadnienie

Analiza definicji z rozporządzenia nr 910/2014 i polskiej ustawy o informatyzacji wskazuje, że podpis zaufany nie spełnia wymogów kwalifikowanego podpisu elektronicznego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odpowiedz na pytanie
Strona wygrywająca
sąd odsyłający (potwierdzenie dopuszczalności krajowych regulacji)

Strony

NazwaTypRola
Marek Jarockiosoba_fizycznawnoszący odwołanie
C.J.osoba_fizycznapozwany
Rząd polskiorgan_krajowyinterwenient
Rząd czeskiorgan_krajowyinterwenient
Rząd francuskiorgan_krajowyinterwenient
Rząd włoskiorgan_krajowyinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (12)

Główne

Rozporządzenie nr 910/2014 art. 2 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014

Ma zastosowanie do systemów identyfikacji elektronicznej, które zostały notyfikowane przez państwo członkowskie, oraz do dostawców usług zaufania mających siedzibę w Unii. Nie ma wpływu na prawo krajowe lub unijne związane z zawieraniem i ważnością umów lub innych zobowiązań prawnych lub proceduralnych, dotyczące ich formy.

Rozporządzenie nr 910/2014 art. 2 § 3

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014

Nie ma wpływu na prawo krajowe lub unijne związane z zawieraniem i ważnością umów lub innych zobowiązań prawnych lub proceduralnych, dotyczące ich formy.

Rozporządzenie nr 910/2014 art. 25 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014

Podpisowi elektronicznemu nie można odmówić skutku prawnego ani dopuszczalności jako dowodu w postępowaniu sądowym wyłącznie z tego powodu, że podpis ten ma postać elektroniczną lub że nie spełnia wymogów dla kwalifikowanych podpisów elektronicznych.

Rozporządzenie nr 910/2014 art. 25 § 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014

Kwalifikowany podpis elektroniczny ma skutek prawny równoważny podpisowi własnoręcznemu.

k.p.c. art. 125 § § 2 ust. 1

Ustawa – Kodeks postępowania cywilnego

Wnoszenie pism procesowych wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, jeśli przepis szczególny tak stanowi albo dokonano wyboru.

k.p.c. art. 125 § § 2 ust. 1a

Ustawa – Kodeks postępowania cywilnego

Dopuszczalność wnoszenia pism procesowych za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, jeżeli z przyczyn technicznych leżących po stronie sądu jest to możliwe.

k.p.c. art. 126 § § 1 pkt 6

Ustawa – Kodeks postępowania cywilnego

Każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

k.p.c. art. 126 § § 5

Ustawa – Kodeks postępowania cywilnego

Pismo procesowe wniesione za pośrednictwem systemu teleinformatycznego opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 910/2014 art. 3 § 10

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014

Definicja podpisu elektronicznego.

Rozporządzenie nr 910/2014 art. 3 § 12

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014

Definicja kwalifikowanego podpisu elektronicznego.

Rozporządzenie nr 910/2014 art. 9 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014

Notyfikacja systemu identyfikacji elektronicznej przez państwo członkowskie.

ustawa o informatyzacji art. 3 § pkt 14a

Ustawa z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne

Definicja podpisu zaufanego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rozporządzenie nr 910/2014 nie narzuca państwom członkowskim obowiązku przyjmowania pism procesowych podpisanych elektronicznie w sposób inny niż przewidziany w ich prawie krajowym, jeśli nie dysponują one odpowiednim systemem informatycznym. • Art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 910/2014 zakazuje odmawiania skutku prawnego podpisowi elektronicznemu wyłącznie z powodu jego formy elektronicznej lub niespełnienia wymogów kwalifikowanego podpisu, ale nie nakazuje jego przyjęcia w każdym przypadku. • Państwa członkowskie zachowują swobodę w zakresie wymogów formalnych dotyczących składania pism procesowych do sądów.

Odrzucone argumenty

Interpretacja art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 910/2014 w świetle celu zwiększenia zaufania do transakcji elektronicznych powinna prowadzić do obowiązku przyjęcia przez sądy pism podpisanych elektronicznie na zasadzie niedyskryminacji. • Brak notyfikacji systemu identyfikacji elektronicznej przez Polskę powinien wykluczać stosowanie przepisów rozporządzenia nr 910/2014 w tej sprawie.

Godne uwagi sformułowania

podpisowi elektronicznemu nie można odmówić skutku prawnego ani dopuszczalności jako dowodu w postępowaniu sądowym wyłącznie z tego powodu, że podpis ten ma postać elektroniczną lub że nie spełnia wymogów dla kwalifikowanych podpisów elektronicznych • nie ogranicza to przysługującej państwom członkowskim swobody wyboru w zakresie wymogów formalnych • rozporządzenie nr 910/2014 pozostaje bez wpływu na formalności proceduralne takie jak te, które określają w prawie krajowym szczegółowe zasady składania pism procesowych do sądu

Skład orzekający

D. Gratsias

prezes izby

I. Jarukaitis

sprawozdawca

Z. Csehi

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie dopuszczalności krajowych regulacji dotyczących wnoszenia pism procesowych drogą elektroniczną, nawet jeśli nie przewidują one powszechnego stosowania podpisów elektronicznych w sytuacji braku odpowiedniej infrastruktury sądowej."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, gdy polskie prawo wymaga stosowania dedykowanych systemów teleinformatycznych, a sąd ich nie posiada. Nie przesądza o dopuszczalności odrzucania pism podpisanych elektronicznie w innych okolicznościach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy praktycznego zastosowania prawa UE w codziennej pracy sądów i prawników, a także kwestii cyfryzacji wymiaru sprawiedliwości. Jest to istotne dla zrozumienia granic stosowania podpisów elektronicznych w postępowaniu sądowym.

Czy Twój podpis elektroniczny jest ważny w sądzie? TSUE wyjaśnia polskie zasady!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy