C-3/10
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości uznał pierwsze dwanaście pytań prejudycjalnych za niedopuszczalne, a następnie zajął się wykładnią klauzuli 5 porozumienia ramowego dotyczącego pracy na czas określony w sektorze publicznym.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 1999/70/WE w kontekście włoskich przepisów o pracy na czas określony w sektorze publicznym. Trybunał uznał pierwsze dwanaście pytań prejudycjalnych za oczywiście niedopuszczalne. Następnie zajął się wykładnią klauzuli 5 porozumienia ramowego, wskazując, że nie stoi ona na przeszkodzie zakazowi przekształcania umów na czas określony w umowę na czas nieokreślony w przypadku nadużycia, jeśli istnieją inne skuteczne środki zapobiegawcze. Ponadto, środki te nie mogą być mniej korzystne niż te dotyczące podobnych sytuacji krajowych.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Tribunale di Rossano w celu wykładni klauzul 2, 3, 4 i 5 załącznika do dyrektywy Rady 1999/70/WE dotyczącej porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony. Dotyczył on zgodności niektórych włoskich przepisów dotyczących pracowników wykonujących prace społecznie użyteczne z prawem Unii Europejskiej, w szczególności możliwości niepodania przyczyny pierwszej umowy na czas określony z pracownikami sektora szkolnictwa. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, działając w trybie przyspieszonym na podstawie art. 104 § 3 regulaminu postępowania, uznał pierwsze dwanaście pytań prejudycjalnych za oczywiście niedopuszczalne, ponieważ były pozbawione znaczenia dla sprawy lub hipotetyczne. Następnie Trybunał dokonał wykładni klauzuli 5 porozumienia ramowego. Stwierdził, że nie stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które zakazuje przekształcania umów o pracę na czas określony w umowę na czas nieokreślony w przypadku nadużycia przez pracodawcę z sektora publicznego, pod warunkiem istnienia w krajowym porządku prawnym innych skutecznych środków zapobiegających nadużyciom. Do sądu krajowego należy ocena skuteczności tych środków. Ponadto, wykładnia ta nie może wpływać na podstawowe struktury polityczne i konstytucyjne państwa członkowskiego. Trybunał podkreślił również, że środki krajowe mające na celu karanie nadużyć umów na czas określony nie mogą być mniej korzystne od środków normujących podobne sytuacje wewnętrzne ani uniemożliwiać wykonywania uprawnień wynikających z prawa Unii.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Pierwszych dwanaście pytań prejudycjalnych jest oczywiście niedopuszczalnych.
Uzasadnienie
Pytania były pozbawione w sposób oczywisty znaczenia dla sprawy lub hipotetyczne, co wykluczało użyteczną odpowiedź.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Affatato | osoba_fizyczna | wnoszący_odwołanie |
| Azienda Sanitaria Provinciale di Cosenza | organ_krajowy | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
Dyrektywa 1999/70/WE art. załącznik, klauzula 5
Dyrektywa Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotycząca porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony
Nie stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu zakazującemu przekształcania umów na czas określony w umowę na czas nieokreślony w przypadku nadużycia, jeśli istnieją inne skuteczne środki zapobiegawcze i karzące nadużycia. Środki te nie mogą być mniej korzystne od środków normujących podobne sytuacje wewnętrzne ani uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać wykonywania uprawnień wynikających z prawa Unii.
D.Lgs. 165/01 art. art. 36 ust. 5
Dekret ustawodawczy nr 165/01
Zakazuje przekształcania umów o pracę zawartych na czas określony w umowę o pracę na czas nieokreślony w przypadku nadużycia przez pracodawcę z sektora publicznego, pod warunkiem istnienia innych skutecznych środków zapobiegawczych.
Pomocnicze
TFUE art. art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy dopuszczalności pytań prejudycjalnych.
TUE art. art. 4 ust. 2
Traktat o Unii Europejskiej
Wykładnia klauzuli 5 nie może wpływać na podstawowe struktury polityczne i konstytucyjne państwa członkowskiego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pierwsze dwanaście pytań prejudycjalnych jest oczywiście niedopuszczalnych z uwagi na brak znaczenia dla sprawy lub charakter hipotetyczny. Istnienie innych skutecznych środków krajowych zapobiegających nadużyciom umów na czas określony pozwala na utrzymanie zakazu przekształcania tych umów w umowy na czas nieokreślony.
Godne uwagi sformułowania
pytania pozbawione w sposób oczywisty znaczenia dla sprawy i pytania hipotetyczne inne skuteczne środki w celu uniknięcia a w razie potrzeby karania wykorzystywania z nadużyciem umów o pracę zawartych na czas określony środki takie jak te [...] nie mogą być mniej korzystne od środków normujących podobne sytuacje wewnętrzne lub w praktyce uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać wykonywanie uprawnień wynikających z porządku prawnego Unii.
Skład orzekający
Affatato
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja klauzuli 5 dyrektywy 1999/70/WE w kontekście umów na czas określony w sektorze publicznym, dopuszczalność pytań prejudycjalnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki włoskiego prawa pracy, ale zasady są uniwersalne dla UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia praw pracy, jakim są umowy na czas określony w sektorze publicznym, co jest istotne dla wielu pracowników i pracodawców. Wykładnia przepisów UE ma bezpośrednie przełożenie na polskie prawo.
“Praca na czas określony w budżetówce: Kiedy umowa staje się stała? TSUE wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.