C-3/05

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że samo powzięcie wiedzy o orzeczeniu o zezwoleniu na wykonanie nie rozpoczyna biegu terminu na wniesienie środka zaskarżenia, jeśli doręczenie było wadliwe lub nie nastąpiło.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 36 Konwencji brukselskiej w kontekście wykonania orzeczenia zagranicznego we Włoszech. Dłużnik twierdził, że nie otrzymał prawidłowego doręczenia postanowienia o zezwoleniu na wykonanie, mimo że dowiedział się o jego istnieniu. Sąd krajowy zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy samo powzięcie wiedzy o orzeczeniu wystarcza do rozpoczęcia biegu terminu na zaskarżenie. Trybunał uznał, że prawidłowe doręczenie jest wymogiem, a jego brak, nawet przy wiedzy dłużnika, uniemożliwia rozpoczęcie biegu terminu.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte d’appello di Cagliari dotyczył wykładni art. 36 Konwencji brukselskiej z dnia 27 września 1968 r. o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych. Sprawa dotyczyła wykonania we Włoszech wyroku wydanego w Niderlandach, zasądzającego od Gaetano Verdolivy na rzecz J.M. Van der Hoeven BV kwotę 365 000 NLG. Po stwierdzeniu wykonalności orzeczenia przez włoski sąd, próba doręczenia postanowienia dłużnikowi nie powiodła się z powodu jego wyprowadzki. Następnie zastosowano doręczenie zastępcze zgodnie z włoskim kodeksem postępowania cywilnego (art. 143 CPC), polegające na złożeniu kopii aktu w urzędzie gminy i wywieszeniu drugiej na tablicy ogłoszeń. Gdy dłużnik nie wniósł sprzeciwu w terminie, rozpoczęto egzekucję. Dłużnik wniósł jednak sprzeciw, argumentując, że postanowienie nie zostało mu prawidłowo doręczone i że protokół doręczenia był niezgodny z prawdą. Sąd pierwszej instancji oddalił sprzeciw, uznając, że termin na jego wniesienie upłynął, choć dopuścił możliwość wniesienia sprzeciwu po terminie w przypadku nieprawidłowego doręczenia, ale nie później niż 30 dni od pierwszej czynności wykonawczej. Apelacja dłużnika doprowadziła do zwrócenia się przez sąd apelacyjny do TSUE z pytaniami dotyczącymi pojęcia „wiedzy o czynnościach sądowych”, możliwości doręczenia zastępczego oraz tego, czy sama wiedza o orzeczeniu, przy braku lub wadliwości doręczenia, rozpoczyna bieg terminu na zaskarżenie. Trybunał Sprawiedliwości, analizując cele Konwencji brukselskiej (ułatwienie przepływu orzeczeń przy jednoczesnej ochronie prawa do obrony), orzekł, że art. 36 Konwencji ustanawia wymóg prawidłowego doręczenia orzeczenia o zezwoleniu na wykonanie zgodnie z przepisami państwa wykonania. W przypadku braku lub nieprawidłowości doręczenia, samo powzięcie wiedzy o orzeczeniu przez dłużnika nie powoduje rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Podkreślono, że wymóg doręczenia służy ochronie praw dłużnika oraz umożliwia precyzyjne obliczenie terminu, a jego pominięcie mogłoby podważyć cel konwencji i utrudnić jednolite stosowanie jej przepisów.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (9)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy