C-298/14

Trybunał orzekł, że obywatel UE ubiegający się o pracę w administracji publicznej swojego kraju, posiadający dyplom z innego państwa członkowskiego, może powoływać się na swobodę przepływu pracowników, a stanowisko referendarza nie jest zawodem regulowanym.

Sprawa dotyczyła obywatela Belgii, który ubiegał się o stanowisko referendarza przy belgijskim Sądzie Kasacyjnym, powołując się na dyplom uzyskany we Francji. Sąd krajowy pytał, czy przepisy UE o swobodnym przepływie pracowników i dyrektywa o uznawaniu kwalifikacji mają zastosowanie, oraz czy stanowisko referendarza jest zawodem regulowanym. Trybunał uznał, że przepisy o swobodnym przepływie pracowników mają zastosowanie, a stanowisko referendarza nie jest zawodem regulowanym w rozumieniu dyrektywy. Jednocześnie podkreślił, że komisja rekrutacyjna musi rozważyć wszystkie kwalifikacje i doświadczenie kandydata, a nie tylko krajowe dyplomy.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État (Belgia) dotyczył wykładni art. 45 i 49 TFUE oraz dyrektywy 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych. Sprawa dotyczyła obywatela belgijskiego, Alain Brouillarda, który ubiegał się o stanowisko referendarza przy belgijskim Cour de cassation, powołując się na dyplom ukończenia zawodowych studiów magisterskich uzyskany na uniwersytecie w Poitiers (Francja). Belgijska komisja konkursowa odrzuciła jego wniosek, uznając, że wymaga on posiadania dyplomu doktora, licencjata lub magistra prawa wydanego przez uniwersytet belgijski. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpatrzył pięć pytań prejudycjalnych. Po pierwsze, uznał, że art. 45 TFUE (swobodny przepływ pracowników) ma zastosowanie do sytuacji obywatela państwa członkowskiego, który mieszka i pracuje w swoim kraju, ale posiada dyplom uzyskany w innym państwie członkowskim i powołuje się na niego w celu udziału w konkursie na stanowisko w administracji publicznej tego kraju. Stwierdził również, że sytuacja ta nie jest objęta zakresem art. 45 ust. 4 TFUE (zatrudnienie w administracji publicznej), ponieważ dotyczy obywatela własnego państwa członkowskiego. Po drugie, Trybunał orzekł, że funkcja referendarza przy Cour de cassation nie jest „zawodem regulowanym” w rozumieniu dyrektywy 2005/36/WE. Definicja zawodu regulowanego wymaga posiadania określonych kwalifikacji zawodowych, a dyplomy wymagane na to stanowisko nie są specjalnie ukierunkowane na przygotowanie do tej funkcji, lecz umożliwiają dostęp do szerszego zakresu zawodów prawniczych. Po trzecie, w odniesieniu do pytań czwartego i piątego, Trybunał stwierdził, że art. 45 TFUE stoi na przeszkodzie sytuacji, w której komisja konkursowa uzależnia dopuszczenie do konkursu od posiadania krajowych dyplomów lub uznania równoważności zagranicznego dyplomu, bez uwzględnienia wszystkich dyplomów, świadectw i odpowiedniego doświadczenia zawodowego kandydata. Podkreślono, że państwa członkowskie, choć mają prawo określać wymogi kwalifikacyjne, muszą przestrzegać podstawowych swobód i uwzględniać wiedzę i kwalifikacje zdobyte w innych państwach członkowskich, porównując je z wymogami krajowymi. Komisja konkursowa powinna była zbadać, czy dyplom i doświadczenie zawodowe A. Brouillarda odpowiadają wymaganym kwalifikacjom.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (11)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy