C-296/08 PPU

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2008-08-12
cjeuwspolpraca_sadowaeuropejski nakaz aresztowaniaWysokatrybunal
ekstradycjaeuropejski nakaz aresztowaniaprawo karnewspółpraca sądowaprawo UEkonwencje międzynarodoweczasowe stosowanie przepisów

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że wniosek o ekstradycję dotyczący czynów popełnionych przed datą wskazaną w oświadczeniu państwa wykonania złożonym na podstawie art. 32 decyzji ramowej o europejskim nakazie aresztowania nie podlega temu systemowi, a tym samym dopuszczalne jest stosowanie wcześniejszych konwencji ekstradycyjnych.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów decyzji ramowej o europejskim nakazie aresztowania (ENA) w kontekście wniosku o ekstradycję złożonego przez Hiszpanię wobec osoby, której czyny zarzucano popełnienie w 1992 r. Francja, jako państwo wykonania, złożyła oświadczenie zgodnie z art. 32 decyzji ramowej, że będzie rozpatrywać wnioski dotyczące czynów popełnionych przed 1 listopada 1993 r. zgodnie z systemem ekstradycji obowiązującym przed 1 stycznia 2004 r. Trybunał orzekł, że w takiej sytuacji ENA nie ma zastosowania, a dopuszczalne jest stosowanie wcześniejszych konwencji, takich jak konwencja z 1996 r., nawet jeśli weszła ona w życie w państwie wykonania po 1 stycznia 2004 r.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 31 i 32 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania (ENA). Sprawa wyłoniła się w postępowaniu ekstradycyjnym wobec Ignacego Pedra Santestebana Goicoechei, o którego wydanie wniosła Hiszpania w związku z czynami popełnionymi w lutym i marcu 1992 r. Francuskie władze sądowe miały wątpliwości co do możliwości zastosowania ENA, biorąc pod uwagę datę popełnienia czynów oraz oświadczenie złożone przez Francję zgodnie z art. 32 decyzji ramowej, zgodnie z którym wnioski dotyczące czynów popełnionych przed 1 listopada 1993 r. będą rozpatrywane według systemu ekstradycji obowiązującego przed 1 stycznia 2004 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytania prejudycjalne, wyjaśnił, że art. 31 decyzji ramowej dotyczy sytuacji, do których ma zastosowanie system ENA. W przypadku, gdy wniosek o ekstradycję dotyczy czynów popełnionych przed datą wskazaną w oświadczeniu państwa wykonania złożonym na podstawie art. 32 decyzji ramowej, system ENA nie ma zastosowania, a tym samym art. 31 nie ma znaczenia. Trybunał stwierdził również, że art. 32 decyzji ramowej nie sprzeciwia się stosowaniu przez państwo członkowskie wykonania konwencji z 1996 r., nawet jeśli weszła ona w życie w tym państwie dopiero po 1 stycznia 2004 r., pod warunkiem, że konwencja ta stanowi część systemu ekstradycyjnego, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy ENA nie jest stosowany. Orzeczenie to podkreśla, że decyzja ramowa o ENA ma na celu usprawnienie procedur ekstradycyjnych, ale nie wyklucza stosowania wcześniejszych, bardziej szczegółowych konwencji w sytuacjach, gdy ENA nie znajduje zastosowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, art. 31 decyzji ramowej dotyczy tylko sytuacji, do których ma zastosowanie system europejskiego nakazu aresztowania. Jeśli wniosek o ekstradycję dotyczy czynów popełnionych przed datą wskazaną w oświadczeniu państwa wykonania złożonym zgodnie z art. 32 decyzji ramowej, system europejskiego nakazu aresztowania nie ma zastosowania, a tym samym art. 31 nie ma znaczenia.

Uzasadnienie

Trybunał wyjaśnił, że art. 31 decyzji ramowej dotyczy zastąpienia wcześniejszych konwencji systemem ENA, ale tylko w sytuacjach, gdy ENA ma zastosowanie. Artykuł 32 wprowadza przepis przejściowy, który pozwala państwom na dalsze stosowanie wcześniejszych systemów ekstradycyjnych w określonych przypadkach, co wyłącza zastosowanie art. 31.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Ignac Pedro Santesteban Goicoecheaosoba_fizycznaoskarżony w postępowaniu głównym
Republika Francuskapanstwo_czlonkowskiestrona w postępowaniu
Królestwo Hiszpaniipanstwo_czlonkowskiestrona w postępowaniu
Komisja Wspólnot Europejskichinstytucja_uestrona w postępowaniu

Przepisy (9)

Główne

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 31

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Zastępuje wcześniejsze konwencje ekstradycyjne w stosunkach między państwami członkowskimi, ale tylko w sytuacjach, gdy system europejskiego nakazu aresztowania ma zastosowanie.

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 32

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Pozwala państwom członkowskim na dalsze stosowanie wcześniejszych systemów ekstradycyjnych (w tym konwencji) do wniosków dotyczących czynów popełnionych przed określoną datą, nawet jeśli wnioski te zostały otrzymane po 1 stycznia 2004 r.

Pomocnicze

TWE art. 234

Traktat WE

Podstawa prawna dla odesłań prejudycjalnych.

TUE art. 35

Traktat o Unii Europejskiej

Umożliwia stosowanie trybu prejudycjalnego z art. 234 TWE do aktów wydanych na podstawie tytułu VI TUE.

Konwencja z 1957 r. art. 10

Europejska konwencja o ekstradycji

Dotyczy przedawnienia jako podstawy odmowy wydania.

Konwencja z 1996 r. art. 1 § 1

Konwencja dotycząca ekstradycji między państwami członkowskimi Unii Europejskiej

Uzupełnia Europejską konwencję o ekstradycji i ułatwia jej stosowanie.

Konwencja z 1996 r. art. 8 § 1

Konwencja dotycząca ekstradycji między państwami członkowskimi Unii Europejskiej

Stanowi, że nie można odmówić wydania z powodu przedawnienia według prawa państwa wezwanego.

Konwencja z 1996 r. art. 18 § 4

Konwencja dotycząca ekstradycji między państwami członkowskimi Unii Europejskiej

Pozwala państwom członkowskim na wcześniejsze stosowanie postanowień konwencji.

Konwencja z 1996 r. art. 18 § 5

Konwencja dotycząca ekstradycji między państwami członkowskimi Unii Europejskiej

Określa datę wejścia w życie konwencji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

System europejskiego nakazu aresztowania (ENA) nie ma zastosowania do wniosków dotyczących czynów popełnionych przed datą wskazaną w oświadczeniu państwa wykonania złożonym na podstawie art. 32 decyzji ramowej. Stosowanie konwencji z 1996 r. przez państwo członkowskie wykonania jest dopuszczalne, nawet jeśli weszła ona w życie po 1 stycznia 2004 r., w sytuacjach, gdy ENA nie ma zastosowania.

Odrzucone argumenty

Argumentacja Santestebana Goicoechei dotycząca niezgodności stosowania konwencji z 1996 r. z zasadami pewności prawa, ustawowej określoności czynów zabronionych i kar oraz niedziałania wstecz bardziej surowego prawa karnego (uznana za wykraczającą poza zakres pytań prejudycjalnych).

Godne uwagi sformułowania

celem usunięcia złożoności obecnych procedur ekstradycyjnych i związanej z nimi możliwości przewlekania postępowania służy ona zastąpieniu wielostronnego systemu ekstradycji między państwami członkowskimi [...] systemem przekazywania osób między organami sądowymi. europejski nakaz aresztowania powinien zastąpić wszystkie wcześniejsze instrumenty dotyczące ekstradycji. art. 31 decyzji ramowej obejmują odrębne i wykluczające się sytuacje.

Skład orzekający

A. Rosas

prezes_izby

U. Lõhmus

sędzia

J.N. Cunha Rodrigues

sędzia

A. Ó Caoimh

sędzia

A. Arabadjiev

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dotyczących europejskiego nakazu aresztowania, w szczególności relacji między ENA a wcześniejszymi konwencjami ekstradycyjnymi oraz znaczenia oświadczeń składanych na podstawie art. 32 decyzji ramowej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której państwo wykonania złożyło oświadczenie zgodnie z art. 32 decyzji ramowej, ograniczając stosowanie ENA do czynów popełnionych przed określoną datą.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia praktycznego w obszarze współpracy sądowej w sprawach karnych – jak stosować nowe przepisy (ENA) w kontekście starych (konwencje ekstradycyjne) i jakie znaczenie mają oświadczenia państw członkowskich. Jest to kluczowe dla prawników zajmujących się ekstradycją.

Europejski nakaz aresztowania czy stara konwencja? TSUE wyjaśnia, kiedy można stosować dawne przepisy.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI