C-29/19
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zabraniają państwom członkowskim nieuwzględniania wynagrodzenia z ostatniego zatrudnienia przy obliczaniu zasiłku dla bezrobotnych, nawet jeśli zostało ono wypłacone po ustaniu stosunku pracy lub okres jego pobierania jest krótszy niż wymagany krajowymi przepisami.
Sprawa dotyczyła obywatela niemieckiego, który pracował w Szwajcarii, a następnie w Niemczech, gdzie stracił pracę. Niemiecka agencja pracy przyznała mu zasiłek dla bezrobotnych, ale obliczyła go na podstawie fikcyjnego wynagrodzenia, nie uwzględniając ostatniego wynagrodzenia z Niemiec ani wynagrodzenia ze Szwajcarii. Sąd odsyłający zapytał Trybunał, czy takie postępowanie jest zgodne z unijnym rozporządzeniem nr 883/2004. Trybunał stwierdził, że przepisy te wymagają uwzględnienia ostatniego wynagrodzenia, nawet jeśli zostało ono wypłacone po ustaniu zatrudnienia lub okres jego pobierania jest krótszy niż krajowy okres odniesienia, aby zapewnić swobodny przepływ pracowników.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 62 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Sprawa rozpatrywana przez niemiecki sąd pracy dotyczyła obywatela niemieckiego, który pracował w Szwajcarii, a następnie w Niemczech, gdzie umowa o pracę została rozwiązana. Po utracie pracy ubiegał się o zasiłek dla bezrobotnych w Niemczech. Niemiecka agencja pracy przyznała mu zasiłek, ale obliczyła go na podstawie fikcyjnego wynagrodzenia, ponieważ okres pobierania wynagrodzenia z ostatniego zatrudnienia w Niemczech był krótszy niż wymagany krajowym okresem odniesienia, a wynagrodzenie za ostatni miesiąc pracy zostało wypłacone po ustaniu stosunku pracy. Sąd odsyłający zadał pytanie, czy takie podejście jest zgodne z prawem UE. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że art. 62 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 883/2004 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie ustawodawstwu państwa członkowskiego, które nie pozwala na uwzględnienie ostatniego wynagrodzenia przy obliczaniu zasiłku dla bezrobotnych, jeśli okres jego pobierania jest krótszy od krajowego okresu odniesienia lub jeśli zostało ono wypłacone po ustaniu stosunku pracy. Trybunał podkreślił, że celem rozporządzenia jest zapewnienie skutecznego korzystania ze swobodnego przepływu osób i uniknięcie sytuacji, w której pracownik migrujący jest traktowany mniej korzystnie niż pracownik, którego kariera zawodowa przebiegała w jednym państwie. Podkreślono, że choć państwa członkowskie zachowują kompetencje do organizacji swoich systemów zabezpieczenia społecznego, muszą przestrzegać przepisów prawa Unii, w tym zasad dotyczących swobody przemieszczania się.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, przepisy te stoją na przeszkodzie takiemu ustawodawstwu.
Uzasadnienie
Rozporządzenie nr 883/2004 wymaga uwzględnienia wyłącznie wynagrodzenia otrzymywanego z tytułu ostatniej pracy najemnej na podstawie właściwego ustawodawstwa. Okres odniesienia powinien obejmować okresy zatrudnienia zarówno w państwie członkowskim, jak i w innych państwach. Nieuwzględnienie ostatniego wynagrodzenia ze względu na krótki okres jego pobierania lub krótszy okres odniesienia narusza zasadę swobodnego przepływu osób, traktując pracowników migrujących mniej korzystnie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (ZP)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| ZP | osoba_fizyczna | skarżący |
| Bundesagentur für Arbeit | organ_krajowy | pozwany |
| rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (10)
Główne
Rozporządzenie 883/2004 art. 62 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
W przypadku ustalania wysokości zasiłków dla bezrobotnych na podstawie poprzedniego wynagrodzenia, należy uwzględnić wyłącznie wynagrodzenie otrzymywane z tytułu ostatniego zatrudnienia na podstawie właściwego ustawodawstwa. Okres odniesienia powinien obejmować okresy zatrudnienia w różnych państwach członkowskich.
Rozporządzenie 883/2004 art. 62 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Przepisy ust. 1 mają także zastosowanie w przypadkach, w których ustawodawstwo stosowane przez instytucję właściwą przewiduje szczególny okres odniesienia do celów ustalania wynagrodzenia, oraz kiedy przez całość lub przez część tego okresu zainteresowany podlegał ustawodawstwu innego państwa członkowskiego.
Pomocnicze
USPO art. 8
Umowa między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Konfederacją Szwajcarską w sprawie swobodnego przepływu osób
Załącznik II do USPO art. 1
TFUE art. 48
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
SGB III art. 149
Drittes Buch Sozialgesetzbuch
SGB III art. 150 § 1
Drittes Buch Sozialgesetzbuch
SGB III art. 150 § 3
Drittes Buch Sozialgesetzbuch
SGB III art. 151 § 1
Drittes Buch Sozialgesetzbuch
SGB III art. 152 § 1
Drittes Buch Sozialgesetzbuch
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy rozporządzenia nr 883/2004 wymagają uwzględnienia ostatniego wynagrodzenia przy obliczaniu zasiłku dla bezrobotnych, niezależnie od długości okresu jego pobierania lub daty wypłaty, w celu zapewnienia swobodnego przepływu pracowników. Nieuwzględnienie ostatniego wynagrodzenia ze względu na krótki okres jego pobierania lub wypłatę po ustaniu zatrudnienia prowadzi do dyskryminacji pracowników migrujących w porównaniu do pracowników krajowych.
Odrzucone argumenty
Niemieckie przepisy krajowe (SGB III) przewidujące fikcyjne wynagrodzenie lub nieuwzględnianie wynagrodzenia wypłaconego po ustaniu stosunku pracy są zgodne z koordynacyjnym charakterem rozporządzenia nr 883/2004. Niemiecka wersja językowa art. 62 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004, używająca sformułowania 'w trakcie' ostatniej pracy, uzasadnia nieuwzględnienie wynagrodzenia wypłaconego po ustaniu zatrudnienia.
Godne uwagi sformułowania
aby zagwarantować skuteczne korzystanie ze swobodnego przepływu osób uniknięcia sytuacji, w której pracownik, który – korzystając z przysługującego mu prawa do swobodnego przemieszczania się – był zatrudniony w więcej niż jednym państwie członkowskim, byłby traktowany, bez obiektywnego uzasadnienia, w sposób mniej korzystny niż pracownik, którego cała kariera zawodowa przebiegała tylko w jednym państwie członkowskim gwarantowana tą umową swoboda przepływu osób napotykałaby przeszkodę, gdyby obywatel jednej z umawiających się stron ponosił w swoim państwie pochodzenia niekorzystne skutki tylko z racji skorzystania z prawa do swobodnego przepływu przepisy te gwarantują, że będzie uwzględniane wyłącznie wynagrodzenie otrzymywane przez zainteresowanego z tytułu ostatniej pracy najemnej wykonywanej na podstawie tego ustawodawstwa wykonując swe kompetencje w zakresie organizacji systemów zabezpieczenia społecznego, państwa członkowskie są zobowiązane przestrzegać przepisów prawa Unii
Skład orzekający
L.S. Rossi
prezes izby
F. Biltgen
sprawozdawca
N. Wahl
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Obliczanie zasiłków dla bezrobotnych dla pracowników migrujących, interpretacja art. 62 rozporządzenia 883/2004, zasada równego traktowania pracowników migrujących."
Ograniczenia: Dotyczy głównie sytuacji pracowników, którzy pracowali w więcej niż jednym państwie członkowskim UE (lub Szwajcarii) i ubiegają się o zasiłek dla bezrobotnych w państwie zamieszkania. Interpretacja przepisów dotyczących okresu odniesienia i wynagrodzenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy praktycznego problemu pracowników migrujących i ich prawa do zasiłków dla bezrobotnych, co jest istotne dla wielu osób. Wykładnia przepisów UE w kontekście krajowych regulacji pokazuje, jak prawo unijne wpływa na życie codzienne obywateli.
“Pracowałeś za granicą? Zasiłek dla bezrobotnych może być wyższy, niż myślisz – kluczowa decyzja TSUE!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI