C-29/10
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE zinterpretował pojęcie 'państwa, w którym pracownik zazwyczaj świadczy pracę' w kontekście Konwencji Rzymskiej, wskazując, że kluczowe jest miejsce, z którego pracownik faktycznie wykonuje swoje obowiązki, zwłaszcza gdy pracuje w więcej niż jednym kraju.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 6 ust. 2 lit. a) Konwencji Rzymskiej w kontekście umowy o pracę kierowcy międzynarodowego. Pracownik, zatrudniony w Luksemburgu, ale świadczący pracę w kilku krajach, dochodził ochrony na podstawie prawa niemieckiego, twierdząc, że tam zazwyczaj świadczy pracę. Trybunał orzekł, że pojęcie 'państwa, w którym pracownik zazwyczaj świadczy pracę' należy interpretować autonomicznie i rozszerzająco, biorąc pod uwagę całokształt okoliczności, a nie tylko miejsce siedziby pracodawcy. Kluczowe jest ustalenie, z którego państwa pracownik faktycznie wykonuje swoje obowiązki.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 6 ust. 2 lit. a) Konwencji Rzymskiej z dnia 19 czerwca 1980 r. o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, w odniesieniu do indywidualnych umów o pracę. Sprawa wywodziła się z powództwa pracownika H. Koelzsch przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga, zarzucającego naruszenie przez sądy luksemburskie wspomnianego przepisu. Pracownik, zatrudniony na podstawie umowy zawartej w Luksemburgu, świadczył pracę jako kierowca w transporcie międzynarodowym, wykonując obowiązki w kilku państwach. W Niemczech został wybrany do rady zakładowej, a następnie zwolniony. Twierdził, że jego zwolnienie jest niezgodne z prawem niemieckim, które powinno być właściwe dla jego umowy, ponieważ tam zazwyczaj świadczy pracę. Sądy luksemburskie uznały za właściwe prawo luksemburskie. Cour d'appel de Luxembourg zwrócił się do Trybunału z pytaniem, jak interpretować pojęcie 'państwa, w którym pracownik zazwyczaj świadczy pracę', gdy pracuje on w więcej niż jednym państwie. Trybunał orzekł, że wspomniane pojęcie należy interpretować autonomicznie i rozszerzająco, aby zapewnić pracownikowi, jako słabszej stronie umowy, odpowiednią ochronę. W przypadku pracy świadczonej w więcej niż jednym państwie, państwem właściwym jest to, z którego pracownik faktycznie wywiązuje się z zasadniczej części swoich obowiązków, biorąc pod uwagę całokształt elementów charakteryzujących jego działalność (miejsce wykonywania przewozów, otrzymywania poleceń, organizacja pracy, miejsce powrotu). Wykładnia ta jest zgodna z celem Konwencji Rzymskiej oraz z późniejszym Rozporządzeniem Rzym I.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Pojęcie to należy interpretować autonomicznie i rozszerzająco. W przypadku pracy w więcej niż jednym państwie, państwem właściwym jest to, z którego pracownik faktycznie wywiązuje się z zasadniczej części swoich obowiązków wobec pracodawcy, biorąc pod uwagę całokształt elementów charakteryzujących jego działalność.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że celem Konwencji Rzymskiej jest ochrona pracownika jako słabszej strony umowy. Dlatego łącznik państwa, w którym pracownik zazwyczaj świadczy pracę, należy interpretować szeroko, uwzględniając miejsce faktycznego wykonywania obowiązków, a nie tylko siedzibę pracodawcy. Wykładnia ta jest zgodna z celem zapewnienia pracownikowi ochrony prawnej oraz z późniejszymi regulacjami UE.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Heiko Koelzsch | osoba_fizyczna | skarżący |
| Wielkie Księstwo Luksemburga | panstwo_czlonkowskie | pozwany |
| rząd grecki | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
| Ove Ostergaard Luxembourg SA | spolka | strona_w_postępowaniu_głównym |
| Gasa Spedition Luxembourg | spolka | strona_w_postępowaniu_głównym |
Przepisy (10)
Główne
Konwencja Rzymska art. 6 § 2
Konwencja o prawie właściwym dla zobowiązań umownych
Pojęcie państwa, w którym pracownik zazwyczaj świadczy pracę, należy interpretować autonomicznie i rozszerzająco, biorąc pod uwagę całokształt elementów charakteryzujących działalność pracownika, zwłaszcza miejsce, z którego pracownik wywiązuje się z zasadniczej części swoich obowiązków.
Konwencja Rzymska art. 6 § 2
Konwencja o prawie właściwym dla zobowiązań umownych
W braku wyboru prawa, do umów o pracę stosuje się prawo państwa, w którym pracownik zazwyczaj świadczy pracę, lub prawo państwa siedziby przedsiębiorstwa, chyba że umowa wykazuje ściślejszy związek z innym państwem.
Pomocnicze
Konwencja Rzymska art. 3 § 1
Konwencja o prawie właściwym dla zobowiązań umownych
Konwencja Rzymska art. 4
Konwencja o prawie właściwym dla zobowiązań umownych
Konwencja Rzymska art. 6 § 1
Konwencja o prawie właściwym dla zobowiązań umownych
Wybór prawa dokonany przez strony nie może pozbawić pracownika ochrony wynikającej z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, które miałyby zastosowanie w braku wyboru.
Rozporządzenie Rzym I art. 8
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008
Potwierdza zasadę stosowania prawa państwa, w którym pracownik zazwyczaj świadczy pracę, lub z którego świadczy pracę, w braku wyboru prawa.
Konwencja Brukselska art. 5 § 1
Konwencja o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych
Określa sąd właściwy dla umów o pracę jako sąd miejsca, gdzie pracownik zazwyczaj świadczy pracę.
Rozporządzenie Bruksela I art. 19
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001
Określa sądy właściwe dla sporów pracowniczych, w tym sąd miejsca, w którym pracownik zazwyczaj świadczy lub ostatnio świadczył pracę.
loi du 18 mai 1979 art. 34 § 1
Ustawa luksemburska z dnia 18 maja 1979 r.
Kündigungsschutzgesetz art. 15 § 1
Niemiecka ustawa o ochronie przed zwolnieniami
Argumenty
Skuteczne argumenty
Konieczność autonomicznej i rozszerzającej wykładni pojęcia 'państwa, w którym pracownik zazwyczaj świadczy pracę' w celu zapewnienia pracownikowi ochrony. Możliwość stosowania łącznika państwa, w którym pracownik zazwyczaj świadczy pracę, nawet gdy praca jest wykonywana w więcej niż jednym państwie, pod warunkiem ustalenia istotnego powiązania. Spójność wykładni z przepisami Konwencji Brukselskiej i Rozporządzenia Rzym I.
Odrzucone argumenty
Argument Wielkiego Księstwa Luksemburga, że sprawa dotyczy art. 6 ust. 2 lit. b) Konwencji Rzymskiej (prawo państwa siedziby przedsiębiorstwa), a nie lit. a) (prawo państwa zazwyczaj świadczonej pracy).
Godne uwagi sformułowania
pojęcie państwa, w którym pracownik zazwyczaj świadczy pracę należy interpretować w sposób autonomiczny zapewnić pełną skuteczność konwencji rzymskiej w świetle zakładanych przez nią celów państwem, w którym lub z którego – przy uwzględnieniu ogółu elementów cechujących wspomnianą działalność – pracownik wywiązuje się z zasadniczej części swoich obowiązków wobec pracodawcy cel, jakim jest zapewnienie odpowiedniej ochrony pracownikowi łącznik państwa, w którym pracownik zazwyczaj świadczy pracę, należy interpretować rozszerzająco
Skład orzekający
V. Skouris
prezes
A. Tizzano
prezes_izby
J.N. Cunha Rodrigues
prezes_izby
K. Lenaerts
prezes_izby
J.C. Bonichot
prezes_izby
A. Borg Barthet
sędzia
M. Ilešič
sędzia
J. Malenovský
sędzia
U. Lõhmus
sędzia
P. Lindh
sędzia
C. Toader
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Określanie prawa właściwego dla umów o pracę w przypadkach, gdy pracownik świadczy pracę w więcej niż jednym państwie członkowskim UE, zwłaszcza w kontekście transportu międzynarodowego."
Ograniczenia: Dotyczy wykładni Konwencji Rzymskiej, która została zastąpiona Rozporządzeniem Rzym I, jednak zasady interpretacyjne pozostają aktualne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy praktycznego problemu określania prawa właściwego dla umowy o pracę w transporcie międzynarodowym, co jest częstym wyzwaniem dla firm i pracowników działających transgranicznie. Wykładnia TSUE ma bezpośrednie przełożenie na ochronę praw pracowniczych.
“Gdzie pracujesz, tam prawo Cię chroni? TSUE wyjaśnia, które państwo decyduje o Twojej umowie o pracę.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.