C-287/14

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2016-06-09
cjeuswobody_rynkutransport drogowyWysokatrybunal
transport drogowyczas pracy kierowcówtachografodpowiedzialność przedsiębiorstwaodpowiedzialność kierowcyrozporządzenie 561/2006prawo UEpytanie prejudycjalne

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące czasu pracy kierowców nie wykluczają odpowiedzialności kierowcy za naruszenia, nawet jeśli przedsiębiorstwo transportowe również ponosi odpowiedzialność.

Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia (WE) nr 561/2006 w kontekście nałożenia grzywny na kierowców za naruszenie przepisów dotyczących używania tachografów. Sąd węgierski pytał, czy prawo UE dopuszcza nakładanie kar na kierowców, czy też odpowiedzialność spoczywa wyłącznie na przedsiębiorstwie transportowym. Trybunał orzekł, że przepisy UE nie wykluczają odpowiedzialności kierowcy, a państwa członkowskie mogą przewidzieć kary zarówno dla kierowców, jak i dla przedsiębiorstw.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni rozporządzenia (WE) nr 561/2006 w sprawie harmonizacji przepisów socjalnych w transporcie drogowym, w szczególności art. 10 ust. 3, oraz zasady odpowiedzialności państw członkowskich za szkody wyrządzone jednostkom wskutek naruszenia prawa UE. Sprawa wywodziła się ze sporu między bułgarską spółką Eurospeed Ltd a węgierskim sądem, który nałożył grzywny na trzech kierowców Eurospeed za naruszenie przepisów dotyczących używania tachografów. Kierowcy nie byli w stanie przedstawić wymaganych wykresówek lub zapisów z poprzednich 28 dni. Węgierskie sądy administracyjne utrzymały w mocy decyzje o nałożeniu grzywien na kierowców, odrzucając argument, że odpowiedzialność powinna spoczywać na Eurospeed. Eurospeed, który zapłacił grzywny, wniósł skargę, domagając się odszkodowania od sądu węgierskiego, argumentując, że naruszył on prawo UE, nakładając kary na kierowców zamiast na przedsiębiorstwo. Sąd odsyłający (Gyulai törvényszék) zadał Trybunałowi trzy pytania prejudycjalne dotyczące odpowiedzialności państw członkowskich, wykładni art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 561/2006 oraz możliwości uznania orzeczenia sądu krajowego za oczywiste naruszenie prawa UE. Trybunał, badając w pierwszej kolejności drugie pytanie, stwierdził, że rozporządzenie nr 561/2006, w szczególności art. 19 ust. 2, pozwala państwom członkowskim na nakładanie kar zarówno na przedsiębiorstwa, jak i na kierowców. Motywy 27 i 31 rozporządzenia podkreślają potrzebę ujednolicenia odpowiedzialności i jasnego określenia obowiązków kierowców. Trybunał powołał się również na swoje wcześniejsze orzecznictwo, które pośrednio dopuszczało nakładanie kar na kierowców. W związku z tym Trybunał orzekł, że rozporządzenie nr 561/2006 nie stoi na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które przewidują odpowiedzialność kierowcy za naruszenia, zamiast lub oprócz odpowiedzialności przedsiębiorstwa transportowego. W związku z tym pytania pierwsze i trzecie stały się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie o kosztach pozostawiono sądowi odsyłającemu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, przepisy prawa Unii Europejskiej, w szczególności rozporządzenie (WE) nr 561/2006, nie wykluczają możliwości nakładania kar na kierowców przez państwa członkowskie za naruszenia tych przepisów.

Uzasadnienie

Trybunał oparł się na brzmieniu art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 561/2006, który wyraźnie zezwala na nakładanie kar na przedsiębiorstwo lub kierowcę. Motywy 27 i 31 rozporządzenia podkreślają potrzebę ujednolicenia odpowiedzialności i jasnego określenia obowiązków kierowców. Ponadto, wcześniejsze orzecznictwo Trybunału pośrednio potwierdzało możliwość nakładania kar na kierowców. Celem rozporządzenia jest zarówno poprawa warunków pracy, jak i bezpieczeństwa drogowego, a wyłączenie odpowiedzialności kierowców mogłoby podważyć ten drugi cel.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

kierowcy (w kontekście możliwości nakładania na nich kar)

Strony

NazwaTypRola
Eurospeed Ltdspolkaskarżący
Szegedi Törvényszékorgan_krajowypozwany
rząd węgierskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd włoskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (8)

Główne

Rozporządzenie 561/2006 art. 10 § 3

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady

Nie stoi na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które zamiast lub oprócz przedsiębiorstwa transportowego zatrudniającego kierowcę uznają tego kierowcę za odpowiedzialnego za naruszenia rzeczonego rozporządzenia, których on sam się dopuścił.

Rozporządzenie 561/2006 art. 19 § 1

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące nakładania kar w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia nr 3821/85 oraz podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich stosowania. Kary te muszą być skuteczne, proporcjonalne, odstraszające oraz niedyskryminujące.

Rozporządzenie 561/2006 art. 19 § 2

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady

Państwo członkowskie upoważni właściwe organy do nakładania kar na przedsiębiorstwo i/lub kierowcę za naruszenie niniejszego rozporządzenia ujawnione na jego terytorium, które nie zostało jeszcze ukarane, nawet gdy naruszenie takie miało miejsce na terytorium innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego.

Rozporządzenie 3821/85 art. 15 § 7

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85

Określa obowiązki kierowców dotyczące posiadania i okazywania wykresówek, karty kierowcy oraz zapisów odręcznych.

Ustawa o ruchu drogowym art. 20 § 1

Ustawa nr I z 1988 r. o ruchu drogowym (Węgry)

Kara grzywny za naruszenie przepisów dotyczących używania urządzeń rejestrujących oraz tarcz tachografów.

Dekret rządowy 156/2009 art. 5

Dekret rządowy nr 156/2009 (Węgry)

Określa wysokość grzywien za naruszenie przepisów dotyczących urządzeń rejestrujących i tachografów, w tym w odniesieniu do rozporządzenia nr 3821/85.

Pomocnicze

Kodeks postępowania cywilnego art. 340 § 1

Ustawa nr III z 1952 r. wprowadzająca kodeks postępowania cywilnego (Węgry)

Kodeks postępowania cywilnego art. 340/A § 2

Ustawa nr III z 1952 r. wprowadzająca kodeks postępowania cywilnego (Węgry)

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rozporządzenie nr 561/2006, w szczególności art. 19 ust. 2, pozwala państwom członkowskim na nakładanie kar na kierowców. Motywy 27 i 31 rozporządzenia nr 561/2006 wskazują na potrzebę ujednolicenia odpowiedzialności i jasnego określenia obowiązków kierowców. Poprawa bezpieczeństwa drogowego jest jednym z celów rozporządzenia, a wyłączenie odpowiedzialności kierowców mogłoby temu zaszkodzić. Wcześniejsze orzecznictwo Trybunału pośrednio dopuszczało nakładanie kar na kierowców.

Odrzucone argumenty

Interpretacja art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 561/2006 sugerująca, że odpowiedzialność za naruszenia spoczywa wyłącznie na przedsiębiorstwie transportowym. Argument, że grzywny powinny być nakładane na przedsiębiorstwo, a nie na kierowców, chyba że przedsiębiorstwo jest zwolnione z odpowiedzialności.

Godne uwagi sformułowania

„państwa członkowskie mogą uzależnić pociągnięcie do odpowiedzialności od naruszenia przez przedsiębiorstwo przepisów ust. 1 i 2” „państwa członkowskie mogą nałożyć taką karę na kierowców” „rozporządzenie nr 561/2006 winno być interpretowane w ten sposób, że nie stoi ono na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które zamiast lub oprócz przedsiębiorstwa transportowego zatrudniającego kierowcę uznają tego kierowcę za odpowiedzialnego za naruszenia rzeczonego rozporządzenia, których on sam się dopuścił”

Skład orzekający

E. Levits

pełniący obowiązki prezesa

M. Berger

sprawozdawca

S. Rodin

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odpowiedzialności kierowców za naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy i tachografów, pomimo istnienia odpowiedzialności przedsiębiorstwa transportowego."

Ograniczenia: Dotyczy interpretacji prawa UE w kontekście konkretnych przepisów (rozporządzenie 561/2006 i 3821/85). Konkretne zastosowanie zależy od przepisów krajowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy codziennej praktyki kierowców zawodowych i odpowiedzialności za naruszenia przepisów, co jest istotne dla branży transportowej. Wyjaśnia relację między odpowiedzialnością kierowcy a przedsiębiorstwa.

Kierowco, czy wiesz, kto odpowiada za naruszenie przepisów o tachografie? TSUE wyjaśnia!

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI