C-283/15
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że państwo członkowskie nie może odmówić podatnikowi-nierezydentowi prawa do odliczenia "ujemnych dochodów" z nieruchomości, jeśli nie uzyskuje on dochodu w państwie zamieszkania, a znaczną część dochodów uzyskuje w tym państwie członkowskim.
Sprawa dotyczyła obywatela UE mieszkającego w Hiszpanii, który uzyskał 60% dochodów w Niderlandach i 40% w Szwajcarii. Odmówiono mu prawa do odliczenia "ujemnych dochodów" z hiszpańskiego mieszkania od dochodów opodatkowanych w Niderlandach, ponieważ nie był rezydentem. Trybunał uznał, że takie postępowanie narusza swobodę przedsiębiorczości, jeśli państwo zamieszkania nie uwzględnia sytuacji osobistej i rodzinnej podatnika z powodu braku dochodów.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni postanowień traktatu FUE dotyczących swobody przepływu, w szczególności swobody przedsiębiorczości (art. 49 TFUE). Sprawa dotyczyła obywatela niderlandzkiego, X, który mieszkał w Hiszpanii, ale uzyskał 60% swoich dochodów z działalności zawodowej w Niderlandach, a 40% w Szwajcarii. X poniósł "ujemne dochody" związane z jego mieszkaniem własnościowym w Hiszpanii i chciał je odliczyć od dochodów opodatkowanych w Niderlandach. Niderlandzkie przepisy podatkowe pozwalały na takie odliczenie dla rezydentów, ale nie dla nierezydentów. Sądy niższych instancji oddaliły skargi X. Hoge Raad der Nederlanden (sąd najwyższy Niderlandów) zwrócił się do Trybunału z pytaniem, czy odmowa odliczenia narusza swobodę przedsiębiorczości, zwłaszcza gdy państwo zamieszkania (Hiszpania) nie mogło uwzględnić sytuacji osobistej i rodzinnej X z powodu braku dochodów w tym kraju. Trybunał orzekł, że jeśli państwo członkowskie przyznaje korzyść podatkową (odliczenie ujemnych dochodów) rezydentom, powinno ją przyznać również nierezydentom, jeśli ich sytuacja osobista i rodzinna nie może być uwzględniona ani w państwie zamieszkania (z powodu braku dochodów), ani w państwie, w którym uzyskują znaczną część dochodów. W tym przypadku, ponieważ X uzyskał 60% dochodów w Niderlandach, a nie uzyskał dochodu w Hiszpanii, odmowa odliczenia stanowiła dyskryminację naruszającą art. 49 TFUE. Trybunał wyjaśnił również, że obowiązek ten dotyczy każdego państwa członkowskiego, w którym podatnik uzyskuje dochody, proporcjonalnie do uzyskanych tam dochodów, a fakt uzyskiwania części dochodów w państwie trzecim (Szwajcarii) nie wpływa na tę zasadę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, narusza.
Uzasadnienie
Państwo członkowskie nie może odmówić podatnikowi-nierezydentowi prawa do odliczenia "ujemnych dochodów" z nieruchomości, jeśli jego sytuacja osobista i rodzinna nie może być uwzględniona ani w państwie zamieszkania (z powodu braku dochodów), ani w państwie, w którym uzyskuje znaczną część dochodów. Odmowa takiego odliczenia stanowi dyskryminację naruszającą swobodę przedsiębiorczości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (X)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| X | osoba_fizyczna | skarżący |
| Staatssecretaris van Financiën | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd niderlandzki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd belgijski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd niemiecki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd austriacki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd portugalski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd szwedzki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
TFUE art. 49
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Przepis ten należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się dyskryminacyjnemu traktowaniu podatników-nierezydentów w zakresie odliczeń podatkowych, jeśli ich sytuacja osobista i rodzinna nie może być uwzględniona w państwie zamieszkania.
Pomocnicze
ustawa z 2001 r. art. 2.3
Wet Inkomstenbelasting 2001
ustawa z 2001 r. art. 2.4 § 1
Wet Inkomstenbelasting 2001
ustawa z 2001 r. art. 2.5 § 1
Wet Inkomstenbelasting 2001
ustawa z 2001 r. art. 3.120 § 1
Wet Inkomstenbelasting 2001
ustawa z 2001 r. art. 7.1 § a
Wet Inkomstenbelasting 2001
ustawa z 2001 r. art. 7.2 § 2 lit. b i f
Wet Inkomstenbelasting 2001
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odmowa odliczenia "ujemnych dochodów" od nieruchomości dla nierezydenta, który uzyskuje znaczną część dochodów w danym państwie członkowskim, a w państwie zamieszkania nie uzyskuje dochodu pozwalającego na uwzględnienie jego sytuacji osobistej i rodzinnej, stanowi naruszenie swobody przedsiębiorczości. Państwo członkowskie powinno uwzględnić sytuację osobistą i rodzinną podatnika, jeśli nie może tego uczynić państwo zamieszkania z powodu braku dochodów. Obowiązek uwzględnienia sytuacji podatnika rozkłada się proporcjonalnie między państwa członkowskie, w których uzyskuje on dochody.
Odrzucone argumenty
Sytuacja rezydenta i nierezydenta jest co do zasady nieporównywalna, a przepisy krajowe mogą różnicować traktowanie tych grup. Państwo członkowskie nie jest zobowiązane do przyznawania ulg podatkowych nierezydentom, jeśli nie ma ku temu obiektywnych podstaw.
Godne uwagi sformułowania
„Korzyść podatkowa mająca uwzględniać jego sytuację osobistą i rodzinną” „państwo członkowskie zamieszkania nie jest w stanie przyznać mu korzyści wynikających z uwzględnienia jego sytuacji osobistej i rodzinnej” „nie uzyskał on dochodu w Hiszpanii ani w 2007 r., ani w kolejnych latach podatkowych” „państwem członkowskim prowadzenia działalności” jest każde państwo członkowskie mające kompetencje w zakresie opodatkowania dochodów z działalności nierezydenta
Skład orzekający
R. Silva de Lapuerta
prezes_izby
E. Regan
sędzia
J.C. Bonichot
sprawozdawca
C.G. Fernlund
sędzia
S. Rodin
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 49 TFUE w kontekście swobody przedsiębiorczości, dyskryminacji podatkowej nierezydentów, odliczania kosztów związanych z nieruchomościami oraz uwzględniania sytuacji osobistej i rodzinnej podatnika w przypadku dochodów transgranicznych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy sytuacji, w której państwo zamieszkania nie jest w stanie uwzględnić sytuacji osobistej i rodzinnej podatnika z powodu braku dochodów. W przypadkach, gdy państwo zamieszkania może to zrobić, zasady mogą być inne. Dotyczy głównie osób prowadzących działalność na własny rachunek.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa podatkowego UE – jak pogodzić krajowe przepisy podatkowe z zasadami swobodnego przepływu osób i przedsiębiorczości, zwłaszcza w kontekście dochodów z różnych krajów i kosztów związanych z nieruchomościami.
“Czy możesz odliczyć straty z nieruchomości w jednym kraju od dochodów w innym? TSUE wyjaśnia zasady swobody przedsiębiorczości.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI