C-281/12
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE zinterpretował pojęcie „wprowadzającej w błąd praktyki handlowej” w kontekście dyrektywy o nieuczciwych praktykach handlowych, określając jej dwie kluczowe przesłanki.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 6 ust. 1 dyrektywy 2005/29/WE w kontekście promocji handlowej, gdzie oferowany produkt okazał się niedostępny. Sąd odsyłający pytał, czy praktyka handlowa jest wprowadzająca w błąd, jeśli zawiera nieprawdziwe informacje lub może wprowadzić w błąd, a dodatkowo może wpłynąć na decyzję konsumenta. Trybunał orzekł, że obie te przesłanki są konieczne, a pojęcie „decyzji dotyczącej transakcji” obejmuje również działania bezpośrednio z nią związane, jak wejście do sklepu.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez włoski Consiglio di Stato dotyczył wykładni art. 6 ust. 1 dyrektywy 2005/29/WE w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych. Spór wywołała akcja promocyjna, w ramach której oferowano produkty po obniżonych cenach, jednak jeden z promowanych produktów – komputer przenośny – okazał się niedostępny w okresie promocji. Konsument złożył skargę, a postępowanie doprowadziło do nałożenia grzywny na spółki Trento Sviluppo i Centrale Adriatica. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy praktyka handlowa uznawana za wprowadzającą w błąd musi spełniać dwie przesłanki: zawierać nieprawdziwe informacje (lub być wprowadzającą w błąd) ORAZ wpływać na decyzję konsumenta, czy też wystarczy spełnienie jednej z nich. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując różne wersje językowe przepisu oraz cel dyrektywy, orzekł, że dla uznania praktyki handlowej za wprowadzającą w błąd konieczne jest spełnienie obu przesłanek: po pierwsze, praktyka musi zawierać nieprawdziwe informacje lub w jakikolwiek sposób wprowadzać w błąd przeciętnego konsumenta, a po drugie, musi ona powodować lub mieć możliwość spowodowania podjęcia przez konsumenta decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by nie podjął. Trybunał doprecyzował również, że pojęcie „decyzji dotyczącej transakcji” obejmuje wszelkie decyzje bezpośrednio związane z zakupem, w tym wejście do sklepu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Praktykę handlową należy uznać za wprowadzającą w błąd, jeżeli spełnione są dwie przesłanki: po pierwsze, zawiera ona nieprawdziwe informacje lub w jakikolwiek sposób wprowadza lub może wprowadzić w błąd przeciętnego konsumenta, a po drugie, może skłonić konsumenta do podjęcia decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by nie podjął.
Uzasadnienie
Trybunał, analizując różne wersje językowe przepisu oraz cel dyrektywy, stwierdził, że obie przesłanki są kumulatywne. Celem dyrektywy jest ochrona konsumentów przed praktykami, które zniekształcają ich zachowanie gospodarcze, co wymaga wpływu na decyzję o transakcji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Trento Sviluppo srl | spolka | skarżący |
| Centrale Adriatica Soc. coop. arl | spolka | skarżący |
| Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd litewski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd węgierski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych art. 6 § 1
Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym
Praktyka handlowa jest wprowadzająca w błąd, jeżeli zawiera fałszywe informacje lub w jakikolwiek sposób wprowadza w błąd przeciętnego konsumenta (w tym co do głównych cech produktu, jak dostępność) ORAZ może spowodować podjęcie przez konsumenta decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by nie podjął.
Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych art. 2 § lit. k)
Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym
Definicja „decyzji dotyczącej transakcji” jako każdej decyzji konsumenta co do tego, czy, jak i na jakich warunkach dokona zakupu, zatrzyma, rozporządzi produktem lub wykona uprawnienie umowne. Obejmuje decyzje bezpośrednio związane z zakupem, w tym wejście do sklepu.
Kodeks konsumenta (Włochy) art. 21 § ust. 1 lit. b)
Decreto legislativo n. 206 – Codice del consumo
Krajowa implementacja art. 6 ust. 1 dyrektywy 2005/29/WE.
Pomocnicze
Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych art. 2 § lit. e)
Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym
Definicja „istotnego zniekształcenia zachowania gospodarczego konsumentów” jako znacznego ograniczenia zdolności konsumenta do podjęcia świadomej decyzji i skłonienia go do podjęcia decyzji transakcyjnej, której inaczej by nie podjął.
Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych art. 5 § ust. 2
Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym
Praktyka handlowa jest nieuczciwa, jeśli jest sprzeczna z wymogami staranności zawodowej i istotnie zniekształca lub może zniekształcać zachowanie gospodarcze konsumenta.
Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych art. 3 § ust. 1
Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym
Dyrektywa ma zastosowanie do nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przed, w trakcie i po zawarciu transakcji.
TFUE art. 169
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna działań UE w zakresie ochrony konsumentów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wykładnia art. 6 ust. 1 dyrektywy 2005/29/WE wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: nieprawdziwości informacji (lub wprowadzania w błąd) ORAZ wpływu na decyzję konsumenta. Pojęcie „decyzji dotyczącej transakcji” obejmuje działania bezpośrednio związane z zakupem, w tym wejście do sklepu.
Odrzucone argumenty
Wykładnia art. 6 ust. 1 dyrektywy 2005/29/WE dopuszcza uznanie praktyki za wprowadzającą w błąd, jeśli spełniona jest tylko jedna z przesłanek (nieprawdziwość informacji lub wpływ na decyzję).
Godne uwagi sformułowania
„[...] praktykę handlową uznaje się za wprowadzającą w błąd, jeżeli zawiera ona fałszywe informacje i w związku z tym jest niezgodna z prawdą lub w jakikolwiek sposób [...] wprowadza lub może wprowadzić w błąd [...] i która w każdym przypadku powoduje lub może spowodować podjęcie przez konsumenta decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by nie podjął” „[...] pojęcie „decyzji dotyczącej transakcji” obejmuje każdą decyzję bezpośrednio związaną z decyzją o dokonaniu bądź niedokonaniu zakupu produktu.”
Skład orzekający
A. Borg Barthet
prezes_izby
E. Levits
sędzia
M. Berger
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia pojęcia wprowadzającej w błąd praktyki handlowej oraz decyzji konsumenta w kontekście dyrektywy o nieuczciwych praktykach handlowych."
Ograniczenia: Dotyczy wykładni prawa UE, stosowanie w konkretnych przypadkach zależy od oceny stanu faktycznego przez sądy krajowe.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa wyjaśnia kluczowe dla konsumentów i przedsiębiorców zasady dotyczące uczciwości reklam i promocji, co ma szerokie zastosowanie praktyczne.
“Czy reklama z "obniżkami do 50%" może wprowadzać w błąd, nawet jeśli wejdziesz do sklepu?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI